Skip to main content

Σιγά την είδηση...

Ξύνουν το κεφάλι τους οι γιατροί που εξέτασαν έναν 44χρονο άνδρα στη Μασσαλία. Ο ασθενής, ένας φαινομενικά φυσιολογικός δημόσιος υπάλληλος, πατέρας δύο παιδιών, είχε απίστευτα συρρικνωμένο εγκέφαλο.

Αξονικές και μαγνητικές τομογραφίες του άνδρα, που πάσχει από υδροκεφαλία, έδειξαν ότι μια τεράστια κοιλότητα γεμάτη υγρό είχε καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του κρανίου, αφήνοντας χώρο μόνο για ένα λεπτό στρώμα εγκεφάλου στην περιφέρεια.

«Ο εγκέφαλος, δηλαδή η φαιά και η λευκή ουσία, ήταν εντελώς συμπιεσμένος στις πλευρές του κρανίου», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δρ. Λιονέλ Φουγιέ του Πανεπιστημίου της Μεσογείου στη Μασσαλία, ο οποίος παρουσιάζει το περιστατικό στην έγκριση επιθεώρηση Lancet . «Οι εικόνες ήταν εντελώς ασυνήθιστες [....] ο εγκέφαλος ουσιαστικά απουσίαζε» πρσέθεσε.

Ο 44χρονος πήγε στο νοσοκομείο πριν από τρία χρόνια, όταν παρουσίασε μια ελαφρά αδυναμία στο αριστερό πόδι. Η εξέταση του ιστορικού του έδειξε ότι όταν ήταν βρέφος είχε παρουσιάσει υδροκεφαλία -διόγκωση του κεφαλιού και των κοιλιών του εγκεφάλου λόγω συσσώρευσης εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

Η πάθηση αντιμετωπίστηκε με την εμφύτευση σωλήνα παροχέτευσης, ο οποίος αφαιρέθηκε οριστικά σε ηλικία 14 ετών. Το πρόβλημα όμως παρέμεινε, χωρίς να γίνει αντιληπτό.

Με τα χρόνια, η συρρίκνωση του εγκεφάλου έγινε τόσο έντονη ώστε ο ασθενής θα έπρεπε να είχε πεθάνει, ή τουλάχιστον να παρουσιάζει σοβαρά νοητικά και νευρολογικά προβλήματα. Παραδόξως, όμως, οι επιπτώσεις ήταν πολύ μικρές.

Τεστ ευφυίας έδειξαν ότι ο ασθενής είχε IQ 75, κοντά στο κατώτερο φυσιολογικό όριο.

www.in.gr


 

Δηλαδή εσύ δεν ξέρεις ήδη πολλούς τέτοιους;;;


 

Comments

μια χαρά ενταγμένος στην κοινωνία δεν ήταν? ορίστε και ο μέσος όρος! άκου 75! μια χαρά. Και μεταξύ μας, καλύτερα να έχεις υγρό μέσα, που παροχετεύεται, παρά...
και μια πουταναφέραμε, ο lord σας το' δωσε το χέρι?
NIEMANDSROSE said…
το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …