Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008

Α ρε Χατζατζάρη....

"Οπως το χταπόδι προσαρμόζει το χρώμα του στο χρώμα του περιβάλλοντος, έτσι και ο κόλακας προσαρμόζει τη γνώμη του στη σκέψη των ανθρώπων γύρω του". - Μέγας Βασίλειος.

Όχι Βασιλάκη μου. Αυτά είναι ξεπερασμένα. Σήμερα ο κόλακας διατηρεί την γνώμη του μέχρι κεραίας. Απλώς υιοθετεί το ύφος που θες να ακούσεις και το συνοδεύει με πολλά άχρηστα ευφυολογήματα και συμφραζόμενα δημιουργώντας σου την αίσθηση της ασφάλειας και της συνομωσίας.
Κάνει και τάχα μου πράγματα για σένα - για να έχει να λέει "τί έχει κάνει για σένα".
Είναι αυστηρά socially correct - σε επετείους, γάμους, μνημόσυνα, και βγάζει τις "κοινωνικές υποχρεώσεις" πρώτος και καλύτερος.
Πρόκειται συνήθως για τύπο που προσπαθεί να γεμίσει τα κενά της προσωπικότητάς του μιλώντας για πράγματα που δεν έχει ιδέα αλλά μαζεύει μανιωδώς διάσπαρτα στοιχεία για αυτά. Δεν έχει όμως καθαρή θέση για κάτι. Είναι σε όλες τις θέσεις παρών. Αν έχει θέση, αυτή θα είναι ουτοπική, περιγράφοντας το Ωραίο Ανέφικτο, με δόσεις μοντέρνου ρομαντισμού που στις μέρες μας (Μεσαίωνας ΙΙ) έχει πολλή πέραση σε όλες τις κοινωνικές ομάδες.
Είναι αυτός που δεν θα αντιδράσει προς κάποιον ανοιχτά. Θα συμμαχήσει πρώτα, θα ζυγίζει καταστάσεις σπεύδοντας να βαφτίσει απλές γνωριμίες σε προσωπικές και φιλικές σχέσεις.
Στις περισσότερες καταστάσεις πείθει ακόμη και τον εαυτό του ότι αυτές οι σχέσεις είναι τέτοιες και τις υπερασπίζεται σαν να ήταν πραγματικές και μέσα από αυτές μοιράζεται την αίσθηση "με πνίγει το δίκιο μου".

Εννοείται, πως απέναντι σε προσωπικότητες που "δεν μασάνε" από τέτοιες μπούρδες και αρθρώνουν στέρεο λόγο και άποψη προερχόμενη από παιδεία ή/και Σκέψη, είτε υποτάσσονται είτε απλά αδιαφορούν περιμένοντας να περάσει η μπόρα διότι ο κίνδυνος της επικείμενης αποκάλυψης του μεγάλου Κενού είναι υπαρκτός, χειροπιαστός και άμεσος.

Δεν θα σε κακολογήσει ανοιχτά ποτέ και πουθενά εκτός αν έχει βρεί άλλον ή άλλους να κολακεύει, οπότε θα γίνεις η βενζίνη του.

Είναι αυτός που λέει πρώτος ότι πρέπει να κρεμαστούν οι κόλακες.

Αν αναρωτηθείς ποτέ "απο πού θα μου 'ρθει;"

Αυτός είναι η απάντηση.



"Κάκιστον είναι των μεν αγρίων θηρίων τον τύραννον,
των δ' ημέρων τον κόλακα."

- Πλούταρχος.



Άει γειά σου!



ΥΓ.
"Αν δεν αισθανόμασταν ευχαρίστηση από την κολακεία, τότε η κολακεία που θα μας έκαναν, δεν θα μπορούσε ποτέ να μας βλάψει."

3 σχόλια:

Dawkinson είπε...

Αυτοί οι οργανισμοί που προσπαθούν να αντλήσουν την αποδοχή των ξενιστών τους, για να γεμίσουν τα κενά της ύπαρξής τους, δεν αποτελεί την ψυχολογική αναλογία των παρασίτων όπως το τοξόπλασμα και το άλιεν; Συνήθως, λόγω έλλειψη ευφυϊας εξολοθρεύουν τον ξενιστή τους και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν άρον άρον, για να μην αφανιστούν.
Συγχαρητήρια. Μόλις περιέγραψες το ανθρώπινο είδος.

τζίνα είπε...

Εμπνευσμένο!

kerato είπε...

Πολύ εύστοχο το κείμενό σου!
Και πικρό.
Γεια και χαρά!