Skip to main content

Greek Christmas

'Twas the night before Xristouyenna and all through the spiti,
I could smell fasolatha & pasticho through my miti.

Pandofles were hung on the fireplace quite low,
Hoping Ayios Vasilis would bring some poto.

Patera in his krevati was snoring pretty hard,
Tired from stealing the tree from our malaka neighbours' yard.

Mama was in the basement cooking like a nikokira,
adding just enough lemon to her fresh made horta.

When the thorivo came from outside the porta,
Baba yelled from his room "ela mesa re malaka".

The knocking on the door, such a rude, loud barage , I yelled through
the window "It's a Greek house re malaka, come in through the garage!"

Then, standing in the garage right next to my car,
was my drunk thio Mitso coming home from the bar.

"Ainde kimisou methismene" I told him with might,
"you'll ruin my chances of seeing Ayio Vasilis tonight".

About two hours later I heard a noise down the stair,
I jumped from my krevati to see who was there.

Standing by the tree eating leftover fakkes,
Was Ayios Vasilis reeking of tsipouro no less.

He was all dressed in red and as big as an ox,
Wearing brown "pandofles" along with black socks.

Smelling like a katsiki with a touch of "Old Spice",
He'd been drinking for days and smelled not very nice.

He was putting the presents out under the tree,
They were wrapped like skata, it was quite plain to see.

Vrakyia & 6 kaltses from Kmart for me,
and 12 for my brother coz he's only 3.

This Santa was paraxenos, nothing like the fable,
Before leaving he stole my tsigara from the table.

I yelled "Eh, Ay' Vasili, ti kaneis ekie?"
and he turned and he threw his "pandofla" at me.

The look in his eyes was nothing but fright,
He said "fiye upo tho, re malaka" and dashed out of sight.

And he called to his reindeer, and called them by name
I knew they were not the same animals from "Jingle Bell" fame.


"Ela Niko, Sotiri, ke Nektario,
Yianni, kai Deano, Thanasi kai Yiorgo..."

"Ainde grigora na pao ya katourima",
and he yelled as he went "KALA XRISTOUYENNA".

Comments

Anonymous said…
paraxenos o agios
who came in your spiti
nomizo itan toso drunk
that couldn't see his miti

alla afou to smell pantou
itane fasolada,
aftos pos efage fakes
leftover stin arada?

nice try kyrie Godot
kai exipno senario
Christougenniatiko...

kalinihta
Godot said…
Thank you τα μάλλα Αντίλογε και σου ανταποδίδω.
Όμως τα εύσημα αυτού σε άλλον τ' αποδίδω...

Κάποιος με mail μου μου το 'στειλε, με mail αλητεύει.
Γιορτές και τέτοια ο Godot, λυπάμαι, δεν πιστεύει...

:)
Anonymous said…
χαίρομαι που είσαι ειλικρινής
και απ' το ψέμα απέχεις
δείχνεις να είσαι επιφανής
και καλό στίχο έχεις

Όμως λυπήθηκα κι εγώ
μαζί μ' άλλους πολλούς
γιατί ο Godot... δεν τραγουδά
τους γιορτινούς ψαλμούς!

δεν πιστεύεις σε γιορτές; :)

καλησπέρα

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις! Μούσκαρε! Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου! Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά; Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15', Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας, Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι), Με την Βουλή να είναι μπάχαλο, Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν). Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της, Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100. "Έτυχε" κι αυτό: Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι.... (Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....) η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή...

Λυπάμαι, αλλά δεν ΓΕΛΑΩ καθόλου.

Δηλαδή εσύ γέλασες; Είπα δεν πρόκειται να ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται εφημερίδα. Αλλά μου ξανάρχεται στο μυαλό η σκηνή που την κρατούσα στο χέρι μου (την εφημερίδα) και είχα μείνει άναυδος από ότι είχα μπροστά μου. Δεν ήταν σαφές αν ότι είδα με θύμωσε ή με λύπησε ή με απογοήτευσε ή όλα μαζί. Κάποιοι άνθρωποι της "γενιάς των 30" όπως αποκαλούνται, κάνουν μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν κάτι, να εκφραστούν μέσα από αυτό και να επικοινωνήσουν σκέψεις, θέσεις, να αρθρώσουν δημοσίως λόγο. Θαυμάσια. Τα σέβη μου και τους βγάζω το καπέλο. Θα έλεγε κανείς ότι κάτι κινείται τελικά. Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα. Αν είναι όμως αυτό το ύφος, το χιούμορ, η προτεινόμενη άποψη, η εικαστική πρόταση, (για να μην αναφερθώ στις τεχνικές λεπτομέρειες , στήσιμο φύλλου κλπ), ότι έχει να προτείνει η "γενιά των 30", πάμε άκλαφτοι. Κατά πρώτον, ποιοί είναι αυτοί. Ωραία. Δεν θέλουν να ξέρουμε. Σωστά. Κι εμένα σ' αυτό το blog δεν θέλω να με ξέρου...

Nous sommes embarques …

Έξι και μία. Goodbye Greece. Σε έξι μήνες θα τα ξαναπούμε(;). Αν και έχω μια αίσθηση μόνιμης αναχώρησης. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί από ότι έφευγα, ποτέ δεν ξαναγύρναγα. Εκτός από τους τόπους των εγκλημάτων. Περίεργη διαδικασία. Έχει κάτι άγριο αλλά και κάτι ωραίο. Κατά πρώτον, αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο, συμβαίνει αυτόματα η Αφαίρεση. Ξεχωρίζει κάθε τι περιττό. Επαναπροσδιορίζεις τα σημαντικά, εκπλήσσεσαι από το πόσα λίγα είναι τελικά, γδύνεις πολλά από την φαινομενική σημαντικότητά τους, λίγο απογοητεύεσαι από κάτι που γοητεύτηκες, αλλά ταυτόχρονα νιώθεις να ελαφραίνεις λίγο. «Ανάσχεση» το λέγαμε στο θέατρο. Πολύτιμο εργαλείο. Παίρνεις απόσταση. Ακίνητος. Άδειος. Γειωμένος. Παρών. Ακούς, βλέπεις, αισθάνεσαι σε 360 μοίρες σφαίρας. Βλέπεις τί ξεχωρίζει. Την πραγματική διάσταση των σχέσεών σου και την επίδρασή τους επάνω σου. Σήμερα υποθέτω (και ελπίζω) από κάποιο λάθος με ειδοποίησαν ότι φεύγω αύριο!. Με έλουσε κρύος ιδρώτας γιατί εκτός από τα πρακτικά προβλήματα και την τούμπα στον πρ...