Skip to main content

Ημερολόγιο Περιπάτου.

Έκανα την καθιερωμένη βόλτα μου το Σάββατο το μεσημέρι, ψάχνοντας ριχτάρι για τον καναπέ μου.
Πέρασα από διάφορα μαγαζιά, αλλά στο κέντρο δύο πράγματα είναι δύσκολο να ψωνίσεις. Οικιακό εξοπλισμό και ότι έχει ένα πλήρες σούπερ μάρκετ.
Αν θες είδη κήπου, η Αθηνάς να είναι καλά. Αν θες ρούχα, είσαι καλυμμένος.
Αν θες ένα ριχτάρι για καναπέ, πρέπει να μπεις στο ιστορικό τρίγωνο κι εγώ δεν είχα χρόνο κι αντοχές για να πάω μέχρι εκεί κάτω.
Έτσι συνέχισα την βόλτα, ως απλή βόλτα με τα βιβλία του Μπερνάντο Σοάρες στο χέρι.
Είναι προφανές για σκεπτόμενους ανθρώπους - και όχι για φανατισμένους συναισθηματικά ή πολιτικά με οποιαδήποτε πλευρά - το τί συνέβη εκείνο το μεσημέρι στο κέντρο και σε τί αποσκοπούσε.
Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Ήταν προφανές και το τί θα συμβεί.

Στην πλατεία Κολοκοτρώνη οι μεν, στην πλατεία Κοραή οι δε.
Ακόμη και η σημειολογία προφανής. Κάπου στην Τράπεζα Ελλάδος στην Πανεπιστημίου οι δημοσιογράφοι με τον πλούσιο εξοπλισμό τους εν αναμονή.

Σε κάθε δεύτερη γωνία και μια διμοιρία ΜΑΤ - και μερικές άλλες σε φάλαγγα να βολτάρουν εκεί γύρω.

Και το Attica γεμάτο από καταναλωτές, κομψές κυρίες, νοικοκυρές και φρεσκοπαντρεμένες κόρες. Μία εξ αυτών ρωτάει τον πορτιέρη:

- "Τί συμβαίνει και είναι κλειστοί οι δρόμοι;"

- "Θα γίνουν φασαρίες μεταξύ αναρχικών και νεοναζί".

- "Νεοναζί; Χριστέ μου! Μα είναι δυνατόν;" και κατευθύνθηκε προς το ΑΤΜ της Τράπεζας Πειραιώς σφίγγοντας το μπράτσο που ήταν η φιλενάδα της δεμένη.


Στη πλατεία Κοραή, περπατώντας, συναντήθηκα αντίθετα με μια κοπέλα και προσπαθούσαμε να βρούμε ποιός θα πάει αριστερά και ποιός δεξιά ώστε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας.
Σε τέτοια κατάσταση πάντα σταματάω γιατί φοβάμαι πως αυτή η χορογραφία μπορεί να συνεχιστεί για πάντα. Χαμογέλασα με το χαζό του πράγματος και η κοπέλα άρχισε να γελάει πίσω από το μαύρο μαντήλι.
Από το σώμα, τα μάτια και την κίνησή της, υπέθεσα πως δεν πρέπει να είναι πάνω από 17-18.
Υπέροχα μάτια, αν και έντονα βαμμένα με μαύρο μολύβι. Κανείς δεν της είπε πως δεν βαφόμαστε όταν ξέρουμε πως θα πέσουν δακρυγόνα; Εγώ πάντοτε άβαφτος πήγαινα. Ούτε καν ρίμελ. Είναι αξίωμα.
Οι πέτρες στα χεράκια της έδειχναν το τρακ της. Πάλι κανείς δεν της είπε πως τέτοιου είδους πέτρα που κρατάει θα σπάσει στα 4 μόλις φύγει από το χέρι της και θα φτάσει απέναντι σαν πούδρα;

Ένα μαύρο τσουλούφι που είχε ξεφύγει από την κουκούλα, μαρτυρούσε ένα πλούσιο μαύρο ίσιο μαλλί. Πρόκειται σίγουρα για μια πανέμορφη κοπέλα.
Προσπέρασε ο ένας τον άλλον, συνέχισα να περπατάω μέσα στην μέση της Πανεπιστημίου βλέποντας τα ρολά να κατεβαίνουν και την ησυχία να δυναμώνει.
Έκανα ένα fast forward πέρασμα στην αίσθηση της επικαιρότητας και των γεγονότων των τελευταίων χρόνων και προσπάθησα να βρω διαφορές από την Κούβα του Μπατίστα. Δεν βρήκα.

Ανέβηκα αργά την Χαριλάου Τρικούπη και αναρωτιόμουν πως, όταν κάποτε ορίσουμε κάτι σαν πάτο του βαρελιού, τί θα ακολουθήσει.
Φοβάμαι ότι ούτε καν ο αντίστοιχος Κάστρο δεν μας αξίζει.


Πατριωτικό συμπέρασμα:
Τα κουβανέζικα βαρέλια είναι πιο ρηχά από τα Ελληνικά.


Έβαλα το κλειδί στην πόρτα και απλά ευχόμουν να μην την άγγιξε κανείς. Να της δόθηκε και σήμερα λίγος ακόμη χρόνος. Και να τον χρησιμοποιήσει.



Comments

ell said…
Πολύ όμορφο αν και μελαγχολικό
Natalia said…
Σίγουρα δεν θα την άγγιξε κανείς.
Αλλωστε δεν λένε "beauty will save the world?"

Οσο για τα ελληνικά βαρέλια?
άνευ πάτου θα έλεγα, γι αυτό και ποτέ δεν στερεύουν από...απόβλητα

Popular posts from this blog

Η Ασύμμετρη Ελαφρότητα του Είναι.

Ο Βύρων ο ΙΙΙ ο Πυρπολιορκητής μίλησε σήμερα για τον "Στρατηγό Άνεμο" και προς στιγμήν νόμιζα ότι ξανάρχισε η Λάμψη. Προσωπικά μέσω του Βύρωνα μόνο θα μπορούσα να ξεπεράσω τον Στάθη Θεοχάρη.

Πες μου τώρα κάτι εσύ που ξέρεις τα πολλά κι ο νους σου κατεβάζει.
Ο οδηγός του πρωθυπουργού Θ. Ρουσσόπουλος τί δουλειά έχει σε προεκλογική περίοδο να κάνει εξαγγελίες μέτρων (όταν λέμε μέτρα εννοούμε ευρώπουλα ελεημοσύνης και 4 dvd δώρο) και δεν είναι στην θέση του ο υπηρεσιακός υπουργός;
Όταν λέω οδηγός, δεν εννοώ ότι οδηγεί το αμάξι του... όχι.
Οδηγεί τον ίδιο και οδηγεί και την χώρα.
Τον ντύνει με αμπέχωνα μες το κατακαλόκαιρο και τον πηγαίνει βόλτα στο Πεντάγωνο , τον συμβουλεύει πόσο να πονέσει η ψυχή του, ποιά μάσκα ταιριάζει με το φόντο του πλάνου, ενώ ο Βύρων ο ΙΙΙ ο Αγγαρευόμενος αποκαλύπτει ασύμμετρες απειλές εναντίον της Πατρίδος.
Ο Θόδωρος, ο οποίος συνεχίζει την παράδοση των Θόδωρων (βλέπε τον Θόδωρο του Καραμανλή του μεγάλου, τον Τσουκάτο του Σημίτη, κλπ) τελικά θα κατέβει στο …

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…