Skip to main content

Ζητώ το χέρι της κόρης σας.


Όποιας θέλετε εσείς.


Όποιο χέρι να 'ναι.

"Το πρόβλημά μου με τις κόρες μου είναι ότι έχουν απεριόριστο θαυμασμό για μένα και αυτό δεν μου αρέσει. Γιατί αν έχουν εμένα ως πρότυπο, μπορεί να μη βρίσκουν κάποιον σαν εμένα και να δυστυχήσουν.

Βύρων ο Γ' - Περιοδικό Life & Style.

Comments

Nα επισημάνω τα τζαμένια πορτάκια στα πρώτα ράφια της βιβλιοθήκης μόνο. Ίσως για τηλεοπτικούς λόγους -μέχρι εκεί που μας παίρνει η κάμερα έχουμε τζαμιλίκι, από εκεί και πάνω, βιβλία με το κιλό. Ή μπορεί και να κλειδώνει στα πρώτα ράφια τα ακατάλληλα για τις κόρες του βιβλία ο Βύρωνας (τίποτα ποιητικές του συλλογές, ή κανένα Ζάκουλα ή Ταρατατά ας πούμε -λέω εγώ).
mc said…
Ιουυυυυυυυυυυυυυυυυυυ
Godot said…
Κουμπάρε είσαι κακός. απαπαπα μην πιάσεις άνθρωπο στο στόμα σου. Πόσο μάλλον έναν θρύλο σαν τον Βυρων τον Γ'.

Ampot - Δεν κατάλαβα. Έχεις πρόβλημα; Θες να μου κόψεις την τύχη; Εγώ να μην αποκατασταθώ δηλαδή; Στο ράφι να μείνω; Με τζαμένιο πορτακι;
marquee de mud said…
τελευταια μου θυμιζει λιγο νερων ο βυρων. μπορει να μη τις τσουζει αυτος τις φωτιες, μπορει να ειναι πρωτα η δικια του "πολιτικη γουνα" που καιγεται αλλα τα ποιηματακια του θα τα εχει γραψει.

αυτο που με τρομαζει με τετοιους ανθρωπους δεν ειναι αυτα που κανουν ή δεν κανουν αλλα αυτη τη φιλοσοφικοπολιτιστικοπολιτικοψυχολογικη καλυψη που καταφερνουν ειτε για να μη αυτοκτονησουν ειτε για να μην παρουν χαμπαρι τι σκατα τρεχει στον κοσμο.

και καλα αν εισαι μπους ζεις σε ενα πειραματικο περιβαλον που ελεγχεται ακομα και η θερμοκρασια και η υφη των πουπου της σκυλιτσας σου. οποτε σου δινω κι ενα δικιο να μη ξερεις -που ξερεις- τι γινεται στο νοτιο τουρκμενισταν. οτι σου λενε πιστευεις κ σε εχουν και ψαρωμενο. αλλα αν ζεις σ'αυτη την κουραδα που λεγεται ελλαδα και συγκεκριμενα στην αθηνα δεν εχεις το δικαιωμα να εισαι γκαβακας και να κυβερνας. οποτε...τον ηπιαμε!

υγ και μετα βγαινουν οι πασοκοι και τρεχεις στο μπανιο να βγαλεις το καρπουζι με την κατσικισια και το κριθινο το παξιμαδι(τελειος συνδυασμός πραγματικα). κι ολα αυτα γιατι δεν εχεις αλλαξει ποτε μπαταρια στο τηλεκοντρολ. εδω παει το ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΕΣ ΤΗΝ ΡΗΜΑΔΑ.ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ ΤΟΥ...ΛΑΛΙΩΤΗ (χεχε ναι καλα.του ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΛΑΛΙΩΤΗ καλυτερα). μου φαινεται δεν θα τη γλυτωσω τη μεταναστευση παλι.
Niemandsrose said…
Γιατί ζητάς το χέρι της Πολυδωροπούλας;
Πληροίς τα κριτήρια; Είσαι κι εσύ ένας Βύρων; Μια Καλλιθέα έστω, ένα Κουκάκι;
Ή μήπως είσαι ο κλώνος που όλοι περιμέναμε.
Αν δεν είσαι ο Βύρων-Ντόλλυ, λυπάμαι χάσατε.
zbouaerg said…
Το τσίμπησα.
Τα σχόλια περιττεύουν.|.
hi btw

ougk

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις! Μούσκαρε! Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου! Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά; Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15', Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας, Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι), Με την Βουλή να είναι μπάχαλο, Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν). Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της, Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100. "Έτυχε" κι αυτό: Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι.... (Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....) η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή...

Λυπάμαι, αλλά δεν ΓΕΛΑΩ καθόλου.

Δηλαδή εσύ γέλασες; Είπα δεν πρόκειται να ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται εφημερίδα. Αλλά μου ξανάρχεται στο μυαλό η σκηνή που την κρατούσα στο χέρι μου (την εφημερίδα) και είχα μείνει άναυδος από ότι είχα μπροστά μου. Δεν ήταν σαφές αν ότι είδα με θύμωσε ή με λύπησε ή με απογοήτευσε ή όλα μαζί. Κάποιοι άνθρωποι της "γενιάς των 30" όπως αποκαλούνται, κάνουν μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν κάτι, να εκφραστούν μέσα από αυτό και να επικοινωνήσουν σκέψεις, θέσεις, να αρθρώσουν δημοσίως λόγο. Θαυμάσια. Τα σέβη μου και τους βγάζω το καπέλο. Θα έλεγε κανείς ότι κάτι κινείται τελικά. Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα. Αν είναι όμως αυτό το ύφος, το χιούμορ, η προτεινόμενη άποψη, η εικαστική πρόταση, (για να μην αναφερθώ στις τεχνικές λεπτομέρειες , στήσιμο φύλλου κλπ), ότι έχει να προτείνει η "γενιά των 30", πάμε άκλαφτοι. Κατά πρώτον, ποιοί είναι αυτοί. Ωραία. Δεν θέλουν να ξέρουμε. Σωστά. Κι εμένα σ' αυτό το blog δεν θέλω να με ξέρου...

Nous sommes embarques …

Έξι και μία. Goodbye Greece. Σε έξι μήνες θα τα ξαναπούμε(;). Αν και έχω μια αίσθηση μόνιμης αναχώρησης. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί από ότι έφευγα, ποτέ δεν ξαναγύρναγα. Εκτός από τους τόπους των εγκλημάτων. Περίεργη διαδικασία. Έχει κάτι άγριο αλλά και κάτι ωραίο. Κατά πρώτον, αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο, συμβαίνει αυτόματα η Αφαίρεση. Ξεχωρίζει κάθε τι περιττό. Επαναπροσδιορίζεις τα σημαντικά, εκπλήσσεσαι από το πόσα λίγα είναι τελικά, γδύνεις πολλά από την φαινομενική σημαντικότητά τους, λίγο απογοητεύεσαι από κάτι που γοητεύτηκες, αλλά ταυτόχρονα νιώθεις να ελαφραίνεις λίγο. «Ανάσχεση» το λέγαμε στο θέατρο. Πολύτιμο εργαλείο. Παίρνεις απόσταση. Ακίνητος. Άδειος. Γειωμένος. Παρών. Ακούς, βλέπεις, αισθάνεσαι σε 360 μοίρες σφαίρας. Βλέπεις τί ξεχωρίζει. Την πραγματική διάσταση των σχέσεών σου και την επίδρασή τους επάνω σου. Σήμερα υποθέτω (και ελπίζω) από κάποιο λάθος με ειδοποίησαν ότι φεύγω αύριο!. Με έλουσε κρύος ιδρώτας γιατί εκτός από τα πρακτικά προβλήματα και την τούμπα στον πρ...