Skip to main content

Α ρε Χατζατζάρη....

"Οπως το χταπόδι προσαρμόζει το χρώμα του στο χρώμα του περιβάλλοντος, έτσι και ο κόλακας προσαρμόζει τη γνώμη του στη σκέψη των ανθρώπων γύρω του". - Μέγας Βασίλειος.

Όχι Βασιλάκη μου. Αυτά είναι ξεπερασμένα. Σήμερα ο κόλακας διατηρεί την γνώμη του μέχρι κεραίας. Απλώς υιοθετεί το ύφος που θες να ακούσεις και το συνοδεύει με πολλά άχρηστα ευφυολογήματα και συμφραζόμενα δημιουργώντας σου την αίσθηση της ασφάλειας και της συνομωσίας.
Κάνει και τάχα μου πράγματα για σένα - για να έχει να λέει "τί έχει κάνει για σένα".
Είναι αυστηρά socially correct - σε επετείους, γάμους, μνημόσυνα, και βγάζει τις "κοινωνικές υποχρεώσεις" πρώτος και καλύτερος.
Πρόκειται συνήθως για τύπο που προσπαθεί να γεμίσει τα κενά της προσωπικότητάς του μιλώντας για πράγματα που δεν έχει ιδέα αλλά μαζεύει μανιωδώς διάσπαρτα στοιχεία για αυτά. Δεν έχει όμως καθαρή θέση για κάτι. Είναι σε όλες τις θέσεις παρών. Αν έχει θέση, αυτή θα είναι ουτοπική, περιγράφοντας το Ωραίο Ανέφικτο, με δόσεις μοντέρνου ρομαντισμού που στις μέρες μας (Μεσαίωνας ΙΙ) έχει πολλή πέραση σε όλες τις κοινωνικές ομάδες.
Είναι αυτός που δεν θα αντιδράσει προς κάποιον ανοιχτά. Θα συμμαχήσει πρώτα, θα ζυγίζει καταστάσεις σπεύδοντας να βαφτίσει απλές γνωριμίες σε προσωπικές και φιλικές σχέσεις.
Στις περισσότερες καταστάσεις πείθει ακόμη και τον εαυτό του ότι αυτές οι σχέσεις είναι τέτοιες και τις υπερασπίζεται σαν να ήταν πραγματικές και μέσα από αυτές μοιράζεται την αίσθηση "με πνίγει το δίκιο μου".

Εννοείται, πως απέναντι σε προσωπικότητες που "δεν μασάνε" από τέτοιες μπούρδες και αρθρώνουν στέρεο λόγο και άποψη προερχόμενη από παιδεία ή/και Σκέψη, είτε υποτάσσονται είτε απλά αδιαφορούν περιμένοντας να περάσει η μπόρα διότι ο κίνδυνος της επικείμενης αποκάλυψης του μεγάλου Κενού είναι υπαρκτός, χειροπιαστός και άμεσος.

Δεν θα σε κακολογήσει ανοιχτά ποτέ και πουθενά εκτός αν έχει βρεί άλλον ή άλλους να κολακεύει, οπότε θα γίνεις η βενζίνη του.

Είναι αυτός που λέει πρώτος ότι πρέπει να κρεμαστούν οι κόλακες.

Αν αναρωτηθείς ποτέ "απο πού θα μου 'ρθει;"

Αυτός είναι η απάντηση.



"Κάκιστον είναι των μεν αγρίων θηρίων τον τύραννον,
των δ' ημέρων τον κόλακα."

- Πλούταρχος.



Άει γειά σου!



ΥΓ.
"Αν δεν αισθανόμασταν ευχαρίστηση από την κολακεία, τότε η κολακεία που θα μας έκαναν, δεν θα μπορούσε ποτέ να μας βλάψει."

Comments

Dawkinson said…
Αυτοί οι οργανισμοί που προσπαθούν να αντλήσουν την αποδοχή των ξενιστών τους, για να γεμίσουν τα κενά της ύπαρξής τους, δεν αποτελεί την ψυχολογική αναλογία των παρασίτων όπως το τοξόπλασμα και το άλιεν; Συνήθως, λόγω έλλειψη ευφυϊας εξολοθρεύουν τον ξενιστή τους και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν άρον άρον, για να μην αφανιστούν.
Συγχαρητήρια. Μόλις περιέγραψες το ανθρώπινο είδος.
τζίνα said…
Εμπνευσμένο!
kerato said…
Πολύ εύστοχο το κείμενό σου!
Και πικρό.
Γεια και χαρά!

Popular posts from this blog

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…