Skip to main content

Ημερολόγιο Καταστρώματος XIV

12 του μηνός Σεπτεμβρίου.
Ερώτηση – Cheap Humor: Μετά τον Αύγουστο οι μύγες κάνουν δίαιτα;

Eνώ το καράβι πλέει – ή δεν πλέει ; – (που λέει κι ο Σκαρίμπας).
Φύγαμε από Civitavecchia (Σιβιταβέκια προφέρεται) και πάμε προς Villefranche, το λιμάνι της Νίκαιας, δίπλα στο Αιγάλεω, ε, εκεί. Τί λιμάνι δηλαδή; Δεν έχει να δέσουμε και θα βγούμε με τις βάρκες έξω.
«Πειρατηηηή! Το τόπι μου...» και τέτοια. Προηγούνται οι επιβάτες, οπότε... σιγά μην προλάβουμε.. Είδωμεν.

Είναι 5 και κάτι ξημερώματα. Night audit. Χωρίς στολή με την τσίμπλα στο μάτι... Καφές, τσιγάρο, μουσική να παίζει. Α, βγήκα τελικά Civitavecchia. Αν είσαι με γεμάτη πορτοφόλα και χαζοτούριστ, να πας οπωσδήποτε.

Το μόνο που αξίζει είναι η πάνω Civitavecchia και η πέρα Civitavecchia που είναι το κομμάτι-χωριό της περιοχής.
Το παραλιακό..... φωτιά στα πατζάκια μας.
Ησυχία στο καράβι. Σε λίγο θα αρχίσουν οι φασαρίες πάλι. Να δούλευα μόνο βράδυ και όλη μέρα να κοιμόμουν με ωτοασπίδες....

«I was born like this, I had no choice» λέει ο Cohen…
Χμ... λέει κι άλλα:
«....So you can stick your little pins in that voodoo doll

I’m very sorry, baby, doesn’t look like me at all
I’m standing by the window where the light is strong
Ah they don’t let a woman kill you
Not in the tower of song

Now you can say that I’ve grown bitter but of this you may be sure
The rich have got their channels in the bedrooms of the poor
And there’s a mighty judgment coming, but I may be wrong
You see, you hear these funny voices
In the tower of song

I see you standing on the other side
I don’t know how the river got so wide
I loved you baby, way back when
And all the bridges are burning that we might have crossed
But I feel so close to everything that we lost
Well never have to lose it again

Now I bid you farewell, I don’t know when Ill be back
There moving us tomorrow to that tower down the track
But you’ll be hearing from me baby, long after I’m gone
Ill be speaking to you sweetly
From a window in the tower of song

Yeah my friends are gone and my hair is grey
I ache in the places where I used to play
And I’m crazy for love but I’m not coming on
I’m just paying my rent every day

Oh in the tower of song




15 Σεπτέμβρη.
Να χάσουμε λέει τις αλυσίδες μας...
Καλύτερα οι αλυσίδες να χάσουν εμάς.

Πάμε όλοι μαζί:

Soyuz nerushimy respublik svobodnykh

Splotila naveki velikaya Rus'!
Da zdravstvuyet sozdanny voley narodov
Yediny, moguchy Sovetsky Soyuz!

CHORUS:
Slavsya, Otechestvo nashe svobodnoye,
Druzhby narodov nadyozhny oplot,
Znamya sovetskoye, znamya narodnoye
Pust' ot pobedy k pobede vedyot!

Skvoz' grozy siyalo nam solntse svobody,

I Lenin veliky nam put' ozaril,
Nas vyrastil Stalin — na vernost' narodu,
Na trud i na podvigi nas vdokhnovil!

CHORUS:
Slavsya, Otechestvo nashe svobodnoye,
Schast'ya narodov nadyozhny oplot,
Znamya sovetskoye, znamya narodnoye
Pust' ot pobedy k pobede vedyot!

My armiyu nashu rastili v srazhen'yakh,

Zakhvatchikov podlykh s dorogi smetyom!
My v bitvakh reshayem sud'bu pokoleniy,
My k slave Otchiznu svoyu povedyom!

CHORUS:
Slavsya Otechestvo nashe svobodnoye,
Slavy narodov nadyozhny oplot,
Znamya sovetskoye, znamya narodnoye
Pust' ot pobedy k pobede vedyot!


Ποιός ρώτησε τί είναι αυτό; Ε; Ποιός; Δεν ξέρετε αγαπητέ;

Συγχαρητήρια!
Κερδίσατε εκδρομή 25 ετών για δύο άτομα με τον Υπερσιβηρικό.

18 Σεπτεμβρίου.
Ξαναπιάνω το Ημερολόγιο...
Το αφήνω.

20 Σεπτεμβρίου.
Ξαναπιάνω το Ημερολόγιο...
Το αφήνω πάλι.

21 Σεπτεμβρίου.
Ξαναπιάνω το Ημερολόγιο...
Ίσως αργότερα. Πάω να βολτάρω στην Mallorca λίγο. Το χρειάζομαι επειγόντως.

Δεν ξέρω τί ώρα είναι. Δεν ξέρω είπα!

Διάβαζα ένα site με quotes. Την παπαριά που έχει πει ο καθένας κατά καιρούς. Ε, κι έβγαλα κι εγώ δύο δικά μου.

«The most miserable guys try to fit the truth of the world, into a single quote. When it seems they managed to, we call them philosophers.»

«There is nothing worse than somebody’s quote, telling what the worse thing is»

Και μετά διάβασα bloghood.

Η Mallorca με τον καθεδρικό και τις πινελιές του Gaudi με έστρωσε κάπως. Εξαιρετικό μέρος. Α – είναι 23 Σεπτέμβρη ήδη, κι αυτό γιατί πάλι το άφησα το Ημερολόγιο... ήμουν απασχολημένος διαβάζοντας bloghood….

H Palma de Mallorca λοιπόν, με τους φοίνικές της – καθώς λέει και τ’ όνομά της – είναι μια κουκλάρα. Ο Gaudi έχει αφήσει το σημάδι του σε διάφορα κτίρια και έχει επηρρεάσει γενικότερα το στήσιμο της πόλης. Τις φωτό τις έστειλα ήδη. Σε μερικούς μάλιστα τους έχω γεμίσει και το mailbox τους και δεν μπορούν να πάρουν άλλο mail (sorryMitsako).....

«Το Κίνημα της Μαγιόρκας».
Περπατούσα σε κάτι σοκκάκια λοιπόν, βρέθηκα μέσα στον παράδεισο.
Chocolate Factory λέει μια ταμπέλα...
Αντιστάθηκα σθεναρώς.

Είπα με επιδαύρεια φωνή και στάση ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ.
Δεν θα περάσει ο σοκολατουνισμός. Δεν θα μπω. Κοιτούσα αποφασιστικά μπροστά.
Το σώμα μου όμως, μόνο του, έστριψε δεξιά.
Μπήκε μέσα. Εγώ αντιστεκόμουν όσο μπορούσα.

Κρατήθηκα από την κάσα της πόρτας. Προσπαθούσα να το ελέγξω.
Να καταπνίξω αυτό το κίνημα που προφανώς ήταν καλοσχεδιασμένο εδώ και καιρό.
Καθάρματα, ανέκραξα, θα σας πατάξω, θα σας πετάξω, θα γίνω Παττακός, θα....

Το αριστερό μου χέρι πετάχτηκε, και με μία αστραπιαία κίνηση άρπαξε έναν κύλινδρο που έγραφε “the Tube” και ήταν γεμάτος κάτι λεπτά – σαν μπισκότα – σοκολατένια πράγματα.
Το πάσαρε στο δεξί μου χέρι που σαφώς συμμετείχε στο κίνημα και άρπαξε κι άλλο ένα Tube. Το πρώτο ήταν σοκολάτα γάλακτος, το δεύτερο μαύρη σοκολάτα. Η δεξιά μου μασχάλη κρατούσε, εκτός από τσίλιες, τους δύο κυλίνδρους και έκπληκτος άκουσα το στόμα μου (τομέας προπαγάνδας, σίγουρα) να ρωτάει θρασύτατα «πόσο κάνουν». Έκλεισα τα μάτια.
Αυτά άνοιξαν πάλι μόνα τους. Είχα ιδρώσει από την προσπάθεια αλλά μάταια. Τα χέρια μου έκαναν αστραπιαίες κινήσεις, πορτοφόλι, ρέστα, τσαντάκι, σακούλα και τα πόδια μου - που σαφώς ήταν μέρος του σατανικού αυτού σχεδίου ξεκίνησαν το σχέδιο διαφυγής.

Ήταν προφανέστατα ένα κίνημα αντάρτικης σύλληψης και εκτέλεσης. Hit and Run.
Κάθιδρος από την προσπάθεια βρέθηκα στο λεωφορείο, ταπεινωμένος από τον αιφνιδιασμό που υπέστην και την κατά κράτος ήττα μου.
Οι συνομώτες είχαν τον πλήρη έλεγχο πια. Ήταν πλέον «στα πράγματα».
Για τα επινίκια, άνοιξαν το ένα Tube και με γεμίζαν με σοκολάτα.
Το οικονομικό κόστος του κινήματος αυτού ήταν περίπου 30 ευρώ.
Το ηθικό κόστος, ανυπολόγιστο.

Flash:
Το «χολοσκάει» έχει καμία σχέση με το «hollow sky»?

17:43μμ.
(The Chaampiooooooooons)

Τα τελευταία δέκα – δεκαπέντε χρόνια, η Ισπανία έχει να υπερηφανεύεται για την πρόοδο της σε όλους τους τομείς, κρατώντας παράλληλα το τοπικό χρώμα των περιοχών της. Μεγάλη πρωταγωνίστρια μαζί με τη Μαδρίτη, την Μπαρσελόνα, τη Σεβίγια, είναι αναμφισβήτητα και η γνώριμη στο ελληνικό κοινό, Βαλένθια. Πρακτική εφαρμογή της αλματώδους προόδου, και το ποδόσφαιρο.
Οι νυχτερίδες, αυξάνουν την δύναμή τους όλο και περισσότερο και απόδειξη γι΄αυτό, είναι η φετεινή τους καταιγίδα στο μεταγραφικό καλοκαίρι, όπου άστραψαν και βρόντηξαν με ένα budget, ούτε λίγο ούτε πολύ 45 εκατομμυρίων ευρώ.
Όσο πιο βαθιά μπαίνει το χέρι στην τσέπη, τόσο περισσότερο οι οπαδοί των νυχτερίδων της Βαλένθια, περιμένουν αυτό που θα είναι η χρονιά – σταθμός στο μεγάλο ευρωπαικό πάρτυ του Champions League. Η καλή μέρα φάνηκε νωρίς, στο πρώτο κιόλας παιχνίδι εκτός έδρας στο γήπεδο Καραισκάκη με το βαρύ 2-4 να συννεφιάζει τον ελληνικό ουρανό και να σκορπά χαμόγελα στις τάξεις των Βαλενθιανίστας.
Το ανακαινισμένο Μεστάγια, των 53.939 θεατών, συμπληρώνει την εικόνα ενός αποφασισμένου management team να πετύχει, αυτό που θα είναι η χρυσή σελίδα της Βαλένθια στο έπος του Champions League. Οι ιθύνοντες της Βαλένθια ξεκαθάρισαν ότι στον βωμό της σκοπιμότητας δεν θα χυθεί ούτε μία σταγόνα αίμα θεάματος και αυτό ήταν το σύνθημα για την νέα – ακόμη πιο επιθετική – φιλοσοφία που κυριαρχεί στην ομάδα. Με μαέστρους σε ηγεσία και πάγκο τους Καρμπόνι και Φλόρες αντίστοιχα, με τις σταθερές αξίες των Αγιάλα, Βιθέντε, Γιοακίμ, Εντού, Μαρτσένα, Αλμπέλδα, υπεύθυνους για το κυκλοφορικό σύστημα αυτού του επιθετικού οργανισμού, μια μικρή διμοιρία κομμάντος στην επίθεση, με πρώτα βιολιά τους Μοριέντες και Βίλλα, έτοιμους να κάνουν την μεγάλη ζημιά στον οποιονδήποτε αντίπαλο.
Κάτω από τα δοκάρια, ο μόνιμος πια πορτιέρο, ο ξανθός κέρβερος, Σαντιάγκο Καν(ι)ιθάρες που σε πρόσφατες δηλώσεις του ήταν προφανείς οι προθέσεις του για κατεβασμένα ρολά. Το πόσο θα κρατήσει κλειστό το μαγαζί του κι απόψε, μένει να φανεί στα επόμενα 90 λεπτά απέναντι στην ιταλική λεγεώνα της αιώνιας πόλης. Βαλένθια – Ρόμα λοιπόν σε αυτό που μοιάζει το μεγάλο ντέρμπι της δεύτερης αγωνιστικής του Champions League για την περίοδο 2006 –2007.
Επιστροφή στο Mega, και ξανά μαζί σε λίγο, για μιάμιση ώρα όπου – όπως όλα δείχνουν – θα ξεκαθαρίσουν πολλά.

(The Chaampiooooooooons)

Ήταν ένα αφιέρωμα στον MB μαζί με τις ευχές μου για ταχεία ανάκαμψη μετά το 2-4.


9:18 μμ.
Ο βρεγΜάνος τη βροχή δεν τη φοβάται...
Δεν σταμάτησε λεπτό να βρέχει στη Βαλένθια.
Μου θύμισε τον Πειραιά στα πάνω του. Ή όπως θα ήθελα να είναι ο Πειραιάς.
Έφαγα τις τάπας μου, ήπια και τα κρασιά μου, έγινα και πι πι το παπί και το φχαριστήθηκα.

Έχω την αίσθηση ότι αν συνεχίσω να γράφω, θα σταματήσω πάλι και θα τ’ αφήσω για ύστερα. Κι επειδή «Κι ύστερα – Κι ύστερα μα δεν υπάρχει Ύστερα», πάω να το ποστάρω γιατί θα πιάσει μύγες σε λίγο....


Comments

Ε Ψιτ Καπετάνιε πιάσε καμία 10αρία σοκολατές να έχουμε
στείλε και καμιά σοκολάτα στον κουμπάρο σου γιατί πολύ πρέπει να τον επίκρανες μ' αυτά και μ' αυτά ;-)
Λίτσα said…
Σοκολάτα και Leonard Cohen, ε;
Αρκεί να είναι η σοκολάτα bitter και να παίζει το "Take this Waltz" ή το "First we take Manhattan". Απαραίτητο συμπλήρωμα ένα ποτήρι καλό κονιάκ.
Την καλημέρα μου.
Союз нерушимый республик свободных
Сплотила навеки Великая Русь.
Да здравствует созданный волей народов
Единый, могучий Советский Союз!

Славься, Отечество наше свободное,
Дружбы народов надёжный оплот!
Партия Ленина - сила народная
Нас к торжеству коммунизма ведёт!

Сквозь грозы сияло нам солнце свободы,
И Ленин великий нам путь озарил,
На правое дело он поднял народы,
На труд и на подвиги нас вдохновил.

Славься, Отечество наше свободное,
Дружбы народов надёжный оплот!
Партия Ленина - сила народная
Нас к торжеству коммунизма ведёт!

В победе бессмертных идей коммунизма
Мы видим грядущее нашей страны
И Красному знамени славной Отчизны
Мы будем всегда беззаветно верны!

Славься, Отечество наше свободное,
Дружбы народов надёжный оплот!
Партия Ленина - сила народная
Нас к торжеству коммунизма ведёт!

Σ'έσκισα...θές και το link με τη μουσική; Άσε, περίμενε νά ΄ρθω και θα φέρω κι' άλλα...
Godot said…
Μ' έκανες κομμάτια. Όσες και οι ΣΣΔ...

Φέρε και τη μουσική!!! Εγώ την ξέχασα σπίτι.
Sigmund_01 said…
Κάθε προσπάθεια αντίστασης απέναντι σε σοκολάτα είναι μάταιη...
Τώρα πια το έμαθες με τον πιο γλυκό τρόπο!!!
Καλημέρα και καλή συνέχεια :-)
divine mitsakos said…
kalimeraaaa :))))
pragmati, resistance is futile when it comes to chocolate
(steile kai kati apo dw)
kai to prostyxo sxolio tis imeras: ton canizares tha ton protimoysa anti me katebasmena rola, me katebasmena pantelonia :))
(dyskoloi kairoi, eipa ki egw ti xaritwmenia moy)
Σιγά μη στεναχωρηθώ. Θα τους ξεφτιλίσουμε μέσα στη Βαλένσια. Θα είμαστε η μόνη ομάδα που θα θα φάει διψήφιο αριθμό τερμάτων. Ξέρεις αυτό το "η ποιότητα του ηττημένου δίνει αξία στο νικητή"; Σιγά μη τους δώσουμε αξία -ρόμπες θα τους κάνουμε. Άσε που θα ξεφτυλίσουμε και τον ίδιο τον θεσμό του C.L. Τίποτα δεν θ' αφήσουμε όρθιο ρε!
(Με τρεμάμενα δάχτυλα το έγραψα το από πάνω -είναι προφανές).
Godot said…
Θα είναι σαν να λέμε 100% αύξηση ;
Πέρσι 7, φέτος 14?
Φημολογείται ότι οι σοκολάτες λειτουργούν ως υποκατάστατα...

(Λέμε τώρα)

Όπως και να'χει, να ταξιδεύεις "γλυκαμένος"!
Epsilon said…
Η σοκολάτα δεν αποφεύγεται...επιβάλλεται!

Όσο για τις ατάκες έχεις απόλυτο δίκιο, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αηδία.

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…