Skip to main content

Projects for the Masses

---Greek Division---
Το πρώτο μισό του 2006 ήταν ζόρικο. Την σκαπουλάραμε όμως αξιοπρεπώς.
Έμεινε πίσω μας η Vodafone, η Μπουρμπούλια, ο Βαβύλης. Έχουμε μερικές εσωκομματικές ψιλές να πέφτουν ένθεν κακείθεν έτσι για να χουμε να γεμίζουμε tv hours, Μιλόσεβιτς is dead (undead-undead), κρατάμε τον άσσο του Πάσσαρη άμα τον χρειαστούμε το καλοκαιράκι. Τελευταία ο συνδιασμός Dan Brown - Ιούδα - Πάσχα πέτυχε απολύτως και έχουμε και ταινία προσεχώς με σετάκι TVjerjele - ορθοδοξοκινητοποιήσεις.
Το επόμενο κοινωνικό forum πρέπει να το κοιτάξουμε λίγο γιατί αυτό μας βγήκε λίγο γραφικό και δεν είμαστε τώρα να επιδοτούμε projects που μας βάζουν μέσα.
Τα 2 εξάμηνα τα δένουμε θαυμάσια με eurovision, μέχρι Ιούλιο θα πάει αυτό. Το καλοκαίρι δεν θέλουμε πολλά πράγματα, έχει mundial.
Από σεπτέμβρη έχουμε το σήριαλ των δημοτικών εκλογών.
Μουσικό χαλί μέχρι τις γιορτές σίγουρα, οι ΗΠΑ το Ιραν, το πετρέλαιο, το υγραέριο, το κοινωνικό ρεπορτάζ, το ασφαλιστικό που δεν θα ανοίγει με τίποτα.

Πρέπει άμεσα να δούμε το 2007 τί θα κάνουμε γιατί έχουμε μείνει πίσω.
Προτείνω άμεσα meeting.

Μέχρι το 2010:
Πρόταση για να σταθεροποιήσουμε τις ισορροπίες και να τελειώνουμε με την Ελλάδα και την Νοτιοανατολική μεσόγειο:
έναν πόλεμο 7-8 ημερών με νικητή την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας.

Επιθυμητά αποτελέσματα:
Θα σωθεί η Τουρκία.Μόνο ως κατεκτημένο κράτος θα ενσωματωθεί στη ΕΕ.Δεν έχει ελπίδα για τίποτα άλλο.
Η Ελλάδα θα πάρει τις χαμένες πατρίδες πίσω και θα ξελυσσάξουν οι Έλληνες. Με τους Τούρκους μες τα πόδια τους θα υποβαθμιστούν απολύτως και θα μπορούμε να ελέγχουμε τον Νότιο δρόμο της Ρωσσίας (Βόσπορος), τα βόρεια σύνορα Ιραν-Ιρακ, τους πετρελαιοαγωγούς, και όλη την Μέση Ανατολή μέσω χώρας μέλους ΝΑΤΟ-ΕΕ. Επίσης θα έχουμε πλήρη γεωστρατηγική παρουσία στον άξονα Ρωσσίας - Κίνας.


PS. Για την επιτυχία των projects, θα πρέπει να βρεθούν στο Γκουαντανάμο ο Λιακόπουλος και οι FunEL.

Comments

ptwsh said…
μη ξεχνάς και το survivor Ελλάδα Τουρκία. Τρεχάτε ορέ γκιαούρηδες!
Godot said…
Σαφώς. παράλειψις....
ptwsh said…
Μετά κάτι από κανέναν καμμένο δίσκου κανενός καμμένου κοριτσιού...κάτι από Αθηνά Ωνάση del miranda salvador μαρία της γειτονιάς..."Το βγάλαμε το λάδι μας για φέτος όπως λέμε και στο χωριό!"

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις! Μούσκαρε! Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου! Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά; Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15', Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας, Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι), Με την Βουλή να είναι μπάχαλο, Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν). Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της, Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100. "Έτυχε" κι αυτό: Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι.... (Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....) η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή...

Λυπάμαι, αλλά δεν ΓΕΛΑΩ καθόλου.

Δηλαδή εσύ γέλασες; Είπα δεν πρόκειται να ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται εφημερίδα. Αλλά μου ξανάρχεται στο μυαλό η σκηνή που την κρατούσα στο χέρι μου (την εφημερίδα) και είχα μείνει άναυδος από ότι είχα μπροστά μου. Δεν ήταν σαφές αν ότι είδα με θύμωσε ή με λύπησε ή με απογοήτευσε ή όλα μαζί. Κάποιοι άνθρωποι της "γενιάς των 30" όπως αποκαλούνται, κάνουν μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν κάτι, να εκφραστούν μέσα από αυτό και να επικοινωνήσουν σκέψεις, θέσεις, να αρθρώσουν δημοσίως λόγο. Θαυμάσια. Τα σέβη μου και τους βγάζω το καπέλο. Θα έλεγε κανείς ότι κάτι κινείται τελικά. Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα. Αν είναι όμως αυτό το ύφος, το χιούμορ, η προτεινόμενη άποψη, η εικαστική πρόταση, (για να μην αναφερθώ στις τεχνικές λεπτομέρειες , στήσιμο φύλλου κλπ), ότι έχει να προτείνει η "γενιά των 30", πάμε άκλαφτοι. Κατά πρώτον, ποιοί είναι αυτοί. Ωραία. Δεν θέλουν να ξέρουμε. Σωστά. Κι εμένα σ' αυτό το blog δεν θέλω να με ξέρου...

Nous sommes embarques …

Έξι και μία. Goodbye Greece. Σε έξι μήνες θα τα ξαναπούμε(;). Αν και έχω μια αίσθηση μόνιμης αναχώρησης. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί από ότι έφευγα, ποτέ δεν ξαναγύρναγα. Εκτός από τους τόπους των εγκλημάτων. Περίεργη διαδικασία. Έχει κάτι άγριο αλλά και κάτι ωραίο. Κατά πρώτον, αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο, συμβαίνει αυτόματα η Αφαίρεση. Ξεχωρίζει κάθε τι περιττό. Επαναπροσδιορίζεις τα σημαντικά, εκπλήσσεσαι από το πόσα λίγα είναι τελικά, γδύνεις πολλά από την φαινομενική σημαντικότητά τους, λίγο απογοητεύεσαι από κάτι που γοητεύτηκες, αλλά ταυτόχρονα νιώθεις να ελαφραίνεις λίγο. «Ανάσχεση» το λέγαμε στο θέατρο. Πολύτιμο εργαλείο. Παίρνεις απόσταση. Ακίνητος. Άδειος. Γειωμένος. Παρών. Ακούς, βλέπεις, αισθάνεσαι σε 360 μοίρες σφαίρας. Βλέπεις τί ξεχωρίζει. Την πραγματική διάσταση των σχέσεών σου και την επίδρασή τους επάνω σου. Σήμερα υποθέτω (και ελπίζω) από κάποιο λάθος με ειδοποίησαν ότι φεύγω αύριο!. Με έλουσε κρύος ιδρώτας γιατί εκτός από τα πρακτικά προβλήματα και την τούμπα στον πρ...