Skip to main content

Ένα τσιγάρο τρόμος.


Μπήκε μέσα σαν να ήθελε να μιλήσει για Μάρξ.
Σταμάτησε και κοίταξε τον χώρο κρατώντας ακόμη πίσω του το χερούλι της πόρτας.
Όλα τα κεφάλια γύρισαν ταυτόχρονα προς το μέρος του και κάποια ομιλία στο βάθος σταμάτησε πριν ολοκληρωθεί.
Τράβηξε απαλά την πόρτα. Έκλεισε με ένα καλολαδωμένο κλίκ.
Προχώρησε αργά προς την έδρα κοιτώντας χάμω. Ακριβώς μπροστά από τα παπούτσια του.
Στην μέση της διαδρομής σταμάτησε. Κοίταξε αριστερά του, στην πρώτη σειρά. Μια κοπέλα έστελνε μήυνμα στο κινητό της, απορροφημένη. Η διπλανή της την σκούντηξε και το άφησε στα πόδια της για να τελειώσει το μήνυμα όταν τα μάτια του θα έφευγαν από πάνω της. Ένα πνιχτό γέλιο από κάπου. Σιωπή. Συνέχισε να περπατάει. Αργά. Το τακούνι του ακουγόταν σαν σφυρί σε καρφί. Η Έδρα. Δύο μεγάλα σκαλοπάτια. Ένα πλατύ τραπέζι για γραφείο, δίπλα μία ραφιέρα με ρόδες. Πίσω στον τοίχο 4 πίνακες. Δύο πάνω, δύο κάτω με μηχανισμό να αλλάζουν θέση οι πάνω με τους κάτω. Στο δεξί ζεύγος ο πάνω είχε σφηνώσει κάπου στη μέση εδώ και μήνες. Ίσως και χρόνια.
Αοκύμπησε το πόδι του στο πρώτο σκαλί και έμεινε εκεί. Με το παπούτσι – ούτε καν το πόδι – στο σκαλί. Γύρισε και κοίταξε κάποιον κατάματα.
«Πως με λένε;» ο νεαρός αιφνιδιάστηκε λίγο και απάντησε με ένα μικρό κοκκοράκι στη φωνή του «Τί εννοείτε...».
«Ακριβώς».
Κάποιοι στις πίσω σειρές μουρμούριζαν «τί ρώτησε;» αλλά εκείνος κοίταζε προς το μέρος τους, σαν να τους κοιτούσε όλους στα μάτια ταυτόχρονα, σαν τα μάτια του να πλημμύριζαν τον χώρο με σιωπή. Έριξε το βάρος του στο σκαλί και ανέβαινε αργά τα σκαλιά με πλάγια βήματα κοιτώντας όλους. Στο δεξί του χέρι είχε ένα βιβλίο, μικρό σε μέγεθος αλλά με πολλές σελίδες. Το στήριζε στο δεξί του πέτο. Από το κέντρο της αίθουσας φαινόταν σαν το γραφείο να τον είχε κόψει στα δύο στο ύψος της ζώνης. Ένα τσουλούφι έφυγε από το μέτωπό του και κρεμάστηκε μπροστά από το δεξί του φρύδι κάνοντας ένα τόξο. Η σιωπή γινόταν σιγά σιγά αμηχανία. Κοιτώντας πάντα τον κόσμο, άφησε απαλά το βιβλίο στο γραφείο. Μία κάθετη ρυτίδα δεξιά από το στόμα του υποννόησε ένα αδιόρατο χαμόγελο. Το βλέμμα του όμως όχι.
Έκανε μερικά βήματα πίσω, μέχρι που έφτασε στον πίνακα. Σταμάτησε. Γύρισε την πλάτη του εκεί και χαμήλωσε το κεφάλι. Το αριστερό του χέρι – σαν από μόνο του - έψαξε στην τσέπη του σακακιού του και έβγαλε ένα πακέτο τσιγάρα. Dunhill. Ακούστηκε ένας αναπτήρας και από το πάνω μέρος του κεφαλιού του αναδύθηκε ένα σύννεφο καπνού. Ταυτόχρονα κάποιοι κάτι ψυθίριζαν. Όλοι κοιτούσαν μπροστά, σ΄αυτό το πελώριο ερωτηματικό. Ακούμπησε τον αριστερό του ώμο στον πίνακα. Σιγά σιγά γύρναγε, ακουμπώντας στον πίνακα τον ώμο, την ωμοπλάτη, μέχρι που γύρισε όλος μπροστά. Στο αριστερό του χέρι το τσιγάρο, το δεξί έβαλε το πακέτο στην τσέπη και κρεμάστηκε πλάι του. Με το κεφάλι γερμένο μπροστά, το βλέμμα του σηκώθηκε ευθεία και καρφώθηκε απέναντι.
Τράβηξε μια μεγάλη τζούρα και για λίγο το πρόσωπό του χάθηκε πίσω από τον καπνό.
Κάποιος κάπου προς τ’ αριστερά και πάνω ξερόβηξε σαν να καθαρίζει τον λαιμό του. Εκείνος κοιτώντας προς την μέση άρχιζε αργά να χαμογελάει...
Αμέσως η σιωπή ελάφρυνε. Πάτησε κάπου. Κάποιοι ανταπέδωσαν το χαμόγελο νιώθωντας ότι χαμογελάει προς τα εκεί. Κάποιες εκπνοές ακούστηκαν και ένας ακούμπησε την πλάτη του πίσω στην καρέκλα

Η στάχτη έκανε γκελ πέφτοντας, αριστερά από το κουμπί του σακακιού, ένα δεύτερο λίγο πάνω από το γόνατό του και απλώθηκε στο πάτωμα γράφοντας στο μαύρο του κοστούμι δυο γκρίζες πινελιές. Τράβηξε μία τελευταία τζούρα, το πέταξε μπροστά του και το πάτησε αμέσως. Χωρίς να κάνει θόρυβο. Κοίταξε επάνω. Το ταβάνι. Κάποιοι κοίταξαν κι εκείνοι από πάνω τους.

«Είστε τόσο όμορφοι...έτσι συμμετρικά κρεμασμένοι.»

Κατέβηκε από την έδρα, προχώρησε. βρέθηκε έξω από την πόρτα, να την κλείνει αργά κοιτώντας μέσα.
Με ένα καλολαδωμένο κλίκ, έκλεισε.

Comments

tomboy said…
δε διαβασα ακόμα το κείμενο
άνοιξα σελίδα σου και έπεσα στο

...---...

Στέλνω αγκαλιά ΤΩΡΑ! ()
Godot said…
Την πήρα ΤΩΡΑ!

(ότι καλύτερο πήρα τελευταία)
mmg said…
tiwraia na sas vlepw agalia myluvs :))))))
(oti kltro eida twra teleftaia)
mssd the real thng too
kiepeidi dvsa to post,kiena BIGKSS apo mena
asxtrmesyginisatemalakismena
Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή; Και που να ξέρω εγώ; Ημερολόγιο είμαι;
Υ.Γ.: Άστο να περάσει μάγκα μου -μην το ζορίζεις μόνος σου. Έχουμε και σπίτι να μας περιμένει ή θα έχουμε, αλλά και να μην έχουμε πάλι κάτι θα μας περιμένει.
Godot said…
Εσύ μη δεις να σου ακουμπάνε τη γυναίκα αμέσως να πεταχτείς!
ΥΓ.: δεν το ζορίζω. Ίσα ίσα. Αφου ξέρεις. Μπουκάρω μέσα και τα ζω on the skin. Πως αλλιώς δηλαδη; Δεν πάει κι αλλιώς. Όχι τίποτα άλλο, μη φτύνουμε τα μούτρα μας κιόλας.
mmg said…
kala myluv!!!!!!!
rightonthenckoftmeomws!!!!
ΣεΞπΥρ said…
Νά'μαι και γω! Καλησπέρες παίδες, Godot πως πάει, κουνάει? Κάποιος μου είπε ότι εδώ φιλιούνται αγκαλιάζονται και έτρεξα. Δυο λόγια μόνο: Godot θεός, Tom φανταστική, mmg thanks girl!, Mboy άνοιξε κανά e-mail ρεεεε.
Zooman said…
Υποβάλλω τα σέβη μου απο τα εξωτερικά! (Β υλγαρία δή!!)
ακουσα αγκαλίες και τρούπωσα!
όχι, που θα έμενα στην απ'εξω...
:)))
Λίτσα said…
Το σκηνικό οικείο, πάντως.
Καλημέρα.
Ο Έλληνας Μπέκετ ζωγράφισε...
Godot said…
SexPyr: Θνητός.
Θνητότατος.
Του Θανατά Θνητός.
Και γαμώ τους Θνητούς.
Εσύ είσαι του Sex+Πυρ, αλλά εγώ είμαι του Γυνή & Θάλασσα (και γι' αυτό και κουνάει ;-)

ZMan: Τα σέβη σας ελήφθησαν κι ανταποδίδονται από τα εξωτερικά πάλι (Mallorca).

MOll: Για πότε μπήκε, πότε έκατσε, πότε χώθηκε.... ούτε που την πήρα χαμπάρι.

Λιτσα: Τί να σκεφτόμουν (έβλεπα) - μεταξύ άλλων - όταν το ΄γραφα άραγε;;;

Στομάχη: Σ'ευχαριστώ x1000, αλλά μακρυά από εμέ το ποτήριον τούτο... Κάνει χαζό μεθύσι.
sorry_girl said…
Σαν τσιγάρο μετά από σοκολάτα πικρή με πορτοκάλι ήταν το γραφτό σου.
φιλιά!

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…