Skip to main content

2008 μ.Χ.



Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση και ανάγνωση αυτής της μνημειώδους ανάλυσης:





Comments

ell said…
Ωραίο...
Ιδιαίτερα το δεύτερο "φύλλο" το οποίο είναι γνωστό ότι αυτό το "σύστημα" το γεννά κ το συντηρεί μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
Και όπως σε όλα ειναι θέμα προσφοράς κ ζήτησης κ άρα από τη στιγμή που κάποιοι εργοδότες άντρες σκέφτονται έτσι πάντα θα υπάρχουν γυναίκες που θα λειτουργούν έτσι. Σπάνια, πιστεύω, σε μια δουλεια, εργοδότες άντρες θα διάλεγαν την ικανότερη/εξυπνότερη γυναίκα... και υπάρχουν λόγοι απλούστατοι γι αυτό...

Υ.Γ. το περίεργο είναι ότι εγώ προσωπικά δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν άντρα που να μη σκέφτεται το γάμο είτε φίλο είτε σχέση... Ακόμα κ οι πιο προοδευτικοί (φίλοι άντρες που κάνω αρκετό καιρό παρέα) το έχουν σαν κάτι που όπως λένε "κάποια στιγμή θέλω να το κάνω". Και όσο κ αν με σόκαρε για κάποιους, το ψιλοκαταλαβαίνω (ειδικά στους έλληνες κ τους αμερικάνους) γιατί κατά βάθος οι άντρες είναι προσκολλημένοι στην παράδοση κ τα θέλουν όλα να "τακτοποιούνται". Και φυσικά ο γάμος "συμφέρει" κ βολεύει πολύ τους άντρες. Εξάλλου αυτοί έχουν βαλει από πολύ παλιά τα "θεμέλια" για οργανωμένες κοινωνίες για να μπορούν να ελέγχουν και ο γαμός είναι δική τους εφευρεση ως γνωστό. Αναφυλαξία στην ελευθερία, αλεργία σε ό,τι δεν είναι "τακτοποιημένο" και δεν μπορούν να το ελέγξουν/εξουσιάσουν.

Είναι όπως το ότι θέλουν να είναι ελευθεροί να μην είναι με μία γυναίκα κ υποθετικά σου δίνουν την ίδια ελευθερία. Γιατί όμως όταν ακούσουν ότι κάνεις το ίδιο είναι ικανοί να σε σκοτώσουν;
ΛΑΤΡΕΜΕΝΟ!!!!!
ΕΜ! Γιαυτό θέλω να κάνω κόρη!
Γιατί και μουνάρα θα βγεί αλλά και δεν θα χρειάζεται να γίνει εργατο-δούλος... Σαν κι εμένα που όλη μέρα κααααααααθομαι
:ΡΡΡΡ

Υ.Γ. ΤΕΙ Κρήτης διάβασα? Παράρτημα Χανιών??? ΅ΕΕΕΕΕΕΕΕΕ???????????

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …