Skip to main content

Σύνταγμα - Υπάρχουν χρυσόψαρα εδω;

Ποιός νοήμων άνθρωπος μπορεί να συμμετάσχει, να προτείνει και πραγματικά να προβληματιστεί με την θεματική(;) της Αμεσοδημοκρατικής συνέλευσης του Συντάγματος;
Από τη μία οι οικονομολόγοι-Zeitgeist  που προτείνουν την τάδε απλούστατη λύση (σαν την Κοντού στη σωφερίνα: "Απλούστατον") και πως η Σωτηρία είναι θέμα απόφασης.
Δικής μας μόνο, κανενός άλλου.
Από την άλλη, το "μέλλον". Η "νέα γενιά που παίρνει τα πράγματα στα χέρια της", άνευ παιδείας, σχεδίου, πολιτικής κατεύθυνσης, ελάχιστης γνώσης και ιστορικής εμπειρίας, αλλά και απόλυτης άρνησης επίσης. 
19 μέρες προσπαθούν να συννενοηθούν αμεσοδημοκρατικά για το ποιοί είναι!
Τουλάχιστον ο Πολύδωρας με το μνημειώδες ποιήμα "Ποιός είμαι;" προσέφερε και στην κωμική πλευρά του πολιτισμού ένα έργο.


Ακούω τώρα απο live cam: "Τα μινιμουμ που μας ενώνουν είναι οτι ειμαστε συναγωνιστές" το ακούω τώρα απο μια Μαρία απο την Αγ.Παρασκευή. "Αυτοκινητοπομπές έστω και με ενα αυτοκινητο με ντουντουκα." 
"Ομάδα να εκτυπωσει φυλλάδια για τη συμβαση και το μεσοπροθεσμο και να τα μοιραζει σε τραπεζακια στο δρόμο για να μαθει ο κοσμος και να εξεγερθεί."
Ο άλλος λέει : "να μετακινηθει το ιατρειο λιγο πιο κατω γιατι σε περιπτωση πανικου θα αχρηστευτει. Επίσης, να πέσει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Δύναμη και δε μασαμε!"
Ο συντονιστής: Το νούμερο 54, 72 και να ετοιμάζεται  το νουμερο 68. Σαν τον Πεταλωτή στην ΔΕΘ δηλαδη.
Πολλά χιουμοριστικά μου έρχονται αλλά το πράγμα μιλάει απο μόνο του και δεν αντέχει σε κριτική.
Κάποιοι, έχουν πάρει χαμπάρι ότι ο ασθενής πέθανε, το πατήσανε και ψόφησε, η κότα κότα θα παραμείνει, η πλατεία πλάτειασε και προσπαθούν να περισώσουν την πάρτη τους ή έχουν την αίσθηση ότι κάτι θα αποκομίσουν κατόπιν εορτής.
Ο λόγος και η δράση του "πυρήνα" του "κινήματος" (τι λέω θεέ μου) θυμίζει τον Μαύρο Ιππότη των Monty Pythons.  Σα να παίζεις τυφλόμυγα μόνος σου ένα πράγμα.
Και εντάξει, πόσες φορές έχουμε δει παρόμοια πράγματα; Άπειρες. Η διαφορά τώρα είναι ότι υπάρχει η δυνατότητα να γυρίσει ο κόσμος με τα αυτιά κάτω, να αντιστραφεί το κλίμα της "επανάστασης" και να είναι πια έτοιμος για οτιδήποτε του επιβληθεί.
Αν ο Έλληνας ζούσε σαν λαμόγιο πολλά χρόνια, και όντως ζούσε με το κατά Κωστόπουλου lifestyle Ευαγγέλιο (και ακόμη το κάνει), ξαφνικά έπεσε το σκηνικό και απο πίσω φάνηκε ο μαύρος τοίχος. Όπως σε όλα τα θέατρα.


Φοβάμαι ότι αναλογικά το ίδιο συμβαίνει με την υποτιθέμενη Ελευθερία. 
Ο κάθε λαός έχει την Ελευθερία που του αξίζει. 
Κι αν απο-φασιστεί να προσαρμοστεί ο Έλληνας με την Ελευθερία που του αξίζει, και αποδεικνύει καθημερινά, το πράγμα θα μαυρίσει απότομα.
Πολύ απότομα.


Και όλες τις δικαιολογίες και τα επιχειρήματα τα ξοδεύουμε τώρα. Αυτές τις στιγμές.

Comments

bernardina said…
Γεια σου, Γκοντέ.
My feelings exactly. Αλλά exactly όμως...
(ΥΓ. Πέρασα έτσι, απλώς για να πω ένα "γεια" -σκαστή από του μότορα ;-) )

bernardina

Popular posts from this blog

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Σε Κλοιό ο Εμπρηστής Ωκεανού.

Φωτεινά ημικύκλια τα πυκνά σου μάτια.
Μια φωτεινή θεώρηση στον χώρο που μας αφήνει να κοιταζόμαστε και να ερωτευόμαστε στον Άγιο Σεπτέμβρη.
Δεν είναι ψέμα - ακούστε το όνειρο, γιατί αυτή η σκοτεινή μορφή δεν χαμογέλασε.
Και γι' αυτό δεν υπάρχει ευθύνη από την ασφάλεια ζωής.
Βρίσκομαι στο ημίφως, στο κέντρο βάρους του Σκοταδιού.
Αυτό το επεισόδιο, προϋποθέτει επίσκεψη σε Ναό. Temple στα ναρκωτικά. JESUS CHRIST χωρίς μαξιλάρι, ούτε κουβέρτα στη χιονισμένη στέππα.
Φίλιππε, ήταν ένα ψέμα ο χορός των αντιπάλλων.
Είμαι μια μαγνητοταινία αθόρυβης λήψης.
Αφημένος, όπως άλλωστε κι εσείς φτωχά κοροϊδάκια.
Μια εργασία γεννιέται από τη σχέση μιας σκούπας μ' ένα φαράσι. Το φαράσι όμως, αρνείται να μαζεύει μόνο.
Κοινωνία πουτάνα με ξέφρενο τραγούδι κινέζικου μπορντέλου.
Δεν υπάρχει κυνηγετική αλάνα. Αν φύγει όμως, δε θα σαλέψει ψύλλος.
Η μήτρα του Έρωτά μου υπόκειται στην δοκιμασία της έκτρωσης.


Δανείστε μου την αναπνοή της και θα επιστρέψω τυφώνα.




1993
Sandy Angel + Godot.