Skip to main content

Εξαϋλωμένα Μπουκάλια Καθρεφτίζουν την Ανάμνηση

Το πριονωτό δόντι της τρυφερής κοπέλας, μέσα στο λεπτό στρώμα της σάρκας μου, σκοτώνει τον οργασμικό παράγοντα της μεταμόρφωσης.
Τα λιωμένα λιμάνια στ' αστέρια του μυαλού, ανιχνεύουν την οικειότητα.
Πεθαίνω απ' τα χλιμιντρίσματα μιας ποιοτικής ύπαρξης.
Αν είναι τα φώτα να χαράξουν τους ∙ στο χρώμα των μαλλιών της Σαλώμης, θα προειδοποιήσουν.
Κάψτε τη νεκρή λαμπάδα που εκστασιάζει τον σκόπελο!
Ως ψυχολογική έννοια μπορεί να στέκει, αλλά ο γρύλος του μυαλού μου σκοτώθηκε απ' τις νάρκες του λυκόφωτος.
Ας ελπίσουμε ότι θ' αναστηθεί μαζί με το λευκό πέπλο της μουσικής γυναικείας φιγούρας που τρέχει διπλα διπλα με τις αντιλόπες που νιαουρίζουν στο φεγγάρι της απόγνωσης με τα μεγάλα μπούτια που δε χωράει στο κελι της αποδοκιμασίας.
Η σημαία του ανεμίζει στις κορφές των βουνών, όπου κυνηγούσα να σκοτώσω την γυναίκα με την οποία ήμουν ερωτευμένος. Μπορεί να ήταν και λεσβία.
Απ' τα υψηλά χρώματα που ζητοκραυγάζουν, θ' αποδωθεί απόλυτα το χάος.
Μέσα στα ποιητικά χαλινάρια που μαθαίνουν να παραλυρούν.
Το σαλιάρικο πέταγμά της αποπλάνησης, θ' ακολουθήσει το μανιακό, θλιβερό, πόρισμα του ξυσίματος.
Πάνω στις ράγες της ακροθαλασσιάς, πατινάρει η μικροαστή αυνανίστρια που εξηγεί τα πολύκροτα πατριωτικά φλέματα.
Θα φωνάξω τ' όνομα του παράλυτου αντικαταστάτη του ηθοποιού.
Όταν η σκιά της αιωνιότητας πέσει στην τραγική φιγούρα του σακάτη της κοινωνίας, η ανέλιξη θα είναι σφοδρή, μοιραία, επαναστατική, θα σκορπίσει τον τρόμο στις πλαστικοποιημένες, θωρακισμένες μάσκες των καταδικασμένων μικροαστών.
Η θεϊκή υπόσταση στον χώρο, τρέχει με ταχύτητα και δε την φτάνετε κορόιδα με το καινούργιο σας αμάξι.
Η μετακίνηση θα είναι φοβερή, όταν τρακάρει ο εγκέφαλος με το πατίνι.
Θα μακιγιαριστεί ο πολύκροτος εγκέφαλος του φασιανου.
Ματαιότητα αγγίζοντας τα μοιρολατρικά προφυλακτικά ενός κήπου με Ανοιξιάτικες προκλητικές ανεμοδαρσίες.
Η αντικατάσταση της ζωής είναι το φτερούγισμα των πολτοποιήσεων.
Στο περπάτημα της Ιστορίας, έφυγε ο κώνος του ποιητή κι έτριξε ουρλιάζοντας στη σκωροφαγωμένη συνείδηση.
Εμ...




1993
Sandy Angel + Godot

Comments

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…