Skip to main content

Ημερολόγιον, τ… μαθητ…., Τάξεως ….

Καλημέρα σας παιδιά.

Το σημερινό μας μάθημα έχει τον τίτλο «Zubrowka».
Προφέρεται Ζουμπρόφκα και είναι δύσκολο να το θυμάσαι γι’ αυτό θέλω να προσέξετε ιδιαίτερα το σημερινό μάθημα.
Την άλλη Τετάρτη, 4η και 5η ώρα, θα σας βάλω απροειδοποίητο πρόχειρο διαγώνισμα. Εντάξει; Λοιπόν. Κοίτα μπροστά σου τώρα και ήσυχα.

Χώρα προέλευσης η υπέροχη Πολωνία. Τι είναι αυτή η Zubrowka όμως;
Φυσικά και είναι βότκα. Εξάλλου, οι εφευρέτες της βότκας, και παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα είναι η Πολωνία και ουχί η Ρωσσία. Οι Πολωνοί την προφέρουν σωστά: Ζουμπρούφκα και όχι Ζουμπρόφκα. Το γιατί στην Ελλάδα δεν την προφέρουμε σωστά και αλλάξαμε, κατά το ελληνικό δοκούν, την προφορά της, είναι θέμα παράδοσης.
Από τον προηγούμενο αιώνα, είναι παράδοση να προφέρουμε αλλιώς ότι μας έρχεται από την Πολωνία. Παράδειγμα; Κανείς; Κανείς! Είπα σας θέλω ενεργούς στο μάθημα – ξυπνήστε.

Λοιπόν. Ο αγαπητός Κριστόφ Βαζέχα είναι, ως γνωστόν, Πολωνός. Κάποιοι δε, αναφέρονται σ’ αυτόν ως Χρήστος Βαζέχας. Η αλήθεια είναι ότι 15 χρόνια έκανε καριέρα στην Ελλάδα με άλλο όνομα.
Το όνομά του λοιπόν είναι Kristof Warzycha, που προφέρεται στα πολωνέζικα Κριστόφ Βαρτσούκα. Κάποιοι μελετητές αναφέρουν ως αίτιο τον Παναθηναϊκό στηριζόμενοι στο φαινόμενο Μπουμπλή. – Ησυχία!

Η Zubrowka λοιπόν είναι βότκα. Η βότκα παρασκευάζεται από τι; Από πατάτα, πρωτίστως αλλά πλέον φτιάχνεται από σχεδόν οτιδήποτε. Η συγκεκριμένη βότκα παράγεται από πατάτα αλλά υπόκειται και σε επιπλέον επεξεργασία. Για την ακρίβεια, κατά την διαδικασία του βρασμού, ανακατεύεται με ένα χόρτο, το οποίο φύεται στα λιβάδια που βόσκουν οι βίσωνες της Πολωνίας.
Ναι, έχει η Πολωνία βίσωνες.

Και μάλιστα αναφέρεται ότι είναι «το χόρτο που κατουράει ο Βίσωνας». Το όνομα του χόρτου είναι Hierochloe odorata ή απλώς «το χόρτο του Βίσωνα».
Η παραγωγή της ξεκινάει από τον 16ο αιώνα παρακαλώ, ως σπιτικό παρασκεύασμα μέχρι το 1926 που η εταιρία Polmos, στο Bialystok της Πολωνίας, άρχισε να την παρασκευάζει μαζικά.
Το χόρτο – και κατ’ επέκταση το ποτό – περιέχει μικρή ποσότητα κουμαρίνης η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως τοξική ουσία. Η κουμαρίνη είναι ουσία που συναντάται σε αρκετά φυτά, έχει χαρακτηριστικό άρωμα και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία από το 1882. Επίσης, έχει χρήση στην ιατρική, αλλά εδώ δεν είμαστε ιατρική σχολή – δεν θα σας εξετάσω σε αυτό. Απλά να αναφέρω ότι λόγω κουμαρίνης οι ΗΠΑ την είχαν απαγορεύσει ως «επικίνδυνο ποτό» το 1978 και από το 1999 εισάγεται χωρίς κουμαρίνη και με συνθετικά αρώματα και χρώματα. Καταλάβατε τώρα…
Πάμε στα SOS.
Η Zubrowka σερβίρεται σε χαμηλό ποτήρι – του ουίσκι ας πούμε – αλλά και το κλασικό Τ με τον βαρύ πάτο, της καϊπιρίνια δηλαδή (και όχι τα ψηλά που σερβίρουν τα χάι κωλόμπαρα της Αθήνας). Πρέπει απαραιτήτως να είναι δροσερή, όχι παγωμένη, και δεν αναμειγνύεται με τίποτα! Ο πάγος θα την νερώσει και δεν ενδείκνυται αλλά αν θες σώνει και καλά, βάλε – τι να πω; Μόνο, δοκίμασε λίγο άνευ πάγου και αν επιμένεις βάλε. Προσοχή εδώ – το 99% των μπαρ, έχουν πάγο με αμμωνία για να μην λιώνει γρήγορα και μην κολλάει το ένα παγάκι με το άλλο οπότε youve been warned. Ιδίως αν βλέπεις αυτά τα θαυμαστά κυλινδρικά με την τρύπα, με το ωραίο και στρωτό σχήμα … κλάφτα Χαραλάμπη. Καλύτερα να ρίξεις μέσα πάγο απ’ την απόψυξη του καταψύκτη.
Το μοναδικό συστατικό με το οποίο θα μπορούσε να αναμιχθεί, είναι χυμός πράσινου μήλου. Είναι πραγματικά εκπληκτικός συνδυασμός αλλά αν βρεις τέτοιον χυμό να μου πεις κι εμένα. Κάτι άλλο που αξίζει να δοκιμάσει κανείς – και να κολλήσει άσχημα – είναι το εξής: Σε μεγάλο ποτήρι μαρτίνι, αν δεν έχεις χρησιμοποίησε ένα άλλο αλλά με λεπτό γυαλί, βρέξε το, και πάγωσέ το για λίγο στην κατάψυξη. Βάλε 2/3 Zubrowka από το ψυγείο, αφού πριν έχεις ακουμπήσει στον πάτο του ένα ξερό σύκο!. Το πίνεις αργά, και στο τέλος παθαίνεις σοκ από το σύκο. Δοκίμασέ το.

Και αν πιώ πολύ; Τι μεθύσι κάνει; Ερωτήματα καίρια που προβληματίζουν τον μέσο πότη.
Ησύχασε. Αυτό είναι ακόμα ένα καλό της Zubrowka. Κατά πρώτον, πολύ δύσκολα θα βρεθείς στο πεζοδρόμιο βλέποντας το παρκαρισμένο Zastava μπροστά σου να κάνει burn out με αλλεπάλληλα τετακέ. Δεν πρόκειται για Absolut εδώ. Ούτε για την θρυλική Potemkin (made in Argos – 9euro - Σκλαβενίτης). Οι 40 βαθμοί της δεν έχουν σχέση με τις αντίστοιχες βότκες και ούτε σε στέλνουν να χορέψεις τυρολέζικο βαλς με την λεκάνη. Θα παρομοίαζα τις επιδράσεις της με τα tranquilizing βέλη των φυλών της κεντρικής και νότιας Αμερικής. Μοιάζουν – οι επιδράσεις – αρκετά με Mezcal. Βαραίνει ελαφρώς επειδή χαλαρώνει ομοιόμορφα το σώμα, ανοίγει το πρόσωπο και η ίριδα, φεύγει η κούραση και ανοίγει το μυαλό. Εξ ου, και η ακατάσχετη φλυαρία που προκαλεί. Με Zubrowka έχουν λυθεί πολλά από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα της ανθρωπότητας. Αλλά το άλλο πρωί δεν θυμόταν κανείς την διατύπωση. Φαινόμενα κενού – αμνησίας έχουν παρατηρηθεί αν και σπάνια. Το βασικό αντίδοτο ενάντια στην υπερκατανάλωση είναι ένα καλό 10ωρο στην αγκαλιά του Μορφέα – αν και ούτε όνειρα θα δείτε. Το προσωπικό μου ρεκόρ στην Zubrowka έγινε ένα καλοκαιρινό βράδυ του 2005 με τον Αντώνη Πανούτσο που εξαφανίστηκαν 2 και κάτι μπουκάλια από τις 10 έως τις 4; 5; 6;. Εγώ ξεκίνησα να πάω σπίτι με τα πόδια και βλέποντας τον Αντώνη να ανεβαίνει στην μηχανή ρώτησα αν θα φτάσει. Η απάντηση ήταν σαφής: «Μ’ αρέσει να ανησυχούν για μένα».

Στο μαγαζί (Waiting for Godot - Κολωνάκι) όταν δούλευα βράδυ, την προωθούσα πολύ και πολύς κόσμος έμαθε την Zubrowka από μένα – οι Πολωνοί (ή οι Λευκορώσοι) μου χρωστάνε ποσοστά. Όταν έβγαζα φουρνιά σφηνάκια ήταν με Zubrowka. Ρωτούσαν τι είναι πριν την πιούν. Έλεγα αδιάφορα – η καλύτερη βότκα. Μετά ρωτούσαν «πως την είπες;». Σαν σφηνάκι, την έδινα ενίοτε με μία φέτα lime. Lime αυστηρά - όχι λεμόνι! Κοπανάς το lime, γίνεται η μούρη σου στυμμένο σφουγγαρόπανο από την ξινίλα, κοπανάς το σφηνάκι και βρίσκεις ξανά την φώτιση.

Η Zubrowka δεν είχε το promotion που είχαν κάτι αηδίες τύπου Ursus, Absolut και Stoli (η ουκρανέζικη είναι καλή, αλλά κυκλοφορεί περισσότερο η ιρλανδέζικη version).
Αυτό έχει αποτέλεσμα η τιμή της να είναι χαμηλότερη. Κοστίζει 15 – 17 ευρώ από κάβα. Δεν θα την βρείτε εύκολα αλλά αξίζει να ψάξετε.
Τα τελευταία νέα ήταν κεραυνός εν αιθρία! Η Zubro κόπηκε! Δεν την φέρνει πια κανείς!
Με κυρίευσε τρόμος. Έψαξα, έκανα τηλεφωνήματα, βγήκα στην πιάτσα και έμαθα την αλήθεια: Άλλαξε ο εισαγωγέας. Ok. Ήρθε η καρδιά μου στη θέση της. Μόνο που άλλαξε η συσκευασία, έγινε πιο «ωραίο» το μπουκάλι και έχει πλαστικό φελό αντί για απλό βιδωτό πώμα. Την δοκίμασα, αλλά είχα ήδη πιεί ένα λιμάνι gin και δεν έχω τεκμηριωμένη άποψη αν είναι «άλλη» - θα επανέλθω με test drink&drive. Χθες ο καβάς μου βγήκε και μου φώναζε στο πεζοδρόμιο: Μου είχε φυλάξει το τελευταίο παλιό μπουκάλι Zubrowka που κυκλοφορεί. Το πήρα, βαθιά συγκινημένος και το φυλάω εδώ αφού χτες βράδυ του πήρα 2 ποτά.
Αυτά για σήμερα.
Απορίες;
Κανείς;
Καλά άντε βγείτε για διάλειμμα.

Comments

πόσο κάπνισες από αυτό το Hierochloe odorata για να κάνεις τέτοιο ποστ;;; Ψόφησα στο γέλιο γαμώτο!
κυρία, κυρία, κυρία...!

μόνη σας θα το πιείτε το τελευταίο μπουκάλι;
Χυμό πράσινου μήλου έχει το Σουπλίν -κάνει;

Πάντως, όταν ψοφήσεις με το καλό (γιατί εσύ θα ψοφήσεις πρώτος κι ας είμαι εγώ μεγαλύτερος), από τη Ζουμπρόφκα θα σε θυμάμαι.

Υ.Γ.: Μέχρι Τετάρτη βράδυ δίνω διορία στο μπουκάλι σου -μετά κλάψτο. Δε λέει να πάμε ξενέρωτοι στη συναυλία -είναι και ευγενείς τα παιδιά και θα μας παραξηγήσουν!
..::DeUCeD::.. said…
μιας που φαινεστε ειδικός θα ήθελα να κάνω μια τεχνική ερώτηση:

τι θα συμβεί στη περίπτωση zubrowka σλαμμερ σε νεροπότηρο χτυπημένο με χαρτομάντηλο mannex ?

γνωρίζω πως θα με κατατάξετε στους ιερόσυλους αλλά, ξέρετε, οι παλιές συνήθειες...
Godot said…
Στομαχη - το παίρνω σε υγρή μορφή.
Και γω όταν το παίρνω ψοφάω στο γέλιο. Έχω και καθρέφτη κοντά, καταλαβαίνεις...

Λύκε - jamais. Την Τετάρτη θα στραγγίξει. Αλλά εσείς θα είστε μακρυα....

ΜΒ - Κάνει αλλά αν έχεις παρατηρήσει, ούτε Σουπλίν δεν βρίσκεις. Καζολίν με αρκουδάκι το πολύ!

Deuced - Θα σας κατέτασσα στους ιερόσυλους αν δεν χρησιμοποιούσατε μαντηλάκι mannex. Αν είναι με mannex, χαλάλι σας. Είναι και η παράδοση, έχουμε κι ένα Πολυτεχνείο από πίσω μας, κλπ κλπ.... κομμάτια να γίνει.

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …