Είχε γύρισμα εκεί.
Σχεδόν έπεσα πάνω της, ενώ περπατούσα με τον
γνωστό ρυθμό Βέγγου στην Ερμού. Νομίζω πέρσι -πρόπερσι.
Στρίβω λοιπόν από ένα στενό αριστερά στην Ερμού και βρίσκομαι σε απόσταση 3 εκατοστών.
Σταματάω ακαριαία. Αυτόματα έπιασε ο ένας τα χέρια του άλλου μην τρακάρουμε.
Με κοιτάει κατάματα και χαμογελάει απαλά.
Την κοιτάω κατάματα και νιώθω όπως πρέπει να νιώθει κανείς κατά την τηλεμεταφορά.
Κάτι είπε - δεν θυμάμαι.
Την κοίταξα εννοώντας "σε αναγνώρισα και είσαι υπέροχη" λέγοντας από μέσα μου "ψυχραιμία - άσε τα χέρια της!"
Είπα ένα sorry.
Είπε χαμογελώντας: "pas problem" ή κάτι άλλο γαλλικό.
Δεν μπορούσα να σταματήσω να κοιτάω την Madame Charlotte Rampling.....
Comments
Που σαι συ εξαφανισμένος;
και κυρίως....
ΞΥΠΝΗΣΕΣΡΕΥΠΝΑΡΑΚΑΙΜΑΣΛΕΣΚΑΛΗΝΥΧΤΑΠΡΩΙΠΡΩΙΗΘΑΞΑΝΑΠΕΣΕΙΣΡΕΜΑΛΙ
whatagodess.
thatokanwnafaneiatyxima
:)))))oua-xa! AA?
aaax,katse nafisw ta moutra
xamou giati pou natrexeismenanefro gia aimokatharseis
SSSSSSSSMAAAAAAAATSSSSSS