Στο παρελθόν έχω ασχοληθεί τόσο πολύ με τον ποιητή, τον μύθο, τον άνθρωπο, Βύρωνα τον ΙΙΙ, που νομίζω ότι αδικώ τον έτερο μεγάλο μας κοινοβουλευτικό ποιητή:
Τον Τηλέμαχο.
Παραθέτω λοιπόν μερικά από τα αγαπημένα μου ποιήματα.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
(Δεν ξέρω σε ποιανού την ομιλία αναφέρεται, πάντως τελείωσε. Διακρίνω και κάποιες αιχμές;)
Τα ειπωμένα είναι τρύπες
Ηχούν
Όταν σκοτεινιάζει
Αυτή η βουή
Κι ένας αέρας εξολοθρευτής
Σηκώνει χώματα και πέτρες
Ζω του φιδιού τη σφιχτή ζωή
Δεν μιλώ πιά
Ώσπου το στόμα
Να γεμίσει φύλλα.
(Αυτό να δεις που θα το ακούσουμε απο Cave)
ΒΑΡΚΑ ΑΓΝΩΣΤΗ
(The unknown boat)
Βάρκα άγνωστη η σκέψη
διασχίζει το σκοτάδι της.
Κάποτε ακούς
Παράξενους ήχους κουπιών.
(τώρα που το λες.... κάτι έχει πάρει τ' αυτί μου)
Ο ΚΥΚΝΟΣ
(Κοίτα τώρα τί υπάρχει μέσα στον Χυτήρη. Ποιός να το 'λεγε!)
Μέσα μου υπάρχει
ένας κύκνος
και μία ωραία γαλάζια λίμνη.
Ο κύκνος μου επιτρέπει να ζω
πάνω από τη λάσπη του βυθού
της ωραίας
της γαλάζιας
λίμνης.
(του χρόνου θα πάω διακοπές στον Τηλέμαχο. Μέσα.)
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
(Το αγαπημένο μου. Ο Έλληνας James Joyce - pocket size)
Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
Δεμένος στο κατάρτι μου
Τόσα νερά στο δωμάτιο μου!
Ας έρθουν οι σύντροφοι
Ας έρθουν οι σειρήνες
Ας έρθει - έστω- ένας υδραυλικός.
(αστειεύεσαι; πιο εύκολα έρχεται αυτοδυναμία παρά υδραυλικός).
Αγαπητέ Τηλέμαχε,
Τα σέβη μου.
Τον Τηλέμαχο.
Παραθέτω λοιπόν μερικά από τα αγαπημένα μου ποιήματα.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
(Δεν ξέρω σε ποιανού την ομιλία αναφέρεται, πάντως τελείωσε. Διακρίνω και κάποιες αιχμές;)
Τα ειπωμένα είναι τρύπες
Ηχούν
Όταν σκοτεινιάζει
Αυτή η βουή
Κι ένας αέρας εξολοθρευτής
Σηκώνει χώματα και πέτρες
Ζω του φιδιού τη σφιχτή ζωή
Δεν μιλώ πιά
Ώσπου το στόμα
Να γεμίσει φύλλα.
(Αυτό να δεις που θα το ακούσουμε απο Cave)
ΒΑΡΚΑ ΑΓΝΩΣΤΗ
(The unknown boat)
Βάρκα άγνωστη η σκέψη
διασχίζει το σκοτάδι της.
Κάποτε ακούς
Παράξενους ήχους κουπιών.
(τώρα που το λες.... κάτι έχει πάρει τ' αυτί μου)
Ο ΚΥΚΝΟΣ
(Κοίτα τώρα τί υπάρχει μέσα στον Χυτήρη. Ποιός να το 'λεγε!)
Μέσα μου υπάρχει
ένας κύκνος
και μία ωραία γαλάζια λίμνη.
Ο κύκνος μου επιτρέπει να ζω
πάνω από τη λάσπη του βυθού
της ωραίας
της γαλάζιας
λίμνης.
(του χρόνου θα πάω διακοπές στον Τηλέμαχο. Μέσα.)
ΟΔΥΣΣΕΙΑ
(Το αγαπημένο μου. Ο Έλληνας James Joyce - pocket size)
Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
Δεμένος στο κατάρτι μου
Τόσα νερά στο δωμάτιο μου!
Ας έρθουν οι σύντροφοι
Ας έρθουν οι σειρήνες
Ας έρθει - έστω- ένας υδραυλικός.
(αστειεύεσαι; πιο εύκολα έρχεται αυτοδυναμία παρά υδραυλικός).
Αγαπητέ Τηλέμαχε,
Τα σέβη μου.
Comments
σάπισα στα γέλια
ΕΛΕΟΣ ομως
"ας έρθει -εστω- ένας υδραυλικός"
υδραυλικός λεει!!!! ΕΛΕΟΟΟΟΣ!!!!!!!!!
ΤΙ ΠΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ????????
Περιμένω και αφιέρωμα στον Κωσταντή Σκανδαλίδη ε;
Και σε ένα μόλις στίχο φαίνεται το μεγαλείο του ανδρός και η βαθιά πολιτική του σκέψη.
Είμαι συγκλονισμένος, δεν μπορώ να πω άλλα.
αλλα τωρα που να ερθει υδραυλικος που τους ξαναξεχασε κι θυρωρος.
υγ τρια στα τεσσερα τα'γραψε ιδια μερα παντως.μουλιασμενος. αυτος λουφαρε κι η φωναρα σφουγκαριζε μετα το καταραμενο λικ. αυτα παθαινεις αν επιμενεις να ζεις κεντρο.τα κτιρια ειναι παλια πια.