Ήταν πολλά χρόνια πριν, πιθανότατα σε μία από τις ταβέρνες που μετά από παράσταση μαζεύονται ηθοποιοί, σκηνοθέτες, φίλοι, παρατρεχάμενοι, ο Δελαπόρτας - κλπ.
Στο μεγάλο τραπέζι κάθονταν ο Τσαρούχης και η Σαπφώ Νοταρά.
Αργά, κάποια στιγμή, ο Τσαρούχης λέει:
- Αχ βρε Σαπφώ μου, μεγαλώσαμε πολύ πια... και μείναμε μόνοι. Έπρεπε να παντρευόμασταν τότε, παλιά που είμασταν ερωτευμένοι (γεγονός)
και η θανατερή Σαπφώ:
- Αααααχ ... ναι βρε Γιάννη μου! Δίκιο έχεις...
Κοίταξέ μας τώρα...
Εγώ έμεινα στο ράφι, κι εσύ έγινες πούστης.
Στο μεγάλο τραπέζι κάθονταν ο Τσαρούχης και η Σαπφώ Νοταρά.
Αργά, κάποια στιγμή, ο Τσαρούχης λέει:
- Αχ βρε Σαπφώ μου, μεγαλώσαμε πολύ πια... και μείναμε μόνοι. Έπρεπε να παντρευόμασταν τότε, παλιά που είμασταν ερωτευμένοι (γεγονός)
και η θανατερή Σαπφώ:
- Αααααχ ... ναι βρε Γιάννη μου! Δίκιο έχεις...
Κοίταξέ μας τώρα...
Εγώ έμεινα στο ράφι, κι εσύ έγινες πούστης.
Comments
:-P
ngalimerasasasas
υπέροχο.
καλημέρα :)
Φοβαμαι ομως.μηπως μετα απο 20 χρονια.
στην θεση τους εισαι εσυ και η mmg.
Εγω ακομα θα ειμαι ενας bloger,και θα γραψω αυτη την ιστοριουλα σας.
47 linkblog,θα παρω
antekala