Skip to main content

Δεν υπάρχει Κρίση.



Ταχύρρυθμο Ελληνικής Μεταπολιτευτικής Χεστορίας.
Ανοίγω παρένθεση και - τηλεγραφικά - στέλνω την εικόνα:
η Ελλάδα της παραλιακής. Οι δόσεις των Cayen. Ο μεσημεριανός φραπεδόμαγκας. Το κόμπλεξ κατωτερότητας του Έλληνα, που εκεί κάπου στα '80 έμαθε το Lifestyle, τον Κωστόπουλο - Κλικ, το On the Rocks (Πασχάλης ρε!), το κωλόφτιαγμένο Sierra. Το δημόσιο. Το πακέτο Ντελόρ.Τη Μιμή.
Ταξίδι στο Λονδίνο για ψώνια, στο Παρίσι για φωτογραφίες στην Concorde (θα σκάσει η Νίτσα άμα τις δει), στο Μόναχο για Oktoberfest, στο Βερολίνο για τη Μπιενάλε, στη Ρώμη γιατί η μέλλουσα αισθάνεται Αλίκη: "Με συγχωρείτε, ήταν τυχαίο" - Όχι τυχαίο, Μοιραίο ήταν.
Κάπου τότε ήταν που οι Γαρδέληδες κοιτάγαν τον μπακάλη, φούρναρη, τσαγκάρη, υδραυλικό μπαμπά τους μετά βδελυγμίας - εντάξει τον κρύβεις, αλλά είναι μπαμπάς, τι να του κάνεις; - και πήγαν μαζικά να κάνουν Business Administration.
Το όνειρο του πετυχημένου κανακάρη, στο γραφείο του, με τους υφισταμένους να εκλιπαρούν για εντολές ήταν ο καημός της μάνας, που προτιμάτο σαφώς από τη γιαγιά Ελένη Ζαφειρίου. Και τελικά, μείναμε από υφισταμένους.... Γιατί λίγο παλαιότερα, η Ελλάδα είχε υπερπληθυσμό προέδρων. Τώρα στελεχών. Στην Ευρώπη, έχουν εφεύρει απίστευτα καθήκοντα, τμήματα, θέσεις και την ανάλογη γραφειοκρατία για να καλύπτουν την ανεργία (και για άλλους λόγους). Με τί τους πληρώνουν; Αααα δε  θα συννενοηθούμε.
Εδώ λοιπόν, ο συμπαθέστατος αποθηκάριος, φέρει μια ντροπή για τέτοιον απαξιωτικό τίτλο, και καλμάρεται όταν του τυπώσεις μια κάρτα που γράφει κάτι ακατάληπτο σαν: Senior Executive Chief Warehouse Specialist. Άλλη νοστιμιά ε;
Επιπλέον, όλοι καταλαβαίνουν τί ακριβώς σημαίνει αυτό και τι καθήκοντα αντιπροσωπεύει.
Οι πιο ψαγμένοι - κυρίως κάτι μή εκδηλωμένες ακόμα φρικογκόμενες - την έψαχναν για Ψυχολογία στο Ρέθυμνο, γραφίστας στην ΑΚΤΟ, και για τα ντουβάρια - που ήδη χάνουν 4-1 στο 89' - Αισθητική. Πιο πρακτικά πράγματα ρε παιδί μου, και με τα λεφτά σε 2 χρόνια ν' αρχίσουν να τρέχουν. Σου λέει ο γονεύς, αφού το παιδί δεν περνάει ούτε απ' έξω από 1η Δέσμη να το καμαρώσω επιστήμονα, 2 χρόνια στην ΑΚΜΗ και ένα στουντιάκι στην Πατησίων και αρχίζουμε απόσβεση στο τσακ μπαμ.
Και καλύτερα μη σου πω.  Είμαστε σύντεκνοι και με τον βουλευτή Σαραντόπουλο, που είναι μαρς για να βγεί στη θέση του Τριαντόπουλου, εμείς είμαστε εντάξει.
Ας φυλαχτούν οι άλλοι, τα κορόιδα - δοξάστε μας. Κλείνει η παρένθεση, σου 'ρθε η ανάμνηση, έτσι; Μην αρχίσω Ροδες, Τσάντες και Κοπάνες.
Κάπου εκεί, μια ερώτηση στον αέρα - έτσι για πλάκα, με μιντιακή ορολογία να συννενοηθούμε:
Ποιά είναι η "πολιτιστική ταυτότητα" του Έλληνα; Τί τον ξεχωρίζει ρε παιδί μου από τον Γιαπωνέζο, εκτός από τα μάτια και τη Nikon; Από τον Γερμανό; Τον Άγγλο; Μόνο που λέμε "ο Άγγλος" (τι μαλακία παράδειγμα), υποθετικά συννενοούμαστε, ακόμα και λάθος.
Αν ήσουν Άγγλος, τί χαρακτηρίζει τον Έλληνα εκτός από σουβλάκι, ερείπια, Μάλια, και χταποδάκι; Νταλάρας, Μπάλτσα, Nana Mouschouri, Βαρώνη Βίκυ Λέανδρος, Κορίνα Τσοπέη, Ωνάσης, και κάτι αριστερά κομμάτια παζλ κάτω από το τραπεζάκι;
Εγώ δεν ξέρω - συμφωνώ με το σύνθημα: "Είμαστε όλοι Αμερικάνοι". Κι αν η ρήση του Κίσινγκερ ήταν μύθος, ακόμα και μύθους δικαιώνουμε. Όχι παίζουμε. Και δεν είναι και κακό, αν γουστάρεις να το ενσωματώσεις, στην τελική έτσι;

Σύνταγμα - Το σπινθηροβόλο βλέμμα του Γκάμμυ Μπέαρ.
Ε, σηκωθήκανε από τον καναπέ. Είναι κι αυτό κάτι. Το 'πα κι εγώ στην αρχή και μου το ξανάλεγα μη και το ξεχάσω. Ύστερα, ήρθαν οι Μίκηδες. Σπίθες αντί Ολοκαυτώματος. Τα γερόντια ξανάνιωσαν και τα πήραν στο κρανίο. Γιατί του Έλληνα ο ωροσκόπος, Ζυγό δεν υπομένει. Μην πιάσω τους παππούδες τώρα, γιατί συμπαθέστατοι και θύματα πολλάκις μεν, πολλά τα άπλυτα δε. Και να και ο κυριακάτικος κόσμος... μάλιστα. Και να και οι μούτζες, και να και τα λέιζερ, και να τα παστέλια, και να τα ξερολούκουμα. Και λοιπόν; 19, 26, 321 ομάδες εργασίας. Αυτοοργάνωση, Αυτοδιαχειριση και Αυτοικανοποίηση. Μάστα. Και λοιπόν;
Δεν ξέρω ρε παιδιά, αν το προσέξατε, αλλά... είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα - είμαστε.
Θα δω ποτέ στα κανάλια το μέλος του Χ νέου κόμματος να αλαλλαζει "Εμείς αγωνιστήκαμε στο Σύνταγμα";
Πάει η Samsung - στο λέω μπέσα.

Όλο ερωτήσεις είμαι σήμερα. Μπα σε καλό μου, όλο ερωτήσεις είμαι:
Αν δεν τύχαινε. Αν τα άστρα δεν ευνοούσαν. Αν αυτό το κωλόπαιδο δεν έκανε το event στο Facebook. Αν ο αυθορμητισμός ήταν στα κάτω του ρε παιδί μου, και δεν συνέβαινε το Σύνταγμα.
Τί θα συνέβαινε; Γιατί κάτι θα συνέβαινε. Η θεωρία της Χύτρας ισχύει σε όλες τις κοινωνίες που δεν είναι ντάγκλα - (χμ). Μήπως κάτι που δεν θα είχε γυρισμό; Μήπως λέω ρε παιδί μου, δεν ξέρω.

Μαζικότητα; Τα μάτια του κόσμου στο Euro 2004 τα θυμάσαι; Ακόμα και τα δικά σου. Μέσα έκατσες; Σε ένα μπαλκόνι δε βγήκες έστω; Δες και τα μάτια του κόσμου στο Σύνταγμα. Φαίνονται πολλά από το βλέμμα. Αν δε με πιστεύεις, το λέει κι ο Λαζόπουλος.
Το 1.000.000+ κόσμου στη Μίκρα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας το θυμάσαι; Ακόμα κι αν δούλεψαν τρελά τα πούλμαν.
Τις μαζώξεις και υπογραφές για τις ταυτότητες του 666 τις θυμάσαι;
Το βράδυ του Δεκέμβρη του 2008, κατά τη 1, που περπάταγαν τη Βαλτετσίου 1000 άτομα βουβοί, και τα ΜΑΤ έτρεχαν χεσμένα πάνω τους, με τις γριές να τους πετάνε γλάστρες το θυμάσαι; Σ' έπιασα! Αυτό δεν το θυμάσαι.
Το ντού στη βουλή και ατάκα τη Μαρφίν; Γιατί πήγαν οι 3 καμμένοι θυμάσαι;

Ποιός Φταίει;
"Ποιός φταίει; Τι ποιός φταίει ρε; Αυτοί ρε οι -μπιπ- φταίνε ρε! Μας έχουν -μπιπ- ρε! Αλλά που θα πάει ρε; Δε θα τους πετύχω μπροστά μου; Θα τους -μπιπ- τη φάρα ρε! Τους -μπιπ-".

Τα χεις πάρει με τον Πάγκαλο έτσι; 
Και ανοίγει η ψυχή σου με τη μαζικότητα της μούτζας; 
Τώρα μεταξύ μας, όταν μπαίνουν Καζάκια στα κανάλια, φτιάχνεσαι κάπως, έτσι;
Έχεις μικρόφωνο και πιτσιρικοπάνελ να γίνεις ένας ΑντιΑυτιάς και να σε αποθεώσουν; 

Δεν υπάρχει Κρίση. Είναι απλό. 
Δεν έχεις Κρίση.

Πουτάνα ελληνική γλώσσα.....


Comments

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…