Τσάφ.

Να ήταν λέει το κρεβάτι μου μουσικό,
τα παπούτσια μου ιπτάμενα,
τα τσιγάρα μου αναζωογονητικά,
το μυαλό περιττό,
η νοσταλγία παρόν,
το παρόν πυκνό,
το μαγικό μου πουκάμισό που με τηλεμεταφέρει να μην μου ήταν μικρό,
η σκέψη μου να υλοποιείται μπροστά μου,
ένα άγγιγμα να ήταν,
εσύ να μην χρειάζεσαι να καταλάβεις τίποτα,


κι εγώ να μην λείπω.

Ωραία θα ήταν.