Skip to main content

Bloghood

Έκανα λοιπόν μια τσάκ και άνοιξα ενα blog καινούργιο
Το

http://Bloghood-gr.blogspot.com

clap clap clap clap clap clap clap clap clap clap clap clap clap

στο οποίο έστειλα invitation σε πολλούς να κάνουν join σε έναν κοινό τόπο χωρίς admins και περίεργα...
Ο καθένας έχει το blog του... και ταυτόχρονα είναι και εδω.

Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να συμμετάσχει χωρίς να το κάνει μπάχαλο αφού έχουν όλοι πλήρη δικαιώματα, με ένα comment ή ένα mail σε όποιον θέλει ουσιαστικά αυτοπροσκαλείται και όποιος ξέρει να το κάνει, τον κάνει member ως admin.

Why not?

Το όνομα είναι έμπνευση του Atron αλλά δεν πάτησε το πόδι του ακόμα ο αλήτης.

Κράτος εν κράτει λοιπόν.... και ότι βρέξει ας κατεβάσει....

Α! κάνουμε αναβάθμιση τώρα ε;
Μην ποστάρει κανένας του τα κοψα τα πόδια.....

Comments

mmg said…
vol.2
pwspige simera(emokeyntaxei-xthes)?
zero said…
Μανο το ειδα το comment σου.
Θα σου στειλω μαιλ.
Καλα εκανες και ανοιξες το σαλονακι.
ζερο.
Anonymous said…
Βρε βρε επιτέλους σας βρίσκω...
πάνω που είναι ώρα να φύγω απ τη δουλειά...
Τι κάνετε όλοι;;;
Θέλω και εγώ να μπω στην νέα γειτονιά;;;
Τι πρέπει να κάνω;;;
Godot said…
na mou steileis ena mail sto godot.8@gmail.com wste na dw to mail sou kai na sou steilw ekei ena invitation pou esy meta tha kaneis accept kai voila!
Mpikes.

Se mperdepsa ligo e?
mario said…
πολλή πολλή καλή η ιδέα Godot και μαζί και μόνοι ένα πράγμα.
καλησπέρες
Άμα περισσεύει καμιά θέση βάλτε κι εμένα μέσα βρε παιδιά. Όλοι οι καλοί χωράνε, ε; Άντε μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα. Καλή η ιδέα σου Godot.
Godot said…
xwris mail pou tha steilw to invitation???
Unknown said…
του κυρίου στο background πίπα του παίρνουν;
INSATIABLE said…
Επιτέλους σας ξαναβρίσκω! Είμαι πολύ συγκινημένη!!!!!!! Γιατί όλο αυτό το χάος βρε παιδιά?

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις! Μούσκαρε! Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου! Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά; Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15', Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας, Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι), Με την Βουλή να είναι μπάχαλο, Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν). Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της, Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100. "Έτυχε" κι αυτό: Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι.... (Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....) η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή...

Λυπάμαι, αλλά δεν ΓΕΛΑΩ καθόλου.

Δηλαδή εσύ γέλασες; Είπα δεν πρόκειται να ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται εφημερίδα. Αλλά μου ξανάρχεται στο μυαλό η σκηνή που την κρατούσα στο χέρι μου (την εφημερίδα) και είχα μείνει άναυδος από ότι είχα μπροστά μου. Δεν ήταν σαφές αν ότι είδα με θύμωσε ή με λύπησε ή με απογοήτευσε ή όλα μαζί. Κάποιοι άνθρωποι της "γενιάς των 30" όπως αποκαλούνται, κάνουν μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν κάτι, να εκφραστούν μέσα από αυτό και να επικοινωνήσουν σκέψεις, θέσεις, να αρθρώσουν δημοσίως λόγο. Θαυμάσια. Τα σέβη μου και τους βγάζω το καπέλο. Θα έλεγε κανείς ότι κάτι κινείται τελικά. Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα. Αν είναι όμως αυτό το ύφος, το χιούμορ, η προτεινόμενη άποψη, η εικαστική πρόταση, (για να μην αναφερθώ στις τεχνικές λεπτομέρειες , στήσιμο φύλλου κλπ), ότι έχει να προτείνει η "γενιά των 30", πάμε άκλαφτοι. Κατά πρώτον, ποιοί είναι αυτοί. Ωραία. Δεν θέλουν να ξέρουμε. Σωστά. Κι εμένα σ' αυτό το blog δεν θέλω να με ξέρου...

Nous sommes embarques …

Έξι και μία. Goodbye Greece. Σε έξι μήνες θα τα ξαναπούμε(;). Αν και έχω μια αίσθηση μόνιμης αναχώρησης. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί από ότι έφευγα, ποτέ δεν ξαναγύρναγα. Εκτός από τους τόπους των εγκλημάτων. Περίεργη διαδικασία. Έχει κάτι άγριο αλλά και κάτι ωραίο. Κατά πρώτον, αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο, συμβαίνει αυτόματα η Αφαίρεση. Ξεχωρίζει κάθε τι περιττό. Επαναπροσδιορίζεις τα σημαντικά, εκπλήσσεσαι από το πόσα λίγα είναι τελικά, γδύνεις πολλά από την φαινομενική σημαντικότητά τους, λίγο απογοητεύεσαι από κάτι που γοητεύτηκες, αλλά ταυτόχρονα νιώθεις να ελαφραίνεις λίγο. «Ανάσχεση» το λέγαμε στο θέατρο. Πολύτιμο εργαλείο. Παίρνεις απόσταση. Ακίνητος. Άδειος. Γειωμένος. Παρών. Ακούς, βλέπεις, αισθάνεσαι σε 360 μοίρες σφαίρας. Βλέπεις τί ξεχωρίζει. Την πραγματική διάσταση των σχέσεών σου και την επίδρασή τους επάνω σου. Σήμερα υποθέτω (και ελπίζω) από κάποιο λάθος με ειδοποίησαν ότι φεύγω αύριο!. Με έλουσε κρύος ιδρώτας γιατί εκτός από τα πρακτικά προβλήματα και την τούμπα στον πρ...