Waiting for Godot

O Οδυσσέας λοιπόν, όταν τέλειωσε ο πόλεμος στην Τροία, πήρε το μερτικό του, πάει στην σκηνή του Μενέλαου, ήταν κι ο Αγαμέμνονας εκεί, και τους λέει: - Μενέλαε, είσαι και πολύ μαλάκας που μας κουβάλησες εδώ πάνω για το πουτανάκι σου. Αει και γαμήσου. Δέκα χρόνια μαλακίες. Πάει να σηκωθεί ο Αγαμέμνονας αλλά τον προλαβαίνει. - Μένιο, μη μου τσαμπουκαλεύεσαι και μου το παίζεις άντρας εμένα. Τα γκάζια να τα κάνεις στο παλάτι σου που γίνεται της Κλυταιμνήστρας εκεί μέσα. Τουμπεκί και σούζα· μη γαμήσω κανένα Πατροκλάκι εδώ μέσα. Αει στον Άδη, μουρτζόβλαχοι – και κλείστε τα σκυλάδικα· μη τα ξανακούσω μέχρι να φύγω, σας γάμησα! Καβαλάει το όχημα με τους μάγκες του, τους σωστούς, τους μπεσαλήδες, ξεπαρκάρουν και μπαρκάρουν. Βάζουν και τα best του Μάρκου να παίζουν στο Kenwood, τους έκατσε και μια κόντρα στο δρόμο με κάτι πιτσιρικάδες που είχαν ένα Αργώ κωλοφτιαγμένο με πινακίδες «Jason Rules». Φάγαν τ’ απόνερά τους τα χτεσινά. Δυο βραχονησίδες τους ρίξανε στο ρελαντί. Σε δυο μέρες μπήκανε με παν...

Ήταν πολλά χρόνια πριν, πιθανότατα σε μία από τις ταβέρνες που μετά από παράσταση μαζεύονται ηθοποιοί, σκηνοθέτες, φίλοι, παρατρεχάμενοι, ο Δελαπόρτας - κλπ. Στο μεγάλο τραπέζι κάθονταν ο Τσαρούχης και η Σαπφώ Νοταρά. Αργά, κάποια στιγμή, ο Τσαρούχης λέει: - Αχ βρε Σαπφώ μου, μεγαλώσαμε πολύ πια... και μείναμε μόνοι. Έπρεπε να παντρευόμασταν τότε, παλιά που είμασταν ερωτευμένοι (γεγονός) και η θανατερή Σαπφώ: - Αααααχ ... ναι βρε Γιάννη μου! Δίκιο έχεις... Κοίταξέ μας τώρα... Εγώ έμεινα στο ράφι, κι εσύ έγινες πούστης.

– Πετάς; τον ρώτησε αυτός που κρατούσε το μαχαίρι. Ο άλλος σιγά σιγά δεν πάταγε πια το χώμα, σιγά σιγά είχε σηκωθεί κάπου μισό μέτρο πάνω από τη γη. – Όμως ­– είπε ο πρώτος: Εγώ μπορώ κι έτσι που ανεβαίνεις να σ’ το καρφώσω το μαχαίρι. Και τότε με μια λάμψη ο άλλος και μ’ ένα σφύριγμα εκκωφαντικό σα σφαίρα πυροβόλου χάθηκε, εξαφανίστηκε μέσα στο διάστημα. Έκπληκτος κοίταζε ο απομείνας το άχρηστο πια χέρι του. Μίλτος Σαχτούρης

Όσο Mπορείς Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Πρώτη Μέρα. Ήταν... --- ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ --- Έλεγα να μην συνεχίσω αυτή την ιστορία καθώς έπαθα μια κρίση τύπου «έχω-ψωνιστεί-τελείως-και-γράφω-συνεχώς-για-την-πάρτη-μου». Πήρα όμως μερικά mail από κάποιους οι οποίοι με αυτά που μου έγραψαν με κάνουν να συνεχίσω και για αυτούς και τους ευχαριστώ – ξέρουν αυτοί γιατί. --- ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΓΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ --- (Names have been changed to protect the innocent – που έλεγε και το Dragnet) ... μια από αυτές τις μέρες που το Φθινόπωρο με ενεργοποιεί. Μύριζε μια βροχή που δεν είχε πέσει ακόμη, μια υγρή δροσιά στον αέρα και μια ένταση στο στομάχι καθώς πλησίαζα ως «σπουδαστής δραματικής σχολής» πια, την πόρτα της μακράν – ομολογουμένως – καλύτερης σχολής θεάτρου στην Ελλάδα. Τουλάχιστον εκείνα τα χρόνια. Αυτό εγώ δεν το ήξερα από πριν. Απλώς όσοι μιλούσαν για αυτή την σχολή σοβάρευαν και κουνούσαν το κεφάλι με σεβασμό. Όσοι ήξεραν καλύτερα, είχαν και ένα πικρό βλέμμα που δεν καταλάβαινα την έννοιά του. Τώρα, το έχω και εγώ μάλλον. Συναντηθήκαμε μετά από κ...

με την ευγενική χορηγία των FunEL.

"Αιωνία του η μνήμη" είπε κάποιος για τον Ηλιάκη χαρακτηρίζοντάς τον ήρωα. Τα κανάλια δείχνουν γυναίκες στα μαύρα να καταριούνται τον "Τούρκο". Το στενό μυαλό στενά τα αντιλαμβάνεται όμως. Ποιοί τον έστειλαν εκεί λοιπόν να πεθάνει; Όλη η αλυσίδα προς τα πίσω δεν καταλήγει στην πολιτική και το υφιστάμενο καθεστώς ; Δεν πάει σε εμάς που ψηφίσαμε κάποιους που έστειλαν τον Ηλιάκη στον πάτο; Είναι καλύτερα να είναι ήρωας κανείς ή απλώς ζωντανός; Δεν σκοτώθηκε για να δουλεύει το μαγαζί της General Dynamics και της Dassau? Δεν συντηρείται ο ψυχρός πόλεμος για οικονομικούς και γεωπολιτικούς λόγους; Δεν είμαστε μέρη του "διαίρει και βασίλευε" made in USA & Co. ? Δεν δίνουμε αναλογικά τα περισσότερα χρήματα για οπλικά συστήματα την ώρα που κάποιος άλλος Ηλιάκης ξεψυχάει ελλείψει εντατικής, κάποιος άλλος Ηλιάκης δεν βρίσκει δουλειά λόγω οικονομικής κρίσης, κάποιος άλλος Ηλιάκης δεν εκπαιδεύεται σωστά, κάποιος άλλος Ηλιάκης θα πάρει σύνταξη στα 65 του, κάποιος άλλ...