Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2011

Εξαϋλωμένα Μπουκάλια Καθρεφτίζουν την Ανάμνηση

Το πριονωτό δόντι της τρυφερής κοπέλας, μέσα στο λεπτό στρώμα της σάρκας μου, σκοτώνει τον οργασμικό παράγοντα της μεταμόρφωσης.
Τα λιωμένα λιμάνια στ' αστέρια του μυαλού, ανιχνεύουν την οικειότητα.
Πεθαίνω απ' τα χλιμιντρίσματα μιας ποιοτικής ύπαρξης.
Αν είναι τα φώτα να χαράξουν τους ∙ στο χρώμα των μαλλιών της Σαλώμης, θα προειδοποιήσουν.
Κάψτε τη νεκρή λαμπάδα που εκστασιάζει τον σκόπελο!
Ως ψυχολογική έννοια μπορεί να στέκει, αλλά ο γρύλος του μυαλού μου σκοτώθηκε απ' τις νάρκες του λυκόφωτος.
Ας ελπίσουμε ότι θ' αναστηθεί μαζί με το λευκό πέπλο της μουσικής γυναικείας φιγούρας που τρέχει διπλα διπλα με τις αντιλόπες που νιαουρίζουν στο φεγγάρι της απόγνωσης με τα μεγάλα μπούτια που δε χωράει στο κελι της αποδοκιμασίας.
Η σημαία του ανεμίζει στις κορφές των βουνών, όπου κυνηγούσα να σκοτώσω την γυναίκα με την οποία ήμουν ερωτευμένος. Μπορεί να ήταν και λεσβία.
Απ' τα υψηλά χρώματα που ζητοκραυγάζουν, θ' αποδωθεί απόλυτα το χάος.
Μέσα στα ποιητικά χαλινάρια που μαθαίνουν να παραλυρούν.
Το σαλιάρικο πέταγμά της αποπλάνησης, θ' ακολουθήσει το μανιακό, θλιβερό, πόρισμα του ξυσίματος.
Πάνω στις ράγες της ακροθαλασσιάς, πατινάρει η μικροαστή αυνανίστρια που εξηγεί τα πολύκροτα πατριωτικά φλέματα.
Θα φωνάξω τ' όνομα του παράλυτου αντικαταστάτη του ηθοποιού.
Όταν η σκιά της αιωνιότητας πέσει στην τραγική φιγούρα του σακάτη της κοινωνίας, η ανέλιξη θα είναι σφοδρή, μοιραία, επαναστατική, θα σκορπίσει τον τρόμο στις πλαστικοποιημένες, θωρακισμένες μάσκες των καταδικασμένων μικροαστών.
Η θεϊκή υπόσταση στον χώρο, τρέχει με ταχύτητα και δε την φτάνετε κορόιδα με το καινούργιο σας αμάξι.
Η μετακίνηση θα είναι φοβερή, όταν τρακάρει ο εγκέφαλος με το πατίνι.
Θα μακιγιαριστεί ο πολύκροτος εγκέφαλος του φασιανου.
Ματαιότητα αγγίζοντας τα μοιρολατρικά προφυλακτικά ενός κήπου με Ανοιξιάτικες προκλητικές ανεμοδαρσίες.
Η αντικατάσταση της ζωής είναι το φτερούγισμα των πολτοποιήσεων.
Στο περπάτημα της Ιστορίας, έφυγε ο κώνος του ποιητή κι έτριξε ουρλιάζοντας στη σκωροφαγωμένη συνείδηση.
Εμ...




1993
Sandy Angel + Godot

Δεν υπάρχουν σχόλια: