Skip to main content

Περιστροφές.

Περιστρεφόμαστε....
Κι εσύ, κι εγώ κι οι άλλοι...
Περιστρεφόμαστε αναπνέοντας αιθάλη.

Περιστρεφόμαστε και κοιταζόμαστε
Λέμε η ζωή δεν είναι αυτή που ονειρευόμαστε.
Λέμε τι κριμα διαρκώς να σκοτωνόμαστε,
κι αναλόγως ο καθένας βολευόμαστε.
Και πάμε σπίτι μας και ήσυχα κοιμομαστε

και περιστρεφόμαστε...


κι εσύ, κι εγώ και άλλοι...

Κι όμως, κοιμόμαστε με ήσυχο κεφάλι.

Περιστρεφόμαστε στου Κόσμου την αυλή
κάτω απ' την τέντα του γαλάζιου ουρανού μας.
Κι έχουμε γίνει ο καθένας μια απειλή.
Μια απειλή του φουκαρά του διπλανού μας.

Και κοιταζόμαστε...
Λέμε ο κόσμος είναι ζούγκλα ε;
Μη γελιόμαστε...
Κλαίμε λιγάκι όταν κάπως συγκινιόμαστε,
Στο δε βαριέσαι τελικά παραδινόμαστε,
και πάμε σπίτι μας και ήσυχοι κοιμόμαστε.

Και περιστρεφόμαστε και κλαίνε τα πουλιά
Στις παρυφές καθώς γυρίζουνε τον λόφων.
Για μας. Που ήσυχοι αλλάζουμε φιλιά.
Στην εποχή των περιστρόφων.

Περιστρεφόμαστε μακάριοι.
Μακάριοι κι ωραίοι!
Άρχοντες, δούλοι και μεγάλοι και μικροί,
σαν είδος όρθιοι καινούργιοι αρουραίοι!

Κι ονειρευόμαστε μια όαση αντίκρυ...
Μα το κουράγιο...
Μα το κουράγιο να διαβείς το αφρισμένο το ποτάμι της ζωής
Είναι μεγάλο.
Είναι μεγάλο κι η καρδιά τόσο μικρή....

Ας βολευτούμε..
Ας βολευτούμε και ας πα να κοιμηθούμε.
Η Γη μαζί μας περιστρέφεται κι εκείνη
κι ίσως γι' αυτό να έχουμε πάθει τώρα όλοι σκοτοδίνη.

Περιστρεφόμαστε τριγύρω απ' τις ωραίες,
Κάποιων ιδανικών μας τις σημαίες.
Κι ύστερα πάλι: "Δε βαριέσαι, τι να γίνει...."
Τις ξαναβάζουμε κι αυτές στη ναφθαλίνη.

Και περιστρεφόμαστε...

Και κλαίνε τα πουλιά
Στις παρυφές καθώς γυρίζουνε τον λόφων.
Για μας.
Που ήσυχοι αλλάζουμε φιλιά.
Στην εποχή των περιστρόφων.

Των περιστρόφων
Των περιστρόφων
Των περιστρόφων
Των περιστρόφων
Των περιστρόφων......


Μουσική-Τραγούδι: Κ.Χατζής
Στίχοι: Σώτια Τσιώτου

Comments

Dawkinson said…
ποίημα.
μερα-νύχτα, μέρα-νύχτα, μέρα- νύχτα,περιστροφή την περιστροφή μέχρι να μας κατεβάσουν και η κόλασή μας οι άλλοι και οι επιθυμίες μας και η αναβολή, μέχρι την επόμενη περιστροφή...

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…