Waiting for Godot

Προύσαλης: Μέρα! Ο κύριος Πολυκράτης Σπανός; Γιουλάκη: Ορίστε, τι θέλετε; Είμαι γυναίκα του. Προύσαλης: Δε βλέπω το πρόσωπο! Γιουλάκη: Ναι, αλλά ποιον θέλετε; Προύσαλης: Ψηλός, όμορφος, βουτυράτος... Γιουλάκη: Βουτυράτος; Προύσαλης: Με μια αψηλή, τσιριμπίμ, τσιριμπόμ... Γαβριηλίδης: Τσιριμπίμ, τσιριμπόμ; Excuse me, μήπως είσαστε από τη Νότια Αφρική; Προύσαλης: Όχι, από τη Νέα Σμύρνη! Κατάστημα «Το παλουκάκι». Γαβριηλίδης: Δεν το ξέρω. Προύσαλης: Καθ΄ όσον δε συχνάζουν φιόγκοι... Μαδάμ! [Της δίνει ένα χαρτί)Γιουλάκη: Τι ΄ν΄ αυτό; Προύσαλης: Η λυπημένη θλίψη... Γιουλάκη: Λογαριασμός; Προύσαλης: Πώπω, μαδάμ, δουλεύεις με διπλό καρμπυρατέρ! Γιουλάκη: Δεκαοχτώ χιλιάδες δραχμές λογαριασμός; Καλά, ποιος υπογράφει; Προύσαλης : Διάβασε το ΄στερόγραφο... Γιουλάκη: Αντώνιος... Ο Αντώνης; Προύσαλης: Ουδέν αληθέστερον τούτου... Γιουλάκη: Ήρθε στο μαγαζί σας και αγόρασε δεκαοχτώ χιλιάδων δραχμών πράγματα; Προύσαλης: Δεν αγόρασε... Ρήμαξε... Το κατάστημα πουλάει πενιές... Γαβριηλίδης: Πενιές; Τι είν΄...

"H επικοινωνία σας είναι κομμένη. Μπορείτε να καλείτε μόνο...." Η γυναικεία φωνή στο ηχογραφημένο μήνυμα του ΟΤΕ είναι ιδιαιτέρως χαιρέκακη όταν σου αναγγέλει το ότι "είσαι αποκομμένος από τον κόσμο, καθήκι που δεν μας πλήρωσες στην ώρα μας. Ήθελες να δεις τα post μετά τις πομπές σου; Θα πλερώσεις, σκουλήκι! Και άμεσα". Την μισώ αυτή την γκόμενα. Ενώ η άλλη που λέει την ώρα, ή το μήνυμα για το λάθος νούμερο είναι πολύ ευγενική και τυπική. Αλλά αυτό του κομμενου και απλήρωτου τηλεφώνου... με έκανε χάλια. Αισθάνθηκα ένοχος προς τις δημόσιες υπηρεσίες κοινής ωφελείας της πατρίδος (χαχα... σε καλό μου.... όλο αστεία λέω σήμερα... όλο αστεία...) Έπρεπε λοιπόν να περιμένω μέχρι την 12ην της Δευτέρας για να αποκατασταθεί η blogoεπικοινωνία. Αυτά. Τώρα για το διάστημα από Πέμπτη βράδυ έως 3-4 ξημερώματα Κυριακής, είναι σαφές πως για ότι συνέβη ηθική (τουλάχιστον) αυτουργός είναι η Λίτσα. Επίσης θέλω να ευχηθώ στην μικρή εορτάζουσα Boy-κόρη να έχει πολλά και όμορφα χρόνια κα...

Are there any paranoids in the audience tonight? Is there anyone that worries about things? Pathetic... This is for all the weak people in the audience... Is there anyone here who's weak? this is for you, it's called "Run Like Hell" You better make your face up in Your favorite disguise. With your button down lips and your Roller blind eyes. With your empty smile and your hungry heart. Feel the bile rising from your guilty past. With your nerves in tatters As the cockleshell shatters And the hammers batter down the door. You better run. You better run all day and run all night. And keep your dirty feelings deep inside. And if you're taking your girlfriend out tonight You better park the car well out of sight. Cause if they catch you in the back seat Trying to pick her locks, They're gonna send you back to mother In a cardboard box. You better run. Ooooh, you cannot reach me now Ooooh, no matter how you try Goodbye, cruel world, it's over Walk on by. Sittin...

Little by little the night turns around Counting the leaves which tremble at dawn Lotus's lean on each other in yearning Over the hills a swallow is resting Set the controls for the heart of the sun Over the mountain watching the watcher Breaking the darkness waking the grapevine Knowledge of love is knowledge of shadow Love is the shadow that ripens the wine Set the controls for the heart of the sun The heart of the sun The heart of the sun Witness the man who waves at the wall Making the shape of his questions to heaven Whether the sun will fall in the evening Will he remember the lesson of giving? Set the controls for the heart of the sun The heart of the sun The heart of the sun

Ιδρώτας πάνω της. Σαν βροχή σε τζάμι. Μια σταγόνα τρέχει. Παίρνει αγκαζέ όποια βρει στην κάθοδό της και συνεχίζει πιο γρήγορα. Στη άκρη της μύτης σταματάει. Στροβιλίζεται, λικνίζεται με ένα αργό ανατολίτικο και ελευθερώνεται στο κενό. Ο Χρόνος διαστέλλεται. Αισθάνομαι με πάταγο να διαλύεται στο κάτω χείλος μου. Η εκπνοή της μου δροσίζει το στήθος. Ακινησία. Με αλμυρό στόμα. Ανοίγει αργά τα μαύρα μάτια. Δεν χαμογελάει · ακίνητο πρόσωπο, υγρές ρυτίδες. Μαύρες ουρές, απ τα μαλλιά της ορίζουν το οπτικό μου πεδίο. Στις άκρες τους σταγόνες ιδρώτα τα κοσμήματα - δώρα. Ένα δάχτυλο χαράζει το πρόσωπό μου. Έτσι γεννιούνται οι ρυτίδες και οι ουλές. Έτσι βαθαίνουν κι άλλο. Εκεί είναι οι γιάφκες της Μνήμης. Ένα ζευγάρι χείλη την σφραγίζουν εκεί. Αργή μπάσα μουσική, βαθιά, απειλητική... και ξαφνικά ένα κόντρα Σί πετάγεται στο δωμάτιο για τους θνητούς· που παρανοούν συχνά. Για να πέσουν κι άλλες σταγόνες. Για να γίνουν όλα υγρά. Και να ανακατευτούν. Η εισπνοή της με τραβάει προς τα επάνω. Πως εφαρμόζ...

Με το ζόρι σαπουνόπερα; Καλός ο αυνανισμός δε λέω (συμφωνεί κι ο DcD) , αλλά κι αυτός ακόμα ειναι καλύτερος με παρέα... Εν τέλει, κι εμάς μας παρατήσανε κάποτε αλλά δεν κάναμε τις κατίνες. Φτάσαμε στον πάτο χωρίς να ενοχλούμε. Είναι πιο τίμιο και πιο αληθινό. Νο?

Θα αγνοήσω τα ζώα με τα υψωμένα κινητά ή αυτούς που είδαν ένα art-ιστούργημα μέσα από την κάμερά τους χωρίς να το βιώσουν ουσιαστικά, εμποδίζοντας και άλλους. Η τύχη τα 'φερε να μεγαλώσω με τον κύριο Roger Waters και την υπόλοιπη παρέα. Χτες, ταυτόχρονα με την συναυλία συνέβαινε κάπου αλλού κάτι τραγικό για μένα. Ο Waters ήρθε να με κάνει να το αντέξω με τον καλύτερο τρόπο. (DcD, έτσι έγινε τελικά). Ήμουν σίγουρος ότι θα ξεκινούσε έτσι. Το 'λεγα στον Sourfou και όταν είπε με θαυμάσια ελληνικά "Ετοιμοι?" ήξερα ότι θα πάμε μια μεγάλη βόλτα αυτή την νύχτα: Eins, zwei, drei, alle! και In the Flesh II! Αμέσως Mother - Set the Controls μας έβαλαν με τη μία στο ταξίδι. Όχι δεν ήρθε να διαφημίσει solo δίσκους του. Όλο το 1ο μέρος ήταν ένα καλοδουλεμένο tribute στους Floyd. Μεγάλες προβολές στην πλάτη της σκηνής, με πρώτη δυνατή, στην εισαγωγή του Shine on you, Crazy Diamond τον Syd Barrett. Οι μεγαλύτεροι ανοίγαν μάτια και αυτιά σχετικά ακίνητοι και οι μικρότεροι να μην είναι...

Αν σήμερα η καλλιτεχνική δημιουργία διέπεται από τους πεζούς νόμους του marketing, όπου κυριαρχεί η πενία των λέξεων και η ρηχότητα των εννοιών, σε κάποια άλλη εποχή, όχι πολύ μακρινή, κυριαρχούσε η μελωδία, ο ρομαντισμός και η ευαισθησία... Ο Αττίκ, κατά κόσμο Κλέων Τριανταφύλλου, γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1885. Ο πατέρας του ήταν αρκετά ευκατάστατος κι ασχολιόταν με την παραγωγή κι εμπορεία βάμβακος. Όπως οι περισσότεροι Έλληνες της Αιγύπτου, έτσι και ο Αττίκ ανατράφηκε σύμφωνα με την ευρωπαϊκή και ειδικότερα τη γαλλική κουλτούρα. Από πολύ μικρή ηλικία δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον κι έφεση στη μουσική και σύντομα ξεκινά μαθήματα φλάουτου και πιάνου. Ολοκληρώνει τη μουσική του παιδεία στο Παρίσι κι εκεί κάνει τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα. Η επιτυχία που γνώρισε από το παριζιάνικο κοινό σαν συνθέτης και ερμηνευτής είναι τεράστια. Γρήγορα γίνεται περιζήτητος και παίζει στα μεγαλύτερα κέντρα του Παρισιού και της Ευρώπης, ενώ παράλληλα δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο, από την Αμερική...

The bodies on the naked on the low damp ground In the violet hour to the violent sound And the darkness the blinding the eyes that shine And the voices and the singing and the line on line This is the floorshow the clapping hands Animal flow from the animal glands In the violet hour to the violent sound Going round and around and around and around and around I feel the bite I feel the beat I see the dancing feet I feel the light I feel the heat I see the new elite I see the final floorshow I see the western dream I see the faces glow and I see the bodies steam See them shimmy see them go See their painted faces glow Slow slow quick quick slow See those pagans go go go go go This is the floorshow the last ideal It's populist got mass appeal The old religion redefined For the facile futile totally blind Mundane by day inane at night Pagan playing in the flashing light In the violet hour to the violent sound Going round and around and around and around and around And the bodies naked ...

Alice pressed against the wall So she can see the door In case the laughing strangers crawl and Crush the petals on the floor Alice in her party dress She thanks you kindly So serene She needs you like she needs her tranqs To tell her that the world is clean To promise her a definition Tell her where the rain will fall Tell her where the sun shines bright And tell her she can have it all Today Today Pass the crystal spread the Tarot In illusion comfort lies The safest way the straight and narrow No confusion no surprise Alice in her party dressed to kill She thanks you turns away She needs you like she needs her pills To tell her that the world's okay To promise her a definition Tell her where the rain will fall Tell her where the sun shines bright And tell her she can have it all Today Today Alice Don't give it away The Sisters of Mercy

... And if the dam breaks open many years too soon And if there is no room upon the hill And if your head explodes with dark forebodings too I'll see you on the dark side of the moon. ... And if the cloud bursts, thunder in your ear You shout and no one seems to hear. And if the band you're in starts playing different tunes I'll see you on the dark side of the moon.

swallowing diamonds a cutting throat your teeth when you grin reflecting beams on tombstones a jamboree of surprises playing russian roulette or the lucky clip a clenched fist to your heart coal dust on your lungs a silver tongue for the chosen one heavy magnum in your side or a bloody thorn skating bullets on angel dust in a dead sea of fluid mercury baby piano cries under your heavy index & thumb pull some strings -- let them sing the stars that shine & the stars that shrink in the face of stagnation the water runs before your eyes dazzle it's a glittering prize Siouxsie...

From the cradle bars comes a beckoning voice it sends you spinning you have no choice...... You hear laughter cracking through the walls it sends you spinning you have no choice Following the footsteps of a rag doll dance we are entranced Spellbound And don't forget when your elders forget to say their prayers take them by the legs and throw them down the stairs When you think your toys have gone beserk it's an illusion you cannot shirk you hear laughter cracking through the walls it sends you spinning you have no choice Following the footsteps of a rag doll dance we are entranced Spellbound Spellbound Spellbound Siouxsie...

Sadly one Sunday I waited and waited With flowers in my arms All the dream has created I waited 'til dreams, Like my heart, were all broken The flowers were all dead And the words were unspoken The grief that I know Was beyond all consoling The beat of my heart Was a bell that was tolling Saddest of Sundays Then came a Sunday When you came to find me They bore me to church And I left you behind me My eyes could not see What I wanted to love me The earth and the flowers Are forever above me The bell tolled for me And the wind whispered, "Never!" But you I have loved And I'll bless you forever Last of all Sundays Diamanda Galas

In the soil of our sadness Hear our hearts bell a serenade A faint choir tenderly shaping A lament ... a hollow refuge In the blood of the twinkling sky Breathing in, air drunk dry There was once a time of rapture All is lost ... a pale gleaming Across this crooked land Runs a crooked man Our loved ones die Under the hammer Of the Soviet sun Nothing can erase this night But there's still light with you Rhapsody ... And if we can never see the sun There's still light with you Rhapsody ... And I have seen all I want to And I have felt all I want to Rhapsody ... But we can dream all we want to We can dream all we want to Siouxsie & the Banchees

I'm lying on my back now The stars look all too near Flowers on the razor wire I know you're here We are few And far between I was thinking about her skin Love is a many splintered thing Don't be afraid now Just walk on in (Flowers on the razor wire - Walk on in) Her eyes were cobalt red Her voice was cobalt blue I see no purple light Crashing out of you So just walk on in (Flowers on the razor wire - Walk on in) Her lovers queued up in the hallway I heard them scratching at the door I tried to tell her About Marx and Engels, God and Angels I don't really know what for But she looked good in ribbons So just walk on in She looked good in ribbons So just walk on in Tie a red red red red red red ribbon Love is a many splintered thing Tie a red red red red ribbon Don't be afraid Just walk on in Just walk on in (Incoming...) (Incoming...) Just walk on in Just walk on in Flowers on the razor wire Just walk on in... INCOMING! The Sisters of Mercy

In case you forgot I’ve still got a lot My enemies are forgettable My friends are not My fortune is destroyable My integrity is not My country is conquerable My spirit is not My bones are breakable My words are not My brain is destructible My mind is not My heart is divisible My loyalty is not My intellect is deceivable My heart is not My body is perishable My soul is not My heritage is traceable My rebirth is not My life is extinguishable I AM NOT. Tsoltim N. Shakabpa

When its roots are left behind, any Tree will grow again...

Μεθαύριο θα κλείσει ένας μήνας που βλέπω κάθε βράδυ το ίδιο όνειρο. Κάθε βράδυ όμως. Και με συγκεκριμένο soundtrack να παίζει. Ίσως θα έπρεπε να παίζει και το Forest των Cure με εκείνο το again and again and again and again ... Τί να πω; Μάλλον πρέπει να αναλάβω δράση. Πάλι μπλεξίματα θα 'χουμε.....

Monsieur Dreyphus, This is chief inspecteur Cleuseau, passenger on flight 452 to Athens, investigating the escape by helicopteur of a prisoneur in Greece. I strongly believe that the Pink Panther is in the hands of the man called "the Phantom". There is nothing to worry about, the greek police has assigned me the case and is a matter of hours, or days to arrest the escaped prisoneurs. Together with the Greek Police we will solve this unfortunate event and I will return to Paris immediatement. Greetings from beautiful Athens, J. Cleuseau

- Σόλων; - Μμμμ; - Μπορείς να σταματήσεις να κουνάς το πόδι σου; Με αποσπάς. - Από τί; - Από...Σκέφτομαι. - Καλά. ... - Σόλων; - Μμμμ; - Δεν θα με ρωτήσεις τί σκέφτομαι; - Όχι. - Γιατί; - Για να μην σε αποσπάσω. - Δηλαδή, όχι γιατί δεν σε νοιάζει· απλώς δεν θέλεις να με αποσπάσεις. - Ακριβώς. - Ε και τί θα γίνει; Θα καθόμαστε έτσι στα μουγγά; - Λουκά, μόλις τώρα δεν μου έκανες την παρατήρηση να μην σε αποσπώ από την σκέψη σου; - Ναι. - Και τώρα θέλεις να μιλήσουμε. - Ναι. - Δεν σου αποσπά την σκέψη αυτό; - Την σκέψη...όχι. Όχι. Εντάξει είμαι. Τέλειωσα με την σκέψη. Να μιλήσουμε. Προτιμώ να μιλάμε. - Μα μιλάμε Λουκά. Μιλάμε. - Μιλάμε. Ναι. Ωραία. Καλύτερα δεν είναι να μιλάμε παρά να είμαστε στη μούγγα και να σκεφτόμαστε; Ε, Σόλων; - Στη μούγγα... Λουκά μωρό μου, σου έχω ξαναπεί, δεν είναι ωραίο να ...