Skip to main content

Άμα δεν παινέψεις το σπίτι σου...



Στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Τόπος Αλλού παρουσιάζεται το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό». Τo κορυφαίο εμβληματικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ παρουσιάζεται από τις 15 Δεκεμβρίου μέχρι τις 31 Μαρτίου, σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή.

Το ποιητικό αριστούργημα που θεωρείται η αρχή του σύγχρονου θεάτρου καθρεφτίζει με γλαφυρό τρόπο την απέραντη ερημιά και απόγνωση του ανθρώπου μπροστά στο κενό της ύπαρξης.
Με λιτό, ακραίο χιούμορ, ο Μπέκετ σχολιάζει τα σοβαρότερα πράγματα και με την πλέον αριστοκρατική σοβαρότητα αντιμετωπίζει τις κατά τεκμήριο αστειότερες καταστάσεις
.
Ο τίτλος του έργου καθιερώθηκε ως σύμβολο του σταθερά απόντος αλλά αιωνίως αναμενόμενου προσώπου ή πράγματος. Η μεταφορά της απελπισμένης, της μάταιης αναμονής.

Οι ήρωες του, Βλαντιμίρ και Εστραγκόν, μοναχικοί περιπλανώμενοι αλήτες, κινούνται άσκοπα σε έναν πιεστικό, ομοιόμορφο, απέραντο χρόνο, όπου «τίποτε δεν συμβαίνει, κανείς δεν έρχεται, κανείς δεν φεύγει». Μια εναγώνια αναμονή του Godot, «που σήμερα δεν ήρθε, αλλά αύριο οπωσδήποτε θα’ρθει…» και που εκτείνεται διαρκώς σε χρόνο μέλλοντα. Ποιος είναι πράγματι αυτός ο Godot και γιατί αναβάλει την έλευση του από μέρα σε μέρα. Είναι κάποιος; Είναι ο Θεός (God-ot) η μήπως ο κανένας και το τίποτα; Αντ΄ αυτού στέλνει ένα άφυλο πλάσμα, ένα παιδί, για να αναβάλει τον ερχομό του η για να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι δεν θα έρθει ποτέ. Αντίθετα έρχονται άλλα πλάσματα, το ίδιο χαμένα στην ερημιά του τοπίου, το ίδιο μοναχικά και πολλές φορές ασυνάρτητα

.Οι καταστάσεις τραγικές και κωμικές μαζί, καθώς η γλώσσα παίζει σπουδαίο ρόλο όχι επειδή μέσα από αυτή τα πρόσωπα επικοινωνούν, αλλά επειδή επιβεβαιώνουν την ασυνεννοησία τους.

Αν και μιλούν την ίδια γλώσσα αντιλαμβάνονται άλλα πράγματα. Τα πρόσωπα αγωνίζονται και προσπαθούν μέσα σε ένα κόσμο που δεν τον καταλαβαίνουν κερδίζοντας το γέλιο και την συμπάθεια μας. Πως αλλιώς μπορείς να αντιμετωπίσεις άλλωστε ήρωες που διαθέτουν την αγνότητα και το καθαρό βλέμμα ενός Μπάστερ Κήτον;

Επιμέλεια - μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Νίκος Καμτσής
Σκηνικό-Κοστούμια : Μίκα Πανάγου
Επιμέλεια ήχων: Στέλιος Κάτσαρης

Διανομή:
Εστραγκόν Δημήτρης Οικονόμου
Βλαντιμίρ Γιώργος Μωρόγιαννης
Πότζο Δημήτρης Κανέλλος
Λάκυ Νίκος Κερασιώτης
Αγόρι Χρύσα Δρακοπούλου

Θέατρο Τόπος Αλλού Κεφαλληνίας 17 –Κυψέλη, τηλ. 210 8656004

Comments

Godot said…
Εναλλακτική Διανομή:

Εστραγκόν: Godot
Βλαντιμίρ: The Motorcycle Boy
Πότζο: Ερωτας Στομάχης
Λάκυ: Deuced
Αγόρι: Razzmatazz

Popular posts from this blog

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…