Τρίτη, Ιουνίου 12, 2007

Τσάφ.

Να ήταν λέει το κρεβάτι μου μουσικό,
τα παπούτσια μου ιπτάμενα,
τα τσιγάρα μου αναζωογονητικά,
το μυαλό περιττό,
η νοσταλγία παρόν,
το παρόν πυκνό,
το μαγικό μου πουκάμισό που με τηλεμεταφέρει να μην μου ήταν μικρό,
η σκέψη μου να υλοποιείται μπροστά μου,
ένα άγγιγμα να ήταν,
εσύ να μην χρειάζεσαι να καταλάβεις τίποτα,


κι εγώ να μην λείπω.

Ωραία θα ήταν.

8 σχόλια:

marquee de mud είπε...

εγω το κοβω το κεφαλι μου οτι ετσι ειναι...

Ο Καλος Λυκος είπε...

αιτήσεις επ' αυτού, πού, παρακαλώ;;;

The Motorcycle boy είπε...

"Να 'χα κι ένα ροζ ποδήλατο ...", ουπς συγνώμη. Πάλι με τον πόθο του ανεκπλήρωτου κουμπάρε; Δεν τα αφήνουμε, λέω, αυτά να βάλουμε κανά γιουβέτσι, να μας δει κι ο Θεός;

Godot είπε...

marquee μην βαζεις κ στοιχημα...

Λυκε, στον 7ο.

Ρε κουμπάρε τι αναφερεις το ροζ ποδήλατο τώρα; Με τον πόνο μου παίζεις;
Τς τς τς ....
Σου χω πει, μην το κανεις αυτο... μ ενοχλει.

kerasia είπε...

Αν ακολουθήσει κι ένα Τσούφ, θα αλλάξουν όλα

Dawkinson είπε...

ωραία που θα ήταν...

Dawkinson είπε...

ωραία που θα ήταν...

Dawkinson είπε...

γίνεται όμως, να μη λείπεις και να μην καταλάβει τίποτα? Δε γίνεται...