Τετάρτη, Αυγούστου 16, 2006

Ημερολόγιο Καταστρώματος VIΙ - Πιφ!

13/Αυγούστου/06.
15:45 Χμ..Χμ........
Θα ναι η περίοδος που τα κανάλια θα μιλάνε για «καλοκαιρινή ραστώνη», «κύμα εκδρομέων», «λουομένους», θα κάνουν οικονομικές αναλύσεις για την τρέχουσα σεζόν σε σχέση με τα γεγονότα στην Μ.Ανατολή και το Λονδίνο, το θερινό τμήμα της Βουλής θα περνάει τις γνωστές τροπολογίες αθόρυβα όταν δεν θα ξύνει τ’ αχαμνά του (με συγχωρείτε, τα αρχίδια του ήθελα να πω), θα δείχνουν πλούσιο ρεπορτάζ από τα μέρη που παραθερίζει ο Prime Minister , o Γιωργάκης και τ’ άλλα παιδιά, τα μεσημέρια θα ξαναδείχνουν «Ντόλτσε Βίτα», «Τρείς Χάριτες», «Ρετιρέ», Ταμτάκο στο ναυτικό, κε σερά σερά..... Αθάνατα πράγματα αυτά. Η Ελλάδα είναι σαν την τηλεόρασή της. Και η τηλεόρασή της είναι σαν την Λάμψη του Φώσκολου. Έχανες 589 επεισόδια; Ε, και; Το έπιανες το νήμα της πλοκής απ’ τα 3 πρώτα λεπτά. Μοναδική σωτηρία να γίνει σαν την Λάμψη του Κιούμπρικ.
Στα νησιά το πάρτυ θα συνεχίζεται, μέχρι τις 16 του μήνα που θα εξαφανιστεί το 60% λες και το απήγαγαν εξωγήινοι, παρέες θα χοροπηδάνε με ότι μαλακία τους πετάξει ο ψαγμένος dj, θα πιούνε ότι παπαριά τους ποτίσει ο μουράτος barman ή η βυζού barwoman, άλλοι θα πέσουν σε έρωτες «δεν περίμενα να μου συμβεί κάτι τέτοιο-δεν πιστεύω σε καλοκαιρινούς έρωτες-κι όμως συμβαίνουν θαύματα» ακούγοντας «Όλο το νησί, ένα βότσαλο στα πόδια σου.... νια-νια-νια-νιααααα», και η ψυχοθεραπεία των προηγούμενων 11 μηνών και 2 (ή 3) εβδομάδων συνεχίζεται σε συσκευασία fast food. Θα γυρίσουν καταπονημένοι, λέγοντας τι απίστευτα ωραία που πέρασαν στους φίλους τους, παραδίδοντας ταυτόχρονα μαθήματα παρασκευής πικάντικης σάλτσας.
Λέει ο – κατά Χειμωνά – Shakespeare στον Hamlet:
«Το Καλό ή το Κακό δεν υπάρχει· το γεννάς εσύ με το μυαλό σου. Εγώ, είμαι η Φυλακή».
Εγώ, είμαι η Φυλακή.

Το Deck 3 είναι γεμάτο από σίδερα. Μεγάλα σιδερένια κλουβιά που μεταφέρονται οι βαλίτσες. Το απόγευμα και όλο το βράδυ θα τα συναρμολογήσουν, θα τα γεμίσουν με τις αποσκεύες και θα τα ξεφορτώσουν το πρωί που θα φτάσουμε στο Άμστερνταμ. Με περιμένει η Marta εκεί. Μια τρελοιταλιάνα υπεύθυνη του Amsterdam Terminal. Εδώ και 20 μέρες λέμε πώς θα ξεφύγουμε για 1 ώρα να πιούμε έναν καφέ σαν άνθρωποι. Κάθε φορά ή θα χτυπάει το τηλέφωνό μου, ή ο ασύρματός της, ή και τα 2 και θα τρέχουμε σαν βλαμμένα. Απίθανη η Marta.
Όποιος πάει στον Καπετάν-Μιχάλη να μου φιλήσει την Μάρθα. Μην το ξεχάσετε, είναι σημαντικό.
Τα σίδερα. Για αυτά ξεκίνησα να λέω...
Υπάρχουν μερικά εδώ έξω. Οι τρεις πλευρές του κλουβιού αποσυναρμολογημένες η μία πάνω στην άλλη. Συντονίζονται με τις μηχανές και ακούς πότε πότε έναν μεταλικό ήχο. Κάτι μου θύμιζε. Κάπου τον έχω ξανακούσει. Χθες βράδυ κατά τις 3 που γύρναγα στην καμπίνα μου, πέρασα από εδώ. Κανείς. Μόνο τα σίδερα. Θυμήθηκα. Είναι ο ίδιος ήχος από το soundtrack του «Δαιμονισμένος Άγγελος» (Angel Heart). Το μουσικό θέμα όταν ο Mickey Rourke κατεβαίνει με το ασανσέρ..... Ο μεταλλικός ήχος του ασανσέρ.....Είναι ακριβώς το ίδιο.... Μου καρφώνεται η τελευταία σκηνή:
- «You’re gonna burn for this Angel…»
- «Ι know….. in Hell…….»¨
15 Αυγούστου 06 17:καικάτιμουμου

Η χθεσινή μέρα του embarkation ήταν εφιάλτης. Μέσα στην βροχή και τον χαμό. 16 ώρες τρεξίματος – Ήμαρτον, ποιός με τιμωρεί για τις αμαρτίες μου; Πέρασε όμως όπως όλα.
Σήμερα, της Παναγιάς της Αλεξιπτωτοσώστρας, της Παναγιάς της Πισωκούνας, της Παναγιάς της Τζιροφόρας, της Παναγιάς των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων...
Μεγάλη η χάρη σου, χρόνια πολλά Μαρία, γειά σου τσίφτη Παναγιώτη με το μπουζούκι μου.
Στην Βαλτική χειμώνιασε και στα φιόρδ το στρώνει... Από χτες νομίζω πως δεν είμαι σε καράβι αλλά σε F16. Εδώ είναι Βαλτική – δεν είναι παίξε γέλασε. Σαν να κοιμάσαι σε Lada που ταξιδεύει στην Εθνική έξω απ΄τα Καμμένα Βούρλα. Πολύ λακούβα μέχρι το Όσλο μέχρι τώρα και μάλλον θα χειροτερέψει. Καλύτερα. Θέλω να δω Αγ. Πετρούπολη ξανά στα πρώτα του χειμώνα.
Αυτή η κρουαζιέρα έχει ένα ποσοστό 80% γερόντια. Το τί πατερίτσα, Π, και καροτσάκι παίζει, άλλο πράγμα. Πλωτό γηροκομείο. Αν δεν έχουμε κανέναν να μας πάει από πέσιμο με τέτοιο κούνημα, ή από χέσιμο απ’ το φόβο τους, στην Παναγιά την Χουφταλοσώστρα θα το χρωστάμε. V for eVλόγησoν.

Επίσης, η άλλη Παναγιά, η μοναχικοσώστρα, να βάλει το χεράκι της γιατί απόψε θα πρέπει να έχω την διπλή καμπίνα για πάρτη μου. All alone. Θα κάνω πάρτυ. Μόνος μου. Θα μετακομίσω το laptop στην καμπίνα, θα βγάλω και τα ηχεία με το subwoofer που μου έκανε δώρο ο καναδο-Steven πριν φύγει, και μέσα στην μούχλα-σίχλα του Deck 4 θα βάλω τέρμα ένα Mercy Seat να πάνε τα φαρμάκια πάνω. Ξέρει κανείς τί είναι ένα πελεκούδι και πως καίγεται;

Επίσης έχω να θέσω πως οι γυναίκες όταν βρεθούν κλεισμένες σε ένα καράβι μεταλλάσονται. Και παραπονιόμασταν για τα ψώνια που κυκλοφορούν στους δρόμους. Τουλαχιστον πολλές από αυτές είναι και ωραίες γυναίκες. Να δεις εδώ μέσα γυναίκα που δεν της ρίχνεις δεύτερη ματιά (και από εμφάνιση και από στυλ και από προσωπικότητα) να το παίζει Lady Diana να μην το πιστεύεις. Καλά κάνουν με τόσα λιγούρια τριγύρω. Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης στα καλύτερά του.
Μου θυμίζει το Λούφα και Παραλλαγή:
«- Καλησπέρα σας κύριε Καρλάτε....»
«- Γειά σου Παναγιώτηηη......»
«- Πάλι πατσούρες κουβάλησε.....»

Η ώρα είναι αισίως 20:23 και αρχίζω και βαριέμαι επικίνδυνα... Τώρα θα πεταχτώ για baby sitting στην γέφυρα στον τύπο που βγάζει την πορεία του πλοίου. Οδηγεί το καράβι και δεν ξέρει να γράψει ένα cd….. να αρχίσω να ανησυχώ;

02:50 πρωι
οι Ινδοί το 15αυγουστό μας, γιορτάζουν την ανεξαρτησία τους. Έκαναν πάρτυ. Με καυτερά φαγητά. Καλό ήταν αλλά βρέθηκα αλλού να τα πίνω. Γράφω με 3 τζιν, 4 μπυρες, 1 μπύρα light (μη βαράς ρε), 2 βότκες, και ότι ξέχασα χρεώστε το μου αύριο. Ήρθα να δω κανένα mail. Παπάρια. Μόνο ο Sig01 επέστρεψε φαίνεται. Πάω να ξεραθώ. Σας ευχόμεθα καλή νύχτα. Τέλος προγράμματος.

Ας το ποστάρω κιόλας να τελειώνουμε....


ΥΓ.
Που είστε κωλόπαιδα;

12 σχόλια:

zouri1 είπε...

γυρισα και εγω,και καθομουν να δω τισ φωτο σου,απο το Λενιγκραντ.
Αναθεωρησα αρκετα την αποψη μου για εκει.Γιατι νομιζω οτιπαραμενει Ρωσια,και δεν εχει σχεση με την Λεττονια.
Βαζω και εγω φωτογραφιες απο σημερα.Αντε να διαβασω και τα παλιοτερα σου

sorry_girl είπε...

Εδώ εδώ!Μες στο όπλο σου σφαίρα μπουχουχου πολύ μελό μου βγαίνει!Φιλιά σταυρωτά και εναλλάξ!

The Motorcycle boy είπε...

Τι αναβίωσες ρε γίγαντα! Το κατέβασμα του Μίκυ (χάρυ Έιντζελ), με το ασανσέρ στην κόλαση! Ανατρίχιασα -αυτή την ταινιάρα την έχω λιώσει, το σάουντρακ επίσης.
Δε χρειάζεται να σου πω οτι πόσταρες μακράν οτι καλύτερο έχω διαβάσει (το δεύτερο είναι μάλλον το προηγούμενό σου).
Εδώ είμαστε αλλά κι εδώ δεν είμαστε. Αν δεν ήταν ο sigmund να χτυπάει σα βομβιστής από ολούθε θα κλείναμε λόγω έλλειψης προσωπικού.
Έχω τόσα να σου πω, που ούτε να τα ποστάρω δεν μπορώ. Πόσο μάλλον να τα γράψω σε σχόλιο.
Υ.Γ.: Έτσι κι αλλιώς, μας κάνει πολύ καλό να σε νιώθουμε.

Nada είπε...

Πολύ όμορφη ιστορία Godot! Ειδικά ο τρόπος που περιγράφεις τα γεγονότα είναι απίθανος!

Τι γίνεται με αυτή την Marta; Ξέρω ότι είσαι μέγας καβλιάρης (και τρελός κιμπάρης)!

Υπομονή με τα γερόντια... κάποτε θα είμαστε κι εμείς στη θέση τους (ελπίζω να έχουμε τα λεφτά για κρουαζιέρα τότε!)

Όσο για τα καυτερά φαγητά των Ινδών (έχω μια αδυναμία στα curries γμτ), η λύση ειναι μία: να βάζεις το κωλόχαρτο στην κατάψυξη!!!

Αυτό το ποστ θα το ξαναδιαβάσω το βράδυ... μπράβο ρε φίλε...

homelessMontresor είπε...

Δηλαδή εσύ πίνοντας μια ποτοσαλάτα έγραψες όλο αυτά?
Πάντως όταν μεγαλώσω θέλω να γράφω κι εγώ τέτοια ημερολόγια! Προς Θεού δεν σε είπα παππού, απλά αφού δεν το κατάφερα μικρή, ας το καταφέρω σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία!
Καλά να περνάς!

zouri1 είπε...

Ευτυχως που δεν τον λες παππου,
γιατι εγω θα ημουν γεροπλατανος

Λίτσα είπε...

Άμα είναι να γράφεις τέτοια, χαλάλι που έφυγες.

Καπετάνισσα είπε...

Να'χεις αντοχές.
Κι ανοιχτάδες στη ψυχή.

Φιλιά στα όρια του καύσωνα από Νότο μεριά.
Το Λιβυκό βράζει.
Και το Κρητικό επίσης.

Λόγια και τραγούδια να σε ζεσταίνουνε.

Και σκέψεις, ε;
Καλές. Μόνο.

oistros είπε...

Η Αγία Πετρούπολη στο πρώτο χιόνι και το Μαρμακέτο στον πρώτο καύσωνα. Χθες ήμουν στα μέρη σου.
Υ.Γ. Το ταξείδι σου πάει τελικά. Και το ημερολόγιο καταστρώματος επίσης :)

unapatatras είπε...

θα συμφωνήσω με την οίστρο για τον οίστρο σου... καλή συνέχεια ταξιδιάρη & thanks for the ride!

Η μικρή Ολλανδέζα είπε...

πάω διακοπές :ΡΡΡΡ

για να μάθεις!!!!

Lamiotis είπε...

Παρολίγον να με πιάσει ναυτία. Πολύ το κούνημα βρε αδερφέ…

Πολύ ωραία η γραφή σου. Κι ωραίος ο χαρακτηρισμός της montresor: ποτοσαλάτα!!!