Ημερολόγιο Καταστρώματος Χ

- Γύρνα το τούμπα!
- Ποιό;
- Το μυαλό...
- Γιατί; Μήπως πέσει κανένα κέρμα;
- Να αλλάξει θέση η επίπλωση.
- Ε, και; Η θέση θα αλλάξει. Τα έπιπλα θα μείνουν ίδια.
- Τότε πέτα τα κι αυτά.
- Δύσκολα μου βάζεις.
- Και δεν σ’ αρέσει;
- Κουράστηκα πια.
- Τα παρατάς δηλαδή;
- Όχι δεν εννοώ αυτό....
- Ασε τις μαλακίες και τα «δεν εννοούσα αυτό αλλά το άλλο» και πες. Τα παρατάς;
- Όχι.
- Γιατί; Επειδή γουστάρεις;
- Όχι.
- Τότε;
- Γιατί θα μείνω μετέωρος.
- Τώρα αρχίζεις να μου τα λές χύμα και σε γουστάρω.
- Σκατά.
- Στα μούτρα σου.
- Φτου σου.
- Οι πενιές του μπουζουκιού σου.
- Το ξέρεις ότι εσύ κι εγώ είμαστε μεγάλες τρελάρες;
- Στα μούτρα σου να τα λες. Εγώ απλά είμαι το είδωλό σου στον καθρέφτη.
- Μα στα μούτρα μου τα λέω.
- Δεν πας να γίνεις κανονικός πάλι; Μη με τραβολογάς κι εμένα; Τί με πέρασες; Mirror Mirror on the Wall το πέρασες; Θα με ρωτήσεις ποιός είναι και ο πιό όμορφος;
- Α τώρα που πες Wall... αγόρασα και το Wall in Berlin. Τη συναυλία του ’90 στο Postdamer platz.
- Μα δεν ξέρεις πόσο στ’ αρχίδια μου. Αν ήταν πιο μεγάλος ο καθρέφτης θα σου έδειχνα πόσο ακριβώς.
- Σαν τον Θανάση ακούγεσαι τώρα.
- Δε μου λες;
- Τι θές;
- Θα μ’ αφήσεις να κοιμηθώ απόψε;
- Ίσως ήδη κοιμάσαι... το σημαντικό είναι να ξυπνήσεις. Όχι να κοιμηθείς.
- Αχου, μην αρχίζεις. Δεν μπορώ.
- Αν δεν μπορείς, τότε σκάσε.Αν μπορείς, πάλι σκάσε και προχώρα. Πάντως, σκάσε.
- Καλά σκάω.
- Ωραία. Πάντως πιο παλιά δεν το βούλωνες τόσο εύκολα. Ή προοδεύεις, ή ήδη έχεις τελειώσει.