Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007

Λυπάμαι, αλλά δεν ΓΕΛΑΩ καθόλου.

Δηλαδή εσύ γέλασες;

Είπα δεν πρόκειται να ασχοληθώ σε καμία περίπτωση με αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται εφημερίδα. Αλλά μου ξανάρχεται στο μυαλό η σκηνή που την κρατούσα στο χέρι μου (την εφημερίδα) και είχα μείνει άναυδος από ότι είχα μπροστά μου.

Δεν ήταν σαφές αν ότι είδα με θύμωσε ή με λύπησε ή με απογοήτευσε ή όλα μαζί.
Κάποιοι άνθρωποι της "γενιάς των 30" όπως αποκαλούνται, κάνουν μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν κάτι, να εκφραστούν μέσα από αυτό και να επικοινωνήσουν σκέψεις, θέσεις, να αρθρώσουν δημοσίως λόγο.
Θαυμάσια. Τα σέβη μου και τους βγάζω το καπέλο. Θα έλεγε κανείς ότι κάτι κινείται τελικά. Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα. Αν είναι όμως αυτό το ύφος, το χιούμορ, η προτεινόμενη άποψη, η εικαστική πρόταση, (για να μην αναφερθώ στις τεχνικές λεπτομέρειες , στήσιμο φύλλου κλπ), ότι έχει να προτείνει η "γενιά των 30", πάμε άκλαφτοι.
Κατά πρώτον, ποιοί είναι αυτοί. Ωραία. Δεν θέλουν να ξέρουμε. Σωστά. Κι εμένα σ' αυτό το blog δεν θέλω να με ξέρουν με το όνομά μου και γι' αυτό με λένε Godot. Δεν εκπροσωπώ κανέναν - πολλές φορές ούτε εμένα τον ίδιο. Δεν με νοιάζει η γνώμη αυτού που με διαβάζει , με την έννοια ότι δεν την έχω ως παράγοντα του τί γράφω.
Όταν όμως βγαίνεις δημοσίως με μια εφημερίδα, το πράγμα είναι λίγο διαφορετικό. Άλλο μια σελιδα σε ένα blog, άλλο μια εφημερίδα.
Αν δεν μπορεί κανείς να καταλάβει την διαφορά, προκύπτουν κατασκευάσματα τύπου "Γελλάς".

Ε, λοιπόν εγώ δεν γέλασα καθόλου.
Καθόλου όμως. Απελπισία με έπιασε διαβάζοντας κείμενα ακατάληπτα, χωρίς ειρμό σκέψης αλλά γεμάτα με βεβιασμένο χιούμορ τόσο άνοστο, που ούτε στο επίπεδο του Σεφερλή δεν φτάνει, επειτηδευμένο κέφι στα γραφόμενα, και πολύ θράσσος.
Γιατί;
Κατά πρώτον, το ότι πήδηξες (με όποιο τρόπο και όποιο μέσον) από την σελιδούλα του blog σου μαζί με 5-6 ακόμα σε μια εφημερίδα, δεν σε αναβαθμίζει και κυρίως δεν σε κάνει εκπρόσωπο των bloggers. Διότι δεν υπάρχει η έννοια Bloggers ως ομάδα. Μόνο ως μια δραστηριότητα μεμονωμένων ανθρώπων μπορεί να οριστεί και καθόλου ως ένα δεδομένο πλαίσιο λειτουργίας. Εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι. Έχω 500 ρόλους στην ζωή μου. Δεν θέλω να είμαι μέρος ή μέλος κάποιου πράγματος που λέγεται blogόσφαιρα, bloggers club ή άλλο.
Χέστηκα. Αν ήθελα, θα γινόμουν Μορμόνος ή κάτι τέτοιο. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να με εκπροσωπήσει, να πάρει στις πλάτες του ένα μέσον που είναι φύσει ελεύθερο και να το χρησιμοποιήσει ονοματίζοντάς το "μόδα", "τρόπο ζωής" ή οτιδήποτε παραπλήσιο. Δεν πρέπει να υπάρξει η παραμικρή ορολογία πέραν αυτών που περιγράφουν την τεχνολογία που στηρίζεται ένα blog. Αυτή είναι η δική μου γνώμη.
Δεν χρειάζεται να τα τηλεοπτικοποιούμε όλα είτε ως λογική είτε ως περιγραφή. Τώρα θα μου πεις εδώ το έχουμε κάνει με τις σχέσεις μας, αυτό σε πείραξε; Ναι. Με πείραξε διότι αυτό είναι η πρόταση νέων ανθρώπων. Που αρνούνται να βάλουν σου λέει διαφημίσεις τσιγάρων και βαριών ποτών γιατί αυτά χαλάνε την γενιά μας. Δηλαδή ρε μάστορα, αυτοκίνητο θα βάλεις; Αν έρθει η Coca Cola και τα Goodys και στα σκάσουν είσαι εντάξει; Δεν θα διαφημίσεις δηλαδή το Club τάδε που πουλάει ποτά, και είναι τίγκα στην κάπνα; Α, αυτό είναι άλλο;
Έλεος πια με αυτούς που κυκλοφορούν με πλαστικό σταυρό στο χέρι. Τόσο υποκριτική ευαισθησία πρώτη φορά βλέπω. Σε 3 χρόνια όποιος καπνίζει θα αντιμετωπίζεται σαν κάποιος που έχει ψυχολογικά προβλήματα - όπως Αμερική. Εισπράτω ευαισθησία και συνείδηση Fast Food. Γιατροι - Δάση - Υγεία επιτέλους εξαμερικανιζόμαστε! Οι ευαισθησίες μας έχουν ρυθμό δελτίου ειδήσεων. Θα έρθει η επόμενη είδηση που θα μας "αγγίξει" συναισθηματικά και θα νιώσουμε "άφατη οδύνη" πάλι. Θα μιλήσουμε για αντιδράσεις, θα καταγγείλουμε, θα φτιάξουμε ομάδες που θα ανακαλύπτουν πάλι και πάλι τον τροχό πάνω από 4 πίτσες και κουτάκια μπύρας. Και μετά... θα ασχοληθούμε με κάτι άλλο. Λαζοπουλίζοντες με βαθύ αίσθημα ευθύνης και ματαιοδοξία που περισσεύει. Γιατί αν θες να δοκιμάσεις το "ποιόν του ανδρός" ή δώσε του Χρήμα, ή Στολή, ή Βήμα. Εξουσία δηλαδή.
Ειλικρινά θέλω να πιστεύω ότι πίσω από την γελοιότητα που διάβασα χτες, υπάρχει αφέλεια, χαβαλές, επιπολαιότητα, σύνηθες κατιναριό και ερασιτεχνισμός. Γιατί αν υπάρχει και συμφέρον... θα πρέπει να υπάρχει και γραμμή πλεύσης. Και αυτό το καράβι πλέει σε πολύ θολά νερά. Αυτή η ρότα που περνάει από πολιτική σάτυρα -τάχα μου- αντιγράφοντας κάκιστα Ποντίκι-Μητσικώστα-κλπ τηλεοπτικά προιόντα, που πάει αντίθετα από οτιδήποτε αισθητικά σαφές, που πετάει και μερικά για "τη σωτηρία του Έθνους μας" διάσπαρτα, και οι παρατηρήσεις μπορούν να μην τελειώνουν, περιγράφει θαυμάσια την τρικυμια εν κρανίω ποιών;
Όποιων εν πάσει περιπτώσει μας προτείνουν αυτό το κατασκεύασμα.
Μπορεί να πρόκειται για μια παρέα που τώρα θα αλληλοσυγχαίρονται που κάτι καταφέραν και ολοκλήρωσαν μια προσπάθεια. Αν ισχύει αυτό, συγχαρητήρια και από μένα, αν και το αποτέλεσμα είναι απαράδεκτο. Τουλάχιστον υπήρξε μια προσπάθεια.
Αν αυτό το υφάκι όμως της συλλογής νεολογισμών, στο όνομα των bloggers έχει και την απαίτηση να επεκτείνει την "μόδα" με θύμα την
ίδια την έκφραση τότε πρόκειται για κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Μου θύμισε επίσης παραθρησκευτική οργάνωση. Με τόσα "εμείς οι..." με τέτοια τσιτάτα, με τέτοια αισθητική του χάους στην έκφραση, με δάνεια - αναφορές σε Μπέκετ, Μπρέχτ κλπ. σε εύπεπτη έκδοση και αποθευγματική σκέψη, είναι μια καλή συνταγή για να προτείνεις ένα ωραιότατο τίποτα.

Κάποτε υπηρξε η "Γενιά του '30" κάπου εκεί στην Δεξαμενη στο Κολωνάκι που οι ποιητές της είναι ακόμα εδω δίπλα μας.
Τώρα, κάποια "γενιά των 30" απλώς παραδέχεται την άνευ όρων παράδοσή της στην τηλεοπτική κουλτούρα, την μηδενική παραγωγή ιδεών και την ανακύκλωση-κατανάλωση θραυσμάτων λόγου άνοστου και ασήμαντου.

So you think you can think?

38 σχόλια:

marquee de mud είπε...

δεν το'χω παρακολουθησει καθολου -πως θα μπορουσα αλλωστε- αλλα απο αυτα τα λιγα μου φαινεται σαν καποιοι να γυρνανε απο την εποχη του γουτεμβεργιου στην εποχη του Μωυση και στις με καλεμι χαραγμενες πλακες.

και οι εφημεριδες και οι τιβι πεθαινουνε. εμενα το μονο που με απασχολει ειναι οτι και τουτο το ρημαδι που τωρα σου μιλαω σε λιγο καιρο, με καποιο τροπο θα ελεγχεται απο αυτους που κατεχουν και τωρα τα μιντια

Godot είπε...

Όχι ρε συ. Μην φοβάσαι για ελέγχους κλπ. Δεν πρόκειται να τα ελέγχει κανείς μπαμπούλας.
Εσύ ο ίδιος θα το ελέγχεις.
Ο καθένας το δικό του.
Είμαστε οι μπάτσοι του εαυτού μας.
Γι αυτο δεν εκπαιδευτήκαμε;

..::DD::.. είπε...

Tι να πω, φαίνεται πως η τρέντυ γραφή "του-όλα-τα-σφάζω" και η wanna-be-a-journalist-mama! διάθεση φέρνει αποτελέσματα για να Gellas, έλεος!!!

Κολοκύθι είπε...

Εντάξει, όλα καλά. Εκεί με τους σταυρούς στο χέρι, τη κόκα κόλα και το Λαζόπουλο το χασα λιγάκι αλλά με συγχώρεσα που δε το καταλαβα γιατί μάλλον και εσύ εκεί το έχασες.

Κατα τα άλλα ζωή να χουμε, πολλοί είμαστε και ότι γουστάρει ο καθένας αγοράζει, δεν είναι εφορεία που σου έρχεται στη πόρτα.

Godot είπε...

Deuded -
cool... όλα είναι cool.
Για κάποιους απλώς όλα είναι δρόμος.
Κι εκει υπάρχει πρόβλημα.

Κολοκυθι -
δεν έχει να κάνει με το τι αγοράζεις, και ξέρεις κάτι;
Στην πόρτα είναι.
Κάποιοι την έχουν και μέσα στο σπίτι.
Και δεν είναι καν η εφορία.

The Motorcycle boy είπε...

Εγώ πάλι δεν ανήκω στη γενιά των '30, οπότε πάω πάσο -ας κάνουν οτι γουστάρουν, δεν μιλάνε για μένα. Επίσης, με τα ποστ μου διαφημίζω ενίοτε τα τσιγάρα (κατά προτίμηση Camel άφιλτρα της εποχής που ήταν ακόμα τούρκικα τα χαρμάνια), τα ποτά (με ειδίκευση στη βότκα) και τα ναρκωτικά (με μια ελαφριά προτίμηση στα φυτικά). Δεν με νοιάζει αν αυτά σκοτώνουν τη δική μου γενιά -άλλωστε κάποτε λέγαμε "καλύτερα ένας φρικτό τέλος από μια φρίκη χωρίς τέλος". Από την άλλη, σιχαίνομαι τα κινητά και τον καρκίνο τους, αλλά ούτε αυτό έχει σημασία γιατί κανένας δεν με ρώτησε.
Για όλα αυτά δεν ήθελα να γράψω τίποτα για τη "Γελλάς" αλλά μιας και το έφερε η κουβέντα, θέλω να πω οτι τη διάβασα και ένιωσα μόνο ντροπή που είμαι μπλόγκερ.
Αλλά θα μου πεις "τώρα περίμενες να το νιώσεις αυτό;" Και θα έχεις δίκιο -αλλάζω λοιπόν τη φράση μου και την κάνω "ξανάνιωσα ντροπή που είμαι μπλόγκερ".
Αυτά.

Mantalena Parianos είπε...

Μωρέ ούτε εμένα μου άρεσε το αποτέλεσμα - αισθητικά και συγγραφικά. Πιστεύω ότι τα παιδιά που συμμετέχουν έχουν γράψει καλύτερα στα blogs τους - για να αποδειχθεί ακόμη μια φορά πόσο μεγάλη ελευθερία σου δίνει το δικτυο σε επίπεδο έκφρασης, απ' ότι το τυπωμένο χαρτί...
(ξέρω τι λέω γιατί μου έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση όταν έγραφα στο Άρθρο).

Εμένα πάντως, πιο πολύ και από το κακό lay out, τις ευαισθησίες των 30άρηδων (νόμιζα ότι οι "φυλές" έχουν καταργηθεί από την εποχή του ΚΛΙΚ) και τον άτυχο κατά τη γνώμη μου τίτλο που δεν δίνει κανένα respect στο φύλλο (άκου "Γελλάς!" Ποιος μπορεί να τη ζητήσει έτσι στο περίπτερο βρε παιδιά...)
με ενόχλησε (μου ΕΛΕΙΨΕ, καλύτερα), η απουσία υπογραφών των bloggers - εννοώ με τα nicknames τους.
Με εξαίρεση την Αργυρένια, κανένας από τους Μισιρλού, Φάιτμπάκιο, Λεξλούθορα ή εκείνον-που-όλοι- ξέρουμε-αλλά-δε-λέμε, δεν υπογράφει με το nick του. Γιατί;

numb_jg είπε...

Κοίτα, σε κάποια από όσα γράφεις συμφωνώ. Σε κάποια άλλα διαφωνώ. Κάποια κείμενα μου άρεσαν. Κάποια άλλα, όχι. Συμφωνώ με αυτό που λες ότι η έννοια bloggers ως ομάδα δεν υφίσταται. Μάλλον, δεν υφίσταται ακόμη. Δεν αισθάνομαι πάντως ότι όλα τα παιδιά που έγραψαν εκεί την είδαν "εκπρόσωποι των μπλογκερ", δεν ένιωσα κάτι τέτοιο διαβάζοντας το "Γελλας". Και πώς να είναι "εκπρόσωποι", αφού στο έντυπο συμμετέχουν ιστολόγοι που πρέπει αποκλειστικά και μόνο να γράφουν χιουμοριστικά κείμενα; Θέλω να πω ότι στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν μόνο τα χιουμοριστικά ιστολόγια, υπάρχουν και όλα τα άλλα.

Τι με ενόχλησε:
α) τα νέα νικνέημ στην εφημερίδα: ας πούμε έψαχνα χτες να διαβάσω τα κείμενα κάποιων αγαπημένων μου ιστολόγων που ήξερα ότι θα συνεργάζονταν με το εν λόγω έντυπο και αντί για τα γνωστά id, έπεφτα σε κάτι άλλα νέα, τύπου μπαρμπαγιώργος, διαπλεκόμενος μπίζνεσμαν κλπ κλπ

β) γιατί τόση μυστικοπάθεια; ποιος είναι ο εκδότης;

γ) το ότι δεν μπορείς να αφήσεις σχόλιο. Οκ, ναι, αυτός ο λόγος είναι λίγο άκυρος, αλλά χτες κατάλαβα πόσο μη διαδραστικό μέσο είναι μια εφημερίδα

δ) δεν είχε ντιβιντί ή έστω ένα βιβλίο.

Ίσως το 2ο φύλλο να είναι γαμάτο. Και 1000 φορές καλύτερη η "Γελλάς" στην οποία γράφουν κάποιοι ιστολόγοι και πληρώνονται, παρά κάτι ελεεινά ένθετα στο "άρθρο" και στο άλλο το ανεκδιήγητο, που γέμιζαν τις κωλοσελίδες τους με κείμενα κάποιων bloggers χωρίς καν να ζητούν την άδειά τους για μια αναδημοσίευση.

Fight Back είπε...

Godot συμφωνω σε πολλα μαζι σου. κυριως στο οτι μπλογκερς ως κινημα δεν υφισταται. αλλα δεν καταλαβαινω γιατι αγχωνεσαι μηπως καποιος εκπροσωπησει το so called κινημα (νομιζω η εφημεριδα δεν το επιχειρησε). ειπε ΑΠΟ. οχι των.

μανταλενα
εχεις δικιο σε αυτο. θα υπογραφουμε.

ναμπ. ειναι (?) χιουμοριστικη εφημεριδα. απλο. ο εκδοτης φαινεται.

Godot είπε...

Μανταλενα -
αν δεν ήταν συνδεδεμένη η εφημερίδα με το bloggin δεν θα με πειραζε.
Και τώρα ειλικρινά το θεωρώ επουσιώδες μπροστά στο περιεχόμενο της.

Numb -
και σε χαρτοπετσετα να ήταν γραμμενο δεν θα με πειραζε καθόλου.
Και η Athens Voice έχει αναπαράξει κείμενα bloggers χωρίς την άδειά τους και δεν είδα κανέναν να έχει πρόβλημα. Μη σου πω το αντίθετο.

Το ότι γράφει φατσα φόρα "Powered by Bloggers" εμένα με χαλάει και το εκλαμβάνω ως τουλάχιστον καπέλωμα και ιδιοποίηση αυτού που έχει περάσει στα μυαλά του κόσμου ως "μπλογκόσφαιρα".....

Godot είπε...

FightBack - Δεν "αγχώνομαι" αλλά αν δεν το επιχείρησε η so called εφημερίδα τοτε γιατί πλασάρεται ως "η εφημερίδα των bloggers"?

Εν πάσει περιπτώσει δεν είναι δυνατόν να προκύπτουν ορισμοί για το Blogging απο κάποιους που έχουν ενα blog και γραφουν σε μια εφημερίδα που μιμείται άλλο μέσο.
Είναι το λιγότερο σουρρεαλιστικό σαν σχήμα αν το δεις απο αποσταση.

Godot είπε...

Ο εκδότης φαίνεται;
Δεν μου λες κι εμενα ποιός ειναι;
Ασε τον υπεύθυνο για τον Νομο που επιβάλλεται να υπάρχει ονομαστικά.
Ο εκδότης ποιος ειναι;

Και η ερώτηση ισχύει: Εσυ δηλαδή γέλασες;

RaZz είπε...

μοτορσάικο, χμμμ. πότε η έννοια blogger απέκτησε global αρχές και σταθερές κι εγώ δεν το πήρα χαμπάρι; είναι σαν να λεει ο μπλακμεταλλάς που βλέπει τα τρου μεταλ μπράδερζ του να λικνίζονται στη βανδή σε πενταήμερη "ντρέπομαι που είμαι μεταλλάς". το blogging είναι μια λεπτομέρεια. ένα χόμπι που μπορεί να έχει ο καθένας. πίσω από αυτό είμαστε απλα δίποδα που προσπαθούν να πληκτρολογήσουν. τίποτα global, τίποτα καθολικό, τίποτα σταθερό και εφαρμόσιμο από όλους. η πίστη στις ομοιότητες της πλειοψηφίας, όταν μιλάμε για τέτοια θέματα, είναι σκέτο παραμύθι. αλλιώς όπως λεει και ο Γκοντός, καλύτερα Μορμόνος.

Fight Back είπε...

απο μπλογκερς. (το αγχωνεσαι δεν ηταν ειρωνικο, απλως νομισα οτι συμφωνουμε στο οτι δεν εκπροσωπειται κανενας)

μ'αρεσε παντως
so called εκδοτης δλδ μιας so called εφημεριδας.
καλημερα

Lex_Luthor06 είπε...

το ότι πήδηξες (με όποιο τρόπο και όποιο μέσον) από την σελιδούλα του blog σου μαζί με 5-6 ακόμα σε μια εφημερίδα, δεν σε αναβαθμίζει και κυρίως δεν σε κάνει εκπρόσωπο των bloggers.
...................................

Kρίμα γιατί από χθες κυκλοφορώ με κορδέλα (σαν αυτές που φοράνε στα καλλιστεία) που γράφει «ΕΓΩ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩ ΤΟΥΣ BLOGGERS- ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ.»

Καλοδεχούμενη η κριτική και όλα ενδιαφέροντα αλλά όπως είπε και ο Fight back πρόκειται για εφημερίδα αποκλειστικά από bloggers. Όχι εφημεριδα των Blogger. Υπάρχει μια μικρή διαφορά δε νομίζετε;


Γράφοντας εδώ δεν εκπροσωπώ την εφημερίδα αλλά τον Λεξ Λουθορ.

Γράφοντας στην εφημερίδα δεν εκπροσωπώ τους bloggers αλλά τον Λεξ Λουθορ.

Για όσα γράφω είμαι στην διάθεση σας να απαντήσω σε ότι αρνητικό έχετε να προσάψετε. Για αυτό και θα ανεβάζω τα κείμενα που δημοσιεύονται.

Godot είπε...

Δεν προσάπτω τίποτα. Ερωτήσεις κάνω που καμία δεν απαντάται.
Στην εφημερίδα γράφεις ως Λεξ Λουθορ;
Δεν το είδα αλλά μπορεί και να μου διέφυγε πάλι.
Καλή η ειρωνεία στην ειρωνεία αλλά αυτό δεν την κάνει ούτε θέση, ούτε απάντηση.

Επίσης, πολύ κακώς το παίρνεις προσωπικά. Δεν εισαι εσύ Λεξ η αιτία που κάτι βρωμάει στο βασίλειο της Γκόθαμ Σίτυ. Είναι γενικότερος ο προβληματισμός και δεν περιμένω μεμονωμένες απαντήσεις.
Εξάλλου, ούτε σήμερα θα ξεκινήσει η επανάσταση.

Lex_Luthor06 είπε...

Δεν το παίρνω προσωπικά βρε godot

Αλήθεια,

Ο λεξ Λουθορ είναι ένα ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί ο Γιώργος.
Το ίδιο και τα ψευδώνυμα της εφημερίδας.

Δεν είμαι ο αρμόδιος να απαντήσω για το στήσιμο της εφημερίδας. Μπορώ να απαντήσω για αυτά που γράφω μόνο.

Ωστοσο ξέρω οτι:
τα παιδια που εχουν στήσει ολη αυτή την προσπάθεια , εχουν τα αυτιά τους ανοιχτά σε ολες τις κρίσεις
ότι δεν εχουν προθεση να καπελώσουν κανεναν
ότι μας άφησαν ελευθερους να γράψουμε –στο χιουμοριστικο στυλ της εφημεριδας- ότι γουστάρουμε.

tomboy είπε...

Δεν καταλαβαίνω. Λένε πως είναι μια εφημερίδα που την γράφουν bloggers. Αυτό το τονίζουν. Άρα έχει μία σημασία. Ωραία. Αλλά δεν υπογράφουν με τα id τους. Άρα ποιος ο λόγος να αναφέρεται "powered by bloggers"; Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια ακόμα εφημερίδα γραμμένη από τον οποιοδήποτε; Όχι. Γιατί με κάτι πρέπει να πουλήσεις. DVD τσοντούλα; Χίλιες φορές.

Άλλα είναι trendy να είσαι blogger. Πρέπει να ανοίξουν όλοι από ένα blog. Βγάζεις εύκολα γκόμενα, βιβλίο, άδεια φορτηγού. Έπρεπε να το γράψουν μερικές φορές ακόμα πόσο trendy είναι. Έτσι για να το καταλάβουν όοοοολοι.

"Για μας δεν άνοιξαν οι πόρτες;" Έλεος βρε παιδιά με τη μίρλα του Ξανθόπουλου! "Αυτά που σκοτώνουν τη γενιά μας.." μα καλά είμαστε σοβαροί; Τα τσιγάρα και τα ποτά. Πόσα ακόμα κιλά κοινοτυπίας να αντέξω;

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σου. Αν γέλασα; Καθόλου. Μάλλον έχω διεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ. Άσε που ακόμα είμαι μόνο 29.

The Motorcycle boy είπε...

Raz, κουλτούρες λες! Εγώ θυμάμαι πως όταν άκουγα καμιά πανκιά και έβγαινε ο Ψάλτης με περιλαίμιο τον έκραζα γιατί δεν γούσταρα να νομίζει ο κόσμος πως είμαι ίδιος με αυτόν. Ποιος κόσμος; Ο παππάς της ενορίας -δεν είχε σημασία.
Ε, τώρα, αν ο παππάς της ενορίας με ρωτήσει αν είμαι μπλόγκερ θα του πω ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ. Κι ας μην υπάρχουν παγκόσμιες αρχές που ορίζουν το "τι εστί".

Mantalena Parianos είπε...

GKONTO >>
Μανταλενα - αν δεν ήταν συνδεδεμένη η εφημερίδα με το bloggin δεν θα με πειραζε

-Σιγά μωρέ! Και τι είμαστε; Ταξιτζήδες να κοπτόμαστε για την υστεροφημία του κλάδου; Αφού το ξέρεις, πως όποιος θέλει να καπηλευτεί ο,τιδήποτε στο κάτω κάτω, το κάνει όσο κι αν ενοχλέισαι.
:]


ΘΑ συμφωνήσω πάντως με την Razz. Το blogging είναι χόμπι, έκφραση και ελευθερία έκφρασης για τους περισσότερους.
(ε, εντάξει για κάποιους ανάπηρους, μεταφορικά μιλώντας, μπορεί να είναι και κάτι πολύ περισσότερο - και φυσικά δεν εννοώ τα *παιδιά* της εφημερίδας)

Αν για σένα η ουσία είναι αν γελάσαμε, να σου πω λοιπόν ότι δεν γέλασα. Αλλού είναι όμως για μένα η ουσία: ότι κάτι κινείται, έστω και συμπλεγματικά (σόρι guys) προς μια κατεύθυνση.
Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε όλοι, ούτε αυτό σημαίνει βέβαια και ότι όποιος διαφωνεί ή έχει ενστάσεις ότι το κάνει από πικρία επειδή δεν συμπεριλήφθηκε (αλήθεια πού; στην ανώνυμη συντακτική ομάδα;).

Κουβέντα κάνουμε, εγώ θεωρώ θετικό το ότι βγήκε ένα τέτοιο φύλλο - και ακόμα πιο θετικό το ότι ήταν τόσο... χάλια. Γιατί αυτό σημαίνει ότι μόνο καλύτερο μπορεί να γίνει
:)


Και ορίστε: ο Φαιτμπάκιος παραπάνω απάντησε ότι "θα υπογράφουμε" (από το επόμενο φαντάζομαι - όχι τπτ άλλο, αλλά δεν έχω καμία διάθεση να πρέπει να σας φέρω το αντίτυπάκι μου για να υπογράψετε ένας ένας τα αρθρα σας, 'ντάξει;)


Δεν ξέρω αν θα το ξαναγοράσω πάντως ακόμη κι αν βελτιωθεί. Στη ζωή πολλά ζητήματα έχουν να κάνουν με το στυλ κα ο επιθετικός τρόπος γραφής, οι ελάχιστες φωτογραφίες, η προφανής αντι-καλλιτεχνικότητα του φύλλου που θυμίζει περισσότερο επιθεώρηση της κακιάς ώρας (κάτι που απ'΄όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω ΔΕΝ αντιπροσωπεύει παρά ελάχιστους από το team), είναι για μένα αποτρεπτικοί παράγοντες.

Θα ρίχνω όμως πάντα μια ματιά και μπρος + πίσω από το πλαστικοποιημένο περυτίλιγμα, κι αν κάτι μου κινήσει το ενδιαφέρον εννοείται πως δεν θα διστάσω να στερηθώ το 1.5 ευράκι του μισού ντεπόζιτου της βενζίνης μου στο μηχανάκι.

Η φιλική μου συμβουλή, όσο κι αν με όσα γράφω παραπάνω δεν σας φαίνομαι για φίλος, είναι να εστιάσετε καλύτερα σε αυτό που θέλετε να γράψετε - δηλαδή στη θεματολογία. Μια εφημερίδα πρέπει αν έχει θέματα / οι δυνατότητες ορισμένων εκεί πέρα είναι δεδομένες.

Βρείτε θέματα και γαμήστε τα.
Αν είστε εξοργισμένοι γίνετε εξοργιστικοί.
Αν είστε θλιμμένοι κράξτε.
Αν θέλετε να γράψετε κάτι χιουμοριστικό (διορθώστε με, αλλά πολυ΄φοβάμαι πως το έχετε ανάγει σε αυτοσκοπό, πράγμα λαθεμένο κατά την ταπεινή μου άποψη), μάθετε πως είναι το πιο δύσκολο:
κάποιοι από σας γράφετε ένα post τις 10 μέρες και αυτό το ποστ ΤΑ ΣΠΑΕΙ. Αν δεν έχετε προηγούμενη σχέση με τα deadlines και την έντυπη γραφή, θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι για να πετύχετε ένα κείμενό σας να τα σπάει και να έχει το ίδιο effect στο έντυπο, θα πρέπει προσπαθήσετε (δυστυχώς), και να απορρίψετε πολλές από τις υπέροχες ιδέες σας στο καλάθι των αχρήστων.

Work work work

μανταλενομούτς

(βάλτε και κανένα ονοματάκι να ξέρουμε ποιον φιλάμε ή ποιον φτύνουμε)

:)


σόρι για το σεντόνι

ΥΓ.
θεωρώ σημαντικότατο το γεγονός ότι τρια μέλη των Καπέλων γράφουν΄στην εφημερίδα αυτή, έστω κι αν δεν μου αρέσει το τελικό αποτέλεσμα
Αυτλό κολακεύει πριν απ' όλα τά μέλη αυτά, και μετά κι εμάς που είμαστε δικτυακοί (ή όχι μόνο) φίλοι τους

ΥΓ 2.
Δεν έχουμε ξαναδεί τετοια εφημερίδα εδώ στην Ελλα΄δα - κάντε την να αξίζει


:)

Lex_Luthor06 είπε...

Νιώθω ότι χρωστώ ένα ευχαριστώ στην Μανταλένα.

Γιατί; Δεν ήταν καλύτερα οσα έγραψε. Εκραξε.

Ωστόσο το έκανε απευθυνωμενη σε ανθρώπους. Τον λεξ, τον φαιτ, την μισιρλου.

Οχι σε σατανικά τέρατα που ηρθανε να καπελώσουν τους αγνους μπλογκερς.

Godot είπε...

Lex αν αυτό πάει για μένα είναι τουλάχιστον άστοχο.
Εκτός αν κάποιο τέρας σε κατηγόρησε.
Τότε πάω πάσο.

Lex_Luthor06 είπε...

Godot το σχολιο ειχε να κάνει αποκλειστικά με την Μανταλένα.

Απο χθες έχω διαβάσει τα απιστευτα.

Η αρνητικότατη κριτική ομως της μανταλένα , με συγκινησε.
Περισσοτερο απο πολλές θετικές.

Godot είπε...

Για να προλάβω παραξηγήσεις και ορμώμενος από το σχόλιο της Μανταλένας να πω τα εξής:
Ξαναδιαβάστε τί γράφω.
Δεν επιτίθεμαι στην κίνηση που υπήρξε. Κάθε άλλο. Από την άλλη, το ότι συμβαίνει κάτι καινούργιο δεν πάει να πει ότι είναι και σωστό αυτοδίκαια.
Δεν θα "αγκαλιάσουμε" άκριτα οτιδηποτε καινούργιο μην και μας πούνε οπισθοδρομικούς.
Διοτι αυτή είναι η χώρα της υπερβολής.
Και όταν άνοιξε το πρώτο ιδιωτικό κανάλι, πάρτυ κάναμε που απαλλαχτήκαμε απο την κρατική τηλεόραση και την λογοκρισία της. Και καταντήσαμε ανάποδα πάλι. Δεν αντιστοιχώ την κίνηση της εφημερίδας με το παράδειγμά μου απλά θέλω να κάνω σαφές ότι χρειάζεται ψυχραιμία.
Και θα συμφωνήσω στο σχόλιο της Μανταλένας, στο σημείο που επικαλείται το παλιό λενινιστικό σύνθημα:
Δουλειά
Δουλειά
Δουλειά.

Διαφωνώ με την καταφυγή στην ευκολία, την προσωπική ματαιοδοξία και την μπαλαφάρα.
Αυτά τα ολίγα άνθη.

Fight Back είπε...

μανταλενα ειναι κριμα να χασεις αυτο που ετοιμαζει η μισιρλου για το επομενο τευχος. (η οποια δεν εγραψε στο πρωτο)
αληθεια

RaZzMaTaZz είπε...

συμφωνώ με tomboy και συμπληρώνω: όταν κάποιος γράφει κάτι και καθε τρίτη του κουβέντα είναι "κάνω χιούμορ/αυτοσαρκάζομαι" (μην τυχόν και δεν το πιάσουν απαξάπαντες; μην τυχόν και τον παρεξηγήσει κάποιος; ποιος ξέρει..) τότε χάνεται η ουσία όσων πήγαινε να αναδείξει. τελείως όμως. σαν το παιδικό με το σούπερμαν που πετάει κι αμέσως σκάει politically correct μπανεράκι από κάτω "this is not real. i repeat this is fiction. do not try this at home".

Mantalena Parianos είπε...

Μά'ιστα.
Αν έφτασα να κράζω και να με συμπαθούν, μάλλον έχω χάσει το touch μου.
("όταν είμαι καλή είμαι πολύ καλή" κ.λπ. κ.λπ.)





Πάντως βρείτε κι έναν photo editor (ή κάποιον που να εκτελεί χρέη). Έστω και με κλεψιμέικες φωτογραφίες μπορείτε να κάνετε κάτι πολυ΄καλύτερο εικαστικά.
Α! Και το αυτονόητο: ένα γραφίστα που να απεχθάνεται τους συνδυασμούς κόκκινο με πράσινο (έλεος δηλαδή)

οέο

NIEMANDSROSE είπε...

Μόλις σε ανακάλυψα, Godot, για καλή μου τύχη.
Πολύ μου άρεσε το κείμενό σου, όχι τόσο για το έντυπο-δε το έχω διαβάσει ακόμα- αλλά για άλλα σημεία όπως:

Έλεος πια με αυτούς που κυκλοφορούν με πλαστικό σταυρό στο χέρι. Τόσο υποκριτική ευαισθησία πρώτη φορά βλέπω. Σε 3 χρόνια όποιος καπνίζει θα αντιμετωπίζεται σαν κάποιος που έχει ψυχολογικά προβλήματα - όπως Αμερική. Εισπράτω ευαισθησία και συνείδηση Fast Food. Γιατροι - Δάση - Υγεία επιτέλους εξαμερικανιζόμαστε! Οι ευαισθησίες μας έχουν ρυθμό δελτίου ειδήσεων.

Πες τα ντε! Τα έλεγα κι εγώ τις προάλλες σε διάφορα post μου και σχεδόν κανείς δε κατάλαβε τι εννοώ.
Anyway, θα σου ξανάρθω!

Godot είπε...

Μανταλένα... Προσαρμόσου...

Niemandrose - Σ ευχαριστω, αν και για το ίδιο σημείο κάποιος άλλος έλεγε ότι το 'χασα.
Τι να πει κανεις;
Θα πάρω την δική σου Version.

Καλημέρες.

ΣεΞπΥρ είπε...

μικρόκοσμος...α, να και μια αμιβάδα.

Godot είπε...

Σεξπυρ
Έχει να κάνει με το πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την πραγματικότητα.
Κάποιος ας πούμε μπορεί να νιώθει τόσο έξω από αυτά και να τα βλέπει τόσο μικρά που στο τέλος να συνειδητοποιήσει ότι κρέμεται από ένα αερόστατο.

Και μερικές φορές η φούσκα σκάει και προσγειώνεσαι. Μαντεύεις που;
Στην αμοιβάδα.

ΣεΞπΥρ είπε...

Αυτά όλα Godot κατά τη ταπεινή και πιθανόν ανόητη οπτική μου είναι ένα ένζυμο στα μικροτριχίδια που περιβάλουν τα βακτήρια του κόλου μάντεψε τίνος: της αμοιβάδας. Βγείτε έξω από το μικρόκοσμο των bloggs, υπάρχει εκεί έξω ζωή που σας περιμένει.

Godot είπε...

Έξω είμαστε. Εξω είμασταν πάντα. Και σε μικρόκοσμους και σε μεγάλα πράγματα και μπορούμε και παίζουμε και βρίσκουμε νόημα ανεξαρτήτως μορφής και μεγέθους.
Προσωπικά με τρομαζει η μονοπλευρη σκέψη ή αυτή που τυλίγει τα πάντα με το ίδιο αμπαλάζ.
Επίσης το "υπάρχει ζωή εκεί έξω" μου ακούγεται εξαιρετικά συμβατικό.

Mantalena Parianos είπε...

Σε ποιον απευθύνεσαι Sexpyr;
Ποιος είναι αμοιβάδα;

Αν απευθύνεσαι (και) σε μένα, το παίρνω ως προσβολή. Και μάλιστα αναίτια προσβολή.

Γιατί;

divine mitsakos είπε...

η αμοιβάδα δεν έχει κώλο

ΣεΞπΥρ είπε...

Godot> Ας αφήσουμε τη διαφωνία μας εδώ και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Mantalena> Πως σου ήρθε παιδάκι μου ότι αναφέρομαι σε σένα προσωπικά? Ήμουν σαφής πλην αφαιρετικός.

Mitsakos> Ούτε ένα τόσο δα κωλαράκι? Η επιχειρηματολογία μου μόλις κατέρρευσε!

Mantalena Parianos είπε...

Νομίζω ότι τώρα είναι ΔΙΚΗ μου σειρά να πω "λυπάμαι, αλλά δεν γελάω καθόλου".

Σεξπυρ,
δεν με έχεις συνηθίσει σε ασάφειες και υπεκφυγές τύπου "ήμουν σαφής πλην αφαιρετικός". Σόρι, αλλά δεν καταλαβα Χριστό και δεν ανέχομαι εκεί που είχαμε μια συζήτηση -δεν θέλω να πω ότι μας τη γάμησες, κάθε άλλο- να πετάς κάτι και να λες "όποιος κατάλαβε κατάλαβε".

Μάλλον θα πρέπει να εξηγήσεις σε ποιο ακριβώς σημείο όσων λέχθηκαν παραπάνω κολλάει το αρχικό σχόλιό σου.
Ποια είναι η αμοιβάδα; Κάποιος από την εφημερίδα;
Η ίδια η εφημερίδα;
Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω - αν καταλαβαίνει κανείς άλλος ας με βοηθήσει pls.

Μπορεί να είμαι εγώ το χαζό της υπόθεσης (και ο Σεξπυρ όντως να με αποκαλεί αμοιβάδα για κάποιο λόγο που δεν ξέρω), αλλά παρακαλώ εξηγήστε, αλλιως θα γίνετε εσείς οι χαζοί.

Έχω αρχίσει να φορτώνω.

Tiger Lilly είπε...

Δεν είμαι blogger για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω αναρτήσει ποτέ τίποτα: τουτέστιν, δεν είμαι ούτε με εσάς ούτε με τους "άλλους". Δεν ξέρω αν η εκτεταμένη ανάγνωση blog με καθιστά μέλος της κοινότητας - με την ευρεία έννοια του όρου.

Το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι κάποιοι παίρνουν τον εαυτό τους υπερβολικά σοβαρά. Εκατέρωθεν. Το ξαναείδα (με την Αμαλία, με τα δάση κλπ.) και μου φαίνεται από αστείο ως θλιβερό. Και πολλοί άνθρωποι μου δίνουν την αίσθηση ότι ανακάλυψαν το πληκτρολόγιο και νιώθουν ωσάν να ανακάλυψαν την πυρίτιδα. Εν τέλει το blog (η εφημερίδα, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο κ.ο.κ.) είναι ένα μέσο. Το θέμα δεν είναι να ταυτιστώ με αυτό, αλλά να το αξιοποιήσω για όποιο σκοπό κρίνω ότι μπορεί να υπηρετήσει. Με την λογική αυτή, οι bloggers είναι ομάδα, φυλή ή ό,τι άλλο, τόσο όσο είναι και οι χρήστες στυλό διαρκείας. Και για να πω και αυτό που με τρώει, όλες αυτές οι συλλογικές κινήσεις ανθρώπων που το μόνο που τους ενώνει είναι ένα μέσο (το blog τους, το στυλό διαρκείας τους, η remington του διαννοούμενου προπάππου τους), στο όνομα της κοινωνίας των πολιτών και άλλα τέτοια μεταμοντέρνα, είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη, πέρα από ένα καζάνι χυλός, και ο θάνατος της πολιτικής. Όχι του μικροκομματισμού - παράγκας του καθένα: της πολιτικής ως βίωμα ατομικό και συλλογικό, με την έννοια του να έχει κανείς έναν σαφή άξονα πάνω στον οποίο κινείται στον δημόσιο βίο, και επίγνωση του πώς οραματίζεται τον κόσμο. Γιατί το να ενώνονται όλες οι φυλές του Ισραήλ και να θλίβονται στο Σύνταγμα φορώντας μαύρα, ή να ωρύονται για την Αμαλία και την κάθε Αμαλία, από μόνο του προσωπικά δε μου λέει τίποτα. Δεν άκουσα κανέναν να λέει, απο εδώ και πέρα, τι θέλει και κυρίως με ποιους όρους (πολιτικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς) το θέλει.

Αλλά έτσι είναι. Η πολιτική θα είναι κενή περιεχομένου, άρα πεδίο εκμετάλλευσης, όσο οι απανταχού μπλογκόβιοι και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις την πολτοποιούν αφελέστατα και "αντιδρούν" - έτσι απλά. Και γι' αυτό, εν τέλει, θα συμφωνήσω με τον Σέξπυρ, υπάρχει και ζωή εκεί έξω. Και το ζητούμενο είναι να μεταφέρουμε-μοιραζόμαστε-αφηγούμαστε εδώ μέσα τη ζωή μας, όχι να ζούμε δια της αφηγήσεως.

T.L.

Υ.Γ. Λυπάμαι για την κατάχρηση του χώρου, αλλά φόρτωσα λίγο.

Φίλτατε Godot, μόλις σας ανακάλυψα και μου αρέσει η γραφή σας πολύ. Και πέρα από τις όποιες ενστάσεις μου, σε πολλά πράγματα συμφωνώ. Και ζήλεψα λίγο, όταν μεγαλώσω θέλω κι εγώ να γίνω bloggger, τελικά...

Καλή συνέχεια...