Skip to main content

Πάρτα να μη στα χρωστάω.

Βυρωνας.
Ποιός Βύρωνας;
Στο Παγκράτι από πάνω! Ακου ποιός Βύρωνας.... Ενας είναι ο Βύρων. Ο άνδρας, ο πολιτικός, ο ποιητής, ο θρύλος.
Ο ογκόλιθος της πολιτικής και του πολιτισμού. Ο Ασσος του Σεξ και του Καράτε.
Ενας – επιτέλους – άξιος συνεχιστής της ιδέας «Ελληνας». Φυσικά υπάρχουν κι άλλοι στον πολιτικό χώρο, όπως ο Παπαθεμελής ας πούμε, αλλά αυτά είναι γραφικά καμμένα χαρτιά εμπρός στο παράστημα του ανδρός.
Που να συναγωνιστεί ο Στέλιος τον Βύρων; Στην ποίηση; Στην ρητορική; Στην έκθεση και κατάθεση ψυχής εντός κυνο-βουλίου; Αστεία θα λέμε τώρα;

Εγώ δηλώνω fan. Κι αν ποτέ τον άλλαζα, πάλι Βύρωνα θα ‘παιρνα.
Μόνο που υπάρχει ένα θέμα εδώ και θέλω την προσοχή σας.
Υπάρχει ένας εύελπις νεαρός που το άστρο του ανατέλλει ταχέως και υπόσχεται να ρίξει άπλετα το φως του στην πολιτική αρένα της πατρίδας. Πατρίδας... – το άκουσα πρόσφατα από μια φίλη και το βρήκα εξαιρετικά χαριτωμένο. Εν πάσει περιπτώσει, μέρος του πολιτικού μέλλοντος προσωποποιείται στην νέα γενιά. Σε νέους
ανθρώπους, φρέσκους, με νέες ιδέες, λόγο και ύφος, με δεδομένη την αμφισβήτηση και την απόφαση για αλλαγή στην πρακτική άσκησης της πολιτικής και της λαϊκής εντολής.
(με τόσες βλακείες που γράφω ακόμα διαβάζεις; Είσαι περίεργος για ποιόν πρόκειται έτσι;)

Χωρίς χρονοτριβή λοιπόν, έλληνα πολίτη, ενεργέ ψηφοφόρε, περήφανε τηλεθεατή, σου παρουσιάζω την καινούργια σου μαλακία. Κοίτα τί έκανες. Τσάκ (μούτζα με τα δύο χέρια):

Νίκος Γεωργιάδης. Βουλευτής Κερκύρας (όπως λέμε βούτυρο Κερκύρας).
Ο πιο φρέσκος μαϊντανός που πουλιέται από κοστουμαρισμένους μανάβηδες στην γυάλινη LCD βιτρίνα του σαλονιού σου. Ηρεμη δύναμη μεν, εναρμονισμένος απολύτως με τις σεμνές και ταπεινές επιταγές του αφεντικού, νέος αέρας δε: Οχι πια μονοτονος λόγος, όχι πια γκρίζο κοστούμι, όχι πια χρήση αυτού του γενικόλογου πολιτικού λόγου χωρίς αντίκρυσμα. Ο άνθρωπος έχει θέσεις, πρακτικά εφικτές και σαφείς. (τί γράφω χριστέ μου). Τις αναπτύσσει μέσα σε λογικά πλαίσια και με εξαιρετικές θέσεις προτείνει την οριστική απαλλαγή μας από προβλήματα που κανείς δεν τόλμησε να αντιμετωπίσει ή έστω να ψελλίσει προτάσεις επίλυσής τους. Αυτά είναι κοχόνες!
(κλείστε μου κάποιος το blog μου – χάρη θα μου κάνετε).
Εκτός του πολιτικού λόγου και κοσμοθεωρίας, είναι και ωραίο παιδί. Ψηλό, ξυρισμένο κόντρα πάντοτε, καστανόξανθος, γαλανομάτης, αβάδιστα στον χώρο σου.
Προσωπικά με φτιάχνει αυτή η φράτζα. Αν προσέξετε, στην ούγια γράφει ΟΝΝΕΔ. Μην μου πείτε ότι δεν είναι το απωθημένο της μαμάς για την κορούλα της. Αυτός είναι γαμπρός. Οχι ο Κυριάκος δεν-λεω-επίθετο-μη-μας-βρει-κανένα-κακό που είναι σαν τον Γύλο version 2000.

Στα πλαίσια της αποχαύνωσης του κόσμου και της δεκτικότητας απίστευτων λεγομένων από το βήμα των δελτίων ειδήσεων, ο manager κοινωνιών δικαιολογεί την ύπαρξή του μασώντας μια τσίχλα που λέγεται «έχω την λύση για την τρομοκρατία – εγκληματικότητα και όλα τα κακά που σε έχουν βρει ή θα σε βρουν καλέ μου άνθρωπε, γιατί σίγουρα θα σε βρουν, μην αισθάνεσαι καλά. Φοβού.»
Σαν άλλος Πανούσης λοιπόν παίζει το νέο του hit (remake παλαιοτέρων είναι στην πραγματικότητα) «Κάμερες παντού». Της πουτάνας η κάμερα θα γίνει. Τέτοια επιμονή και τέτοια παραχώρηση τηλεοπτικού χρόνου δεν μυρίζει κάτι; Δεν είναι προφανής η προετοιμασία; Κάποιου ο δρόμος δεν στρώνεται; Οχι; Ε, καλά. Εγώ τότε έχω σύνδρομο συνωμοσιολογίας.
Τελευταία όλο εμφανίζεται στον αγαπημένο μου Νίκο – που ευτυχώς επανεμφανίστηκε πριν το στερητικό μου με ρίξει σε χρόνια κατάθλιψη. Με φτιάχνει τόσο να τους βλεπω στο ιδιο πλανο παντως γιατι η τηλεοραση μου ανεβάζει Herz. Σαν πυρετό ένα πράγμα. 100Hz τηλεόραση πήρα, πλάσμα θα μου βγει. Thanx Nick & Nick.

Ο cameraman Ν.Γεωργιάδης λοιπόν στον Ν.Χατζηνικολάου:

- Τί απαντάτε για τις πλαστικές σφαίρες;

- Κοιτάξτε, θα σας μιλήσω με ενα παράδειγμα. Στο μετρό του Λονδίνου, ένας νεαρός αντί να σταματήσει έτρεξε προς το μετρό. Αυτός ο νεαρός, δυστυχώς, δεν είναι πια μαζί μας. Αν λοιπόν οι αστυνομικοί είχαν πλαστικές σφαίρες, και θα είχε ακινητοποιηθεί ο νεαρός, και θα ζούσε τώρα.

Τόσο απλό είναι βρε κουτά. Αφού την τρομοκρατία και την εγκληματικότητα την κάναμε θέσφατο και αποσυνδέσαμε την αλληλεπίδρασή της με τις δράσεις των εξουσιών, αφού την παρουσιάζουμε σαν κάτι παράλογο που κάνουν κάποιοι κακοί μπαμπούλες και μας εμποδίζουν από το θεάρεστο έργο της ανάπτυξης, του οράματος της ευημερίας και της ελπίδας, μπορούμε να την εκμεταλευτούμε (κι άλλο). Αυτός είναι manager. Σου λέει έχω resources από αυτό. Τα εκμεταλεύομαι στο έπακρο; Οχι. Εχει κι άλλο. Ορίστε. Εγώ θα τον έκανα υπουργό αύριο το πρωί. Αν δεν είχε eurovision θα τον έκανα απόψε.

Ηθελα να ξερα... έχει εταιρία με αντικείμενο σχετικό; Είναι ας πούμε ότι ο Νταλάρας για την Κύπρο;

«Στη Γαλλία και σε όλες τις ευρωπαικές χώρες, το μέτρο της κάμερας εφαρμόζεται εδώ και χρόνια». Αρα; Τι μας λέει εδώ ο τεράστιος κερκυραίος αναλυτής κοινωνικοπολιτικών φαινομένων; Οτι απλώς, ο ραγιαδισμός είναι εδώ ενωμένος δυνατός κι ενισχυμένος. Αφού το κάνει η «Ευρώπη» θα είναι σωστό. Καθαγιάζεται – πάλι - διαμέσου της πρακτικής των «πολιτισμένων χωρών» οποιαδήποτε πρακτική καταστολής εξαφανίζοντας εντέχνως κάθε προβληματισμό συνεπειών και προσθέτοντας ακόμα ένα τούβλο στον τοίχο. «όπως Αμερική – να την ακούτε την Υβέτ». Αυτό δεν κάναμε πάντα; Η καθημερινότητά μας δεν είναι στεγνή από οτιδήποτε ντόπιο; Ευτυχώς που έχουμε κι έναν τραγουδιστή – αυτόν με τη σαμπρέλα – να μας δίνει ένα σημείο αναφοράς «μην χάσουμε την πολιτιστική (άρα και πολιτική) μας ταυτότητα.

Και καλά δεν τα ξέρουμε όλα αυτά; Τι βαρετή κουβέντα... Ναι αλλά μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν κι άλλες γενιές που θέλουν διαρκή εκπαίδευση. Εδώ υπάρχει θέμα. Δεν έχουμε τους ίδιους ανθρώπους-πολίτες-ζώα πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι γεννιούνται διαρκώς τα μούλικα και πρέπει να τα προγραμματίζεις από μικρά. Επαναληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως και μη αντίδρασης. Θυμηθείτε τον Παβλόφ και τα σκυλιά του. Οχι το Julia και το Late November (που είναι μεγάλο κομμάτι) ρε παιδάκι μου. Τον άλλον. Τον επιστήμονα.

Το κακό είναι ότι η κυρά Ευτέρπη λέει: «Ν΄αγιάσει το στόμα σου παιδάκι μου. Κάμαρες. Αυτό που λες. Γεμίστε τον τόπο. Να ζήσεις σαν τα ψηλά βουνά.» «Κάμερες μαμά, όχι κάμαρες.» απαντάει η κόρη που είναι ενημερωμένη και ξέρει κι όλο το Sex & the City απ’ έξω. «Καλά παιδάκι μου. Ότι να ναι. Να το κάνουν όμως μπας και ηρεμήσουμε λιγάκι. Εμείς παλιά δεν κλειδώναμε».

Κατά τα λεγόμενα του κυρίου Τρίχα, τα δεδομένα θα καταστρέφονται μετά από 8 24ωρα, «όπως Αμερική». Η διαδικασία απομόνωσης οποιουδήποτε στοιχείου από τα γραφόμενα, θα απαιτεί εισαγγελική παρέμβαση. Ερώτηση: σε πόσο ηλίθιους ανθρώπους νομίζει πως απευθύνεται; Απάντηση: σε όσους δεν μιλάνε ή αντιδρούν. Αρα, καλά κάνει, γιατί βρίσκει και τα κάνει. Οχι αυτός μόνο. Αλλά μην επεκταθούμε και ξεκινήσει και καμιά επανάσταση σαββατιάτικα. Εχει και Eurovision απόψε...

Και για να εξηγούμαστε: Δεν υπάρχει κανένα – μα κανένα – μέτρο ασφαλείας όταν κάποιος έχει φυσική πρόσβαση στην υποδομή. Τυγχάνω και ειδικός επί του θέματος (πάρτα να μη στα χρωστάω, πάρε κι άλλη μια να σου φύγει το κριθαράκι).
Και σιγά που ο γραφειομπάτσος που παίζει πάνω στις κονσόλες δεν θα μπεί σε πειρασμό από βαρεμάρα ή από συμφέρον. Η πληροφορία στοιχίζει πολλά. Και τέτοιου είδους πληροφορία μπορεί δυνητικά να αφορά όλους τους υποψήφιους αγοραστές εκτός από τους μόνιμους ενδιαφερόμενους.

Ασε που όλοι θα κυκλοφορούν στο δρόμο με τα καλά τους. Ε, τί; Τους παίρνει η τηλεόραση. Να βρεθούν σε καμιά ληστεία μπροστά και να είναι χάλια και καταγεγραμμένοι; Κι αυτό πάει σε κανένα δικαστήριο ή ακόμα χειρότερα σε κανένα κανάλι; Δεν θα το διακινδυνεύσουμε σύντροφοι.
Εγώ να δω τι θα κάνω που θα εχω πρόβλημα να κυκλοφορώ σαν λέτσος πια.

Τεράστια κουβέντα είναι όλο αυτό και δεν ξέρω αν η «μπλογκόσφαιρα» εκτός μερικών εξαιρέσεων ανοίγει τέτοια θέματα. Ελπίζω να το κάνει.
Αν και εμένα το αγαπημένο μου σχήμα είναι η σπείρα – όχι η σφαίρα, τα χουμε πει αυτά όταν ήμασταν μικροί.

Comments

Σου έδωσε το promotion του, δε με γελάς εμένα...

και τι έχεις εναντίον του CCTV; εσύ το κάνεις support;
Afrikanos said…
Μητσοτάκης-Μητσοτάκης-Μητσοτάκης!!!
Είπες να μην το πεις αλλά και μόνο η αναφορά του μικρού του ονόματος μας έριξε στην 7η Γιουροθέση και πολύ στεναχωρέθηκα (λέμε τώρα)!

Άσχετο: θέσφατο τι είναι? (που πα' ρε Καραμήτρο με τέτοιες λέξεις???)

Λοιπόνε, τον εν λόγωω κύριο (πάλι, λέμε τώρα) τον είχα δει παλιότερα και τον έκανα χάζι! Αλλά άμα είναι έτσι όπως μου τον περιεγράφεις, τώρα που έχωμενε και τα κονέ (όχι αυτόν της ΑΕΚ), θα μεταφέρω τα εκλογικά μου δικαιώματα στην Κέρκυρα!!! Κάθε ψόφος μετράει!

χαχαχαχαχα
zouri1 said…
το κακο ειναι οτι στον επομενο ανασχηματισμο,ο εν λογω κυριος ,θα γινει συναδελφος μου.Υπουργος.
" Θέσφατο
Ουδέτερο του αρχαίου επιθέτου θέσφατος, -ον, θεός + φατός (φημί = λέγω) = ο υπό του θεού λεχθείς, εξαγγελθείς, ο υπό του θεού προορισθείς, υποδειχθείς. Ως ουσιαστικό: τά θέσφατα = οι χρησμοί. Στερεότυπη έκφραση: θέσφατόν εστι = είναι ορισμένο, γραμμένο. Πβ. ρήμα θεσφατόω, -ώ = είμαι θεόπνευστος, εμπνευσμένος. Η λέξη χρησιμοποιείται σήμερα για να δηλώσει κυρίως λόγο ή γνώμη, που περιβάλλεται από κύρος και σεβασμό, σαν να προέρχεται από το Θεό: ό,τι έλεγε ο δάσκαλος ήταν για μας θέσφατο. "

αγαπητέ αφρικάνε...
Dawkinson said…
κυνοβούλιο! χιχιχι!
Afrikanos said…
Τύφλα να'χει ο Μπαμπινιώ...

αγαπητέ λύκε...
Ο Αφρικάνος δεν ξέρει το "θέσφατο"! Απλό είναι ρε -θεςφάτο, δεθεςμηντοφας! Αμάν δηλαδή, όλο εγώ πρέπει να ασχολούμαι με τη γλωσσολογία;
Κουμπάρε δε με ψήνεις -εγώ είμαι με τον Βύρων να πούμε. Έχει και Χάρλεϋ, γράφει ποίηση, έχει και λιγδιάρικο μαλλί -σα ροκαμπιλάς με τριχοφάγο είναι. Ο άλλος, ο μικρός, είναι σκατίφλωρας και κάνει συνέχεια κοκκοράκια σαν τον Κωνσταντίνου στο "προφιτερόλ".
Πάντως, για τις κάμερες γουστάρω. Ναι λέμε! Και να σου φέρω ένα παράδειγμα που ξεχνάει να δώσει ο Γεωργιάδης: στην αμερικάνικη πρεσβεία που χτυπήσανε τη χέστρα, υπήρχαν κάμερες και δούλευαν μια χαρά. Είδες πόσο αποτελεσματικές ήταν; Όλους τους πιάσανε!
google, google, all the way, αγαπητέ αφρικάνε...

(το verification είναι μεγαλύτερο από το comment...)
Dimosthenis said…
Να σου υπενθυμήσω ότι αμφώτεροι οι μεγάλοι αυτοί Άνδρες (πρόσεξες το κεφαλαίο;) έχουν μετρήσει μέχρι το άπειρο ΔΥΟ (2) φορές και ανάποδα;

Ότι πυροβολούν πιο γρήγορα απ' τη σκιά τους;;;;;;;;;;;;

Είμαστε αγνώμονες και τίποτα περισσότερο που δεν μπορούμε, η φύση της λογικής δεν δύναται να δει αυτό που το σύμπαν δημιούργησε, για να μας βγάλει από την μιζέρια της ανθώπινης σκέψης...

Αντί να είμαστε εθνικά υπερήφανοι. συγνώμη ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ που η μαμα ΠΑτρίδα γέννησε αυτούς τους ανθούς της πολιτικής, όταν σε άλλα μέρη ψάχνουν ηγέτες με το ντουφέκι, εμείς οι αχάριστοι, οι τιποτένιοι λοιδωρούμε τα αγνα αυτά παληκάρια, της Δημοκρατίας (καλό πορνίδιο κι αυτή)...

Αίσχος κύριοι...

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …