Skip to main content

Νοσηλεία Μικροαστών

Ρουφιάνα μετενσάρκωση με πέταξες στ' αγκάθια κι ο Φόβος απόρθητος ωσάν χασαπομάχαιρο της γωνίας.
Βρέχει μαύρο αίμα στις καμινάδες του Αη-Βασίλη, με τον Έκτορα να χλευάζει το γλυκό μου αδιέξοδο, να φοράει τη χλωμή του μάζα και γυρτός να βρίζει σιγανά!

Με το 'να χέρι στο παλτό και τ' άλλο στο μυαλό σου,
πλακώστρωτες οι σκέψεις σου και στο ελεφαντοστό σου.

Τον όμορφο τοίχο προσπερνώντας, και το ενδεχόμενο του περιεχομένου, σα να ματώνει κρυφά, καίγοντας τον άπληστο ουρανό και του σύμπαντος τη θλίψη.
Ξύπνιες οι σκέψεις μου, στον ήλιο πετούν, και προσγειώνονται σαν ξεροψημένο μπέικον στην τηλεόραση, την ώρα που βλέπω ειδήσεις.
Οχετός
μην καταλάβεις πως έρχεται ο χώρος απλωμένος κι αηδιασμένος και πικάρει τον ιαματικό κουρέα της υποχθόνιας καραβάνας που διασχίζοντας τον.

Σε μαύρο χαλί και περσικό, πατούνε οι αρβύλες του στρατιώτη-φάντασμα. Μες τον φρικιαστικό του πύργο, σα βυζαντινή νότα που πλανιέται στο γαμημένο ύπαιθρο και φωνάζει στους περιπατητές της βουνίσιας αυτοδιοίκησης.

Η κόλαση είναι στα σύννεφα κι ο Διάολος κοιτάει.
Χαμογελάει λοξά και περιφρόνηση πετάει.

Σοκολατοφορείς χωρισμένοι μ'εφημερίδες σαν κομμάτια καλαμποκιών, μετριάζουν το άηχο χρώμα του ωκεανού. Οι μεζέδες στους απόρρητους τοίχους μοιάζουν με τον φαλλό του χρυσού γέννους.
Έμοιαζε σαν χολή κι έπειτα...
Ιστιοφόρο Ατλαντικού και - τρικυμία βαρβάτη, δεμένες οι ψυχές στην πλώρη βρέχονται με φρίκη καθώς πλησιάζουν τα αδυσώπητα βράχια.

1993
Sandy Angel + Godot

Comments

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …