Skip to main content

Ημερολόγιο Επικαιροποίησης


Μακάβριοι...



οι φτηνοί τω πνεύματι.






Comments

Dawkinson said…
αυτό ξαναπές το...
μια ματιά αρκεί, για να κλείσεις τη μύτη...
tzonakos said…
Ψιλο-άσχετο, αλλά πίσω απο το θέμα Ζωνιανά που παίζει στις ειδήσεις τελευταία κρύβεται σίγουρα παιχνίδι.
Κι ενω δεν θέλω Ζωνιανά στον τόπο μου κι ενω δεν θέλω κοπρίτες Κρητικούς με όπλα ούτε διεστραμμένους αλήτες, απο την άλλη σκέφτομαι μήπως η Αστυνομία είναι τόσο μα τόσο ανίκανη και πουλάει μούρη γι αυτό τους την πέσαν σαν να ηταν πρόσκοποι.
Τωρα λέει θα πάνε με τάνκς !
Εδω θα πέσει άλλο γέλιο, οι ζωνιανώμαλοι θα εχουν μπαζούκας !
Και αντιαεροπορικά για τα ελικόπτερα.
Και μετά θα τους πουν τρομοκράτες.
Πολύ απλά, στο Ρέθυμνο δεν ξαναπατάμε, άλλωστε τους μάθαμε και τους Ρεθυμνιώτες... πέντε γνωρισα, πέντε σκατόμαγκες ηταν.
Σορρι για τη γλώσσα godot αλλα δεν τους μπορώ, μπέσα δεν ειδα απο δαύτους. Ουτε απ την Αστυνομία, άρα... ΑΓΑΟΛ !
Μακάριοι οι πτωχοί κι απνεύματοι.
Godot said…
DD (Dear Dawk):
και οι 5 αισθήσεις επηρρεάζονται δυστυχώς. Το λιγότερο αυτές.

Τζονάκο μην ρίχνεις νερό στον μύλο των δημοσιογράφων. Έχει πολλές παραμέτρους το πράγμα και πολλούς πρωταγωνιστές και κίνητρα και συμφέροντα και πολλά. Εύκολο το σχόλιο σου αλλά και κατανοητό.
Έχω μερικούς Ρεθυμνιώτες να σου γνωρίσω και ν αλλάξεις γνώμη. Αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Μην το κάνεις τοπικό. Σκατόμαγκες είναι οι Ελληνες. Και δεν πειράζει τόσο αυτό όσο η καφρίλα, η μουργέλα και η γυφτιά.


Κουμπάρε - και οι οινοπνεύματοι? Χικ.

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …