Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2011

Παιχνίδι - Επεισόδιο - Ροή

Φεύγει μπαλόνι, κλαίει παιδί.
Τρέχει, χορός τρελλός ξετυλίγεται στα μάτια, πάνω σου, ναί!
Μια χαμένη δεκαετία έψαχνε τα κλειδιά από το σπίτι του Βάρναλη.
Αδρεναλίνη στις 9:30.
Ένα άγγιγμα επηρρεάζει τον χορό του μαγκάκου. Είναι χορευτής, πρόσκοπος της Αϊτής.
Είναι ο Pablo Escobar ή ο Vito Corleone; Είναι γιατρός της πούτσας. Φωτιά ακαταμάχητη μπροστά στα φώτα. Συρροή τρeλλών. Άνθρωποι!
Κατηγορία και καταδίκαση στη θεούσα της ταράτσας.
Υπάρχει μονοπάτι που δεν υπάρχει αφού ο αρχιμανδρίτης δεν ήταν εκπαιδευμένος να ζητάει προσευχές από το ποίμνιό του που το αποτελούσαν κανίβαλλοι.
Είναι η μέρα εκθαμβωτικά μεγάλη. Δυο, τρία σπουργίτια αγκαλιάζονται διαμέσου της αγάπης.
Η τροφή φωνάζει το γλυκό όνομα Μητέρα. Έχει ήλιο η αποψινή βροχή των συμπαντικών ήλιων. Ακούω σκυλί, κλαίω, τα μάτια της γάτας τόσο γαλανά. Στεναχώρια, μητέρα, αλυσίδα. Δεν αντέχω. Φεύγω.
Η ερωτοπηγή που αχνίζει, άνθισε τα σκουπίδια. Ως εκ τούτου, ο φούρναρης απέναντι, έψησε το αριστερό του μπούτι όταν έμαθε ότι έμεινε έγκυος μία φρατζόλα ψωμί χωριάτικο. Με σουσάμι ε;
Η αντίστροφη βουτιά κάτω από το 7 είναι επικίνδυνη. Να προσέχετε λοιπόν γιατί.
Ο πυρετός εφευρέθηκε στη Θήβα. Η Θήβα δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα.
Μην ξεχνάτε ποτέ ότι ο κόκκορας, δεν έχει κόκκορα να τον ξυπνάει. Κώστα, Κώστα, Κώστα. Δεν γίνεται. Αυτό που περνάμε μπορεί και να μην τελειώσει.

Ο Διαιρετέος είναι μεγάλος μαλάκας.

Οι απέραντοι μα ανώφελοι γέλωτες της μακρινής εποποιίας του Θανά-του-ση. Είναι πρωτοχρονιά της Κυριακής, της μόνης ευτυχισμένης (στην Αμοργό).

1992
Sandy Angel + Godot

Δεν υπάρχουν σχόλια: