Να καούν όλα τα χωριά.
Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν έδωσε ποτέ σημασία ούτε σ’ αυτά ούτε στους κατοίκους τους.
Να καεί η Αρχαία Ολυμπία.
Να καεί το θέατρο της Επιδαύρου.
Έτσι κι αλλιώς, μόνο για βεβήλωση τα έχουμε.
Να καούν οι μαχόμενοι ήρωες ρεπόρτερ.
Που απλά αναπαράγουν το κλάμα του παππού και εξαργυρώνουν την καμένη αξιοπρέπειά τους με νούμερα «αγωνιστικής δημοσιογραφίας» προς ενημέρωση.
Μαύρα κοράκια, γύπες, που πετούν πάνω απ’ τα καμμένα.
Να καούν τα κανάλια, οι δημοσιογράφοι, οι πρόεδροι.
Που παίρνουν ρόλο επαναστατών, κριτών, σωτήρων και φιλοξενόντων ανθρωπίσκων με «ανθρώπινο πρόσωπο», κάνουν προσφορές και αναλαμβάνουν πρωτοβουλία «ανθρωπιάς».
Να καούν οι παπάδες.
Που μια ζωή δουλεύουν άλλοι γι’ αυτούς.
Που με μια εικόνα κι έναν σταυρό στο χέρι κοιτούν τη φωτιά να έρχεται και καλούν το θαύμα.
Να καούν οι πολιτικοί αρχηγοί, οι κομματουπάλληλοι, οι κολαούζοι και οι συμπάσχοντες.
Οι συμμετέχοντες στον πόνο των ανθρώπων.
Που δίνουν 30% των προεκλογικού τους budget για να ανακουφίσουν τους πληγέντες. 20 εκατομμύρια ευρώ!
Να καούν οι τηλεθεατές. Με τους καναπέδες τους μαζί.
Που διψάνε για ενημέρωση και κάνουν πολιτική ανάλυση στο μπαλκόνι με τον γείτονα.
Να καούν οι εμπρηστές στο Σύνταγμα σε απευθείας μετάδοση από τα κανάλια.
Να καεί το σύμπαν.
Να καεί η Αθήνα μέχρι τους Αμπελοκήπους.
Να καεί ο Εθνικός Κήπος, το Μαξίμου, η προεδρία της δημοκρατίας με την μεσίστια σημαία.
Να καεί η Ακρόπολη.
Να καεί η Μεγαλόπολη, το Αλιβέρι, και όλοι οι σταθμοί της ΔΕΗ.
Να γίνει blackout σε όλη την Ελλάδα για 3 μήνες.
Να αρχίσει το πλιάτσικο στους δρόμους.
Να καούν οι Mercedes, τα club, οι Hondos Center, το Mall, το Μέγαρο Μουσικής, τα σουπερμάρκετ, η πλατεία Κολωνακίου, οι τράπεζες, τα κυβερνητικά κτίρια.
Να καεί όποιος ανεβαίνει σε βήμα και όποιος έχει μικρόφωνο.
Να καούν οι «σοβαροί».
Να καούν οι ψηφοφόροι.
Που αντί να πάνε και να κάψουν τα εκλογικά τμήματα θα πάνε να βγάλουν κυβέρνηση σε 20 μέρες και την επομένη θα είναι περήφανοι που είναι με τους νικητές.
Γιατί όλοι πάλι νικητές θα είναι.
Να καώ εγώ.
Που κάθομαι και γράφω στο blog μου αντί να μαζευτούμε 15 άτομα και να πάμε στην πρώτη φωτιά που θα βρούμε να την σβήσουμε.
Να καείς κι εσύ που το διαβάζεις και δεν έκανες τίποτα.
Έτσι κι αλλιώς, χωρίς εμάς, όλα θα είναι καλύτερα.
Μόνο ζημιά προκαλούμε.
Ποιά η διαφορά του να πεθαίνεις αργά με το να πεθαίνεις γρήγορα;
Ίσως η αξιοπρέπεια.
Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν έδωσε ποτέ σημασία ούτε σ’ αυτά ούτε στους κατοίκους τους.
Να καεί η Αρχαία Ολυμπία.
Να καεί το θέατρο της Επιδαύρου.
Έτσι κι αλλιώς, μόνο για βεβήλωση τα έχουμε.
Να καούν οι μαχόμενοι ήρωες ρεπόρτερ.
Που απλά αναπαράγουν το κλάμα του παππού και εξαργυρώνουν την καμένη αξιοπρέπειά τους με νούμερα «αγωνιστικής δημοσιογραφίας» προς ενημέρωση.
Μαύρα κοράκια, γύπες, που πετούν πάνω απ’ τα καμμένα.
Να καούν τα κανάλια, οι δημοσιογράφοι, οι πρόεδροι.
Που παίρνουν ρόλο επαναστατών, κριτών, σωτήρων και φιλοξενόντων ανθρωπίσκων με «ανθρώπινο πρόσωπο», κάνουν προσφορές και αναλαμβάνουν πρωτοβουλία «ανθρωπιάς».
Να καούν οι παπάδες.
Που μια ζωή δουλεύουν άλλοι γι’ αυτούς.
Που με μια εικόνα κι έναν σταυρό στο χέρι κοιτούν τη φωτιά να έρχεται και καλούν το θαύμα.
Να καούν οι πολιτικοί αρχηγοί, οι κομματουπάλληλοι, οι κολαούζοι και οι συμπάσχοντες.
Οι συμμετέχοντες στον πόνο των ανθρώπων.
Που δίνουν 30% των προεκλογικού τους budget για να ανακουφίσουν τους πληγέντες. 20 εκατομμύρια ευρώ!
Να καούν οι τηλεθεατές. Με τους καναπέδες τους μαζί.
Που διψάνε για ενημέρωση και κάνουν πολιτική ανάλυση στο μπαλκόνι με τον γείτονα.
Να καούν οι εμπρηστές στο Σύνταγμα σε απευθείας μετάδοση από τα κανάλια.
Να καεί το σύμπαν.
Να καεί η Αθήνα μέχρι τους Αμπελοκήπους.
Να καεί ο Εθνικός Κήπος, το Μαξίμου, η προεδρία της δημοκρατίας με την μεσίστια σημαία.
Να καεί η Ακρόπολη.
Να καεί η Μεγαλόπολη, το Αλιβέρι, και όλοι οι σταθμοί της ΔΕΗ.
Να γίνει blackout σε όλη την Ελλάδα για 3 μήνες.
Να αρχίσει το πλιάτσικο στους δρόμους.
Να καούν οι Mercedes, τα club, οι Hondos Center, το Mall, το Μέγαρο Μουσικής, τα σουπερμάρκετ, η πλατεία Κολωνακίου, οι τράπεζες, τα κυβερνητικά κτίρια.
Να καεί όποιος ανεβαίνει σε βήμα και όποιος έχει μικρόφωνο.
Να καούν οι «σοβαροί».
Να καούν οι ψηφοφόροι.
Που αντί να πάνε και να κάψουν τα εκλογικά τμήματα θα πάνε να βγάλουν κυβέρνηση σε 20 μέρες και την επομένη θα είναι περήφανοι που είναι με τους νικητές.
Γιατί όλοι πάλι νικητές θα είναι.
Να καώ εγώ.
Που κάθομαι και γράφω στο blog μου αντί να μαζευτούμε 15 άτομα και να πάμε στην πρώτη φωτιά που θα βρούμε να την σβήσουμε.
Να καείς κι εσύ που το διαβάζεις και δεν έκανες τίποτα.
Έτσι κι αλλιώς, χωρίς εμάς, όλα θα είναι καλύτερα.
Μόνο ζημιά προκαλούμε.
Ποιά η διαφορά του να πεθαίνεις αργά με το να πεθαίνεις γρήγορα;
Ίσως η αξιοπρέπεια.
Comments
Κοίτα το σχόλιο από πάνω ...
Θα ανοίξουνε κι άλλες δουλειές.
Υ.Γ.: Σημαίες παντού λέει. Δηλαδή όταν λέμε "παντού" το εννοούμε; "Παντού"; Ακόμα και στον κώλο μας ας πούμε;
ενταξει ξερω πως το εννοεις αλλα...
Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 η ώρα το απόγευμα θα συγκεντρωθούμε όλοι στην πλατεία Συντάγματος αλλά και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.
ΒΟΥΒΗ ΟΡΓΗ. ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.
Αποδοκιμάζουμε χωρίς συνθήματα και πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.
ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.
Διαδώστε το.
έτσι και αλλιώς, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι θα καούμε κάποια στιγμή!!!!!!!!!!!!
αει σιχτίρ...