Skip to main content

Just a little bit longer………

Ουφ!
Μερικές φορές μπορεί να συμβεί ένα λάθος, που να σε κάνει άνω κάτω. Και παρόλο που το βλέπουν όλοι, τα πράγματα, οι διαδικασίες κλπ. μπορεί να έχουν πάρει έναν τέτοιο δρόμο που όλοι να πούνε: Ναι είναι λάθος αλλά δεν μπορεί να αλλάξει τώρα. Μου ‘χει συμβεί πολλάκις αλλά τώρα όχι. Πάλι καλά.
Αλλιώς θα ‘φευγα αύριο! Δεν το λέω σαν ψαρωμένο γκαούδι (=νεοπροσληφθείς) απλά το χω πάθει τόσες φορές που δεν θα με εξέπληττε άλλη μία.
Έχω πάει Ρουμανία χωρίς λόγο αυθημερόν ας πούμε...
Τα τωρινά ελληνοαμερικάνικα πράγματα φαίνεται πως είναι πολύ πιο πρακτικά και λογικά από τα παλαιά ελληνογερμανικά και πολύ χαίρομαι γι’ αυτό.
Οπότε, μέχρι τις 14 ή 15 θα με τρώτε live στη μούρη. Και θα postάρω κιόλας.
Και comments θα κάνω αριστερά – δεξιά.
Και πάνω – κάτω.
Όσα θέλω.

Η MMG και κάποιοι άλλοι έγιναν λίγο σκατά με το προηγούμενο Post και δεσμεύτηκα να postαρω μια σαχλαμάρα τώρα για να περάσει η κατσούφλα (τί λέξη είναι αυτή τώρα;).

Οι παλιοί το θυμούνται σίγουρα, οι νέοι προσοχή να μαθαίνουν:
Τραγούδι παλιό, μερακλίδικο, ζημιάρικο και σεβνταλίδικο, μόρτικο και σερέτικο, με μήνυμα, για άντρες αισθηματίες του μέγιστου Βασίλη Τριανταφυλλίδη, με τίτλο: «Ποιός;»


(με παράπονο)
Ποιός μου πήρε το μολύβι από τ’ αυτί μου;
Πώς θα γράψω τώρα γράμμα στην καλή μου;
Ποιός μου πήρε τους φακούς απ’ τα γυαλιά μου;
Ποιός μου έκοψε μια τούφα απ’ τα μαλλιά μου;

(με αγωνία)
Ποιός μου πήρε το φλιτζάνι από το χέρι;
Ποιός μου έβαλε στη γλώσσα μου πιπέρι; Ααααχ!
Ποιός μου πήρε τη μαστίχα από το στόμα;
Ποιός μου πήρε το μπουκάλι από το πώμα;;

(με καψούρα)
Όλα τα ‘χασα για σένα
Γράψε αλοίμονο σε μένα…
Η ζωή μου είναι άδεια,
Σαν αμάξι δίχως λάδια…. (δις)

(με λυγμό)
Ποιός μου πήρε την ατζέντα απ’ το συρτάρι;
Κι είχα κρύψει μέσα κι ένα πενηντάρι…
Ποιός μου κάπνισε το πούρο που ‘χα ανάψει;
Ποιός μου πήρε το παρμπρίζ από τ’ αμάξι;

(κλαίγοντας)
Ποιός μου πήρε από την πόρτα το χερούλι;
Ποιός μου πήρε την κλωστή απ’ το καρούλι; Αχ!
Ποιός μου πήρε τη βεράντα από τον κήπο;
ΑΧ! Ποιός με πήρε απ’ το δωμάτιο και λείπω;

(μπρούμυτα στο πάτωμα)
Όλα τα ‘χασα για σένα
Γράψε αλοίμονο σε μένα…
Η ζωή μου είναι άδεια,
Σαν αμάξι δίχως λάδια…. (δις-τρις όσο σε πάει μεγάλε!)

φινάλε με αρμόνιο και αυτοσχεδιασμό με τα λάδια.....

Comments

Eu-aggelos said…
peirazei pou emena moy efyge i katsoufla(i poia?)kai twra thelw na se vrisw?

malaka!mas kopsoxoliases (prin tin wra mas)
zero said…
Μου ηρθε καπως ξαφνικο.
Γιατι δεν ειχα παρει χαμπαρι τιποτα.

ΥΓ: τωρα θυμηθηκα και τον θειο μου.
ΥΓa: καλο ταξιδι φιλε.

ζερο.
zouri1 said…
ειχες πει οτι δεν θα γραψεις αλλο ποστ.σε παρακαλω να κρατας τον λογο σου.
Ετσι κανουν οι αντρες(ωωωωωωωωω,καρφι αυτο)
descamisados said…
Ως παλιός, το τραγούδι το θυμάμαι. Άλλο είναι το θέμα. Nα σου ευχηθώ καλό ταξίδι δεν μου πάει, γιατί υποψιάζομαι πως δεν θα φύγεις. Eννοώ, θα κάνεις ποστ και τέτοια, οποτε godot, εδώ θα είσαι. Σε πάμε ξέρεις. Kι αν δεν το ξέρεις, μάθε το.(πληθυντικός μεγαλοπρέπειας ήταν αυτός, μην έχουμε καμία παρεξήγηση τέτοια ώρα, ε;). Eπίσης, πολλά άλλα. Άλλη ώρα. Tα λέμε.Eλπιζω. Nα σαι καλά.
Afrikanos74 said…
βρε ξεγιβεντισμένε, έτσα μωρε κάνουνε γοι άντρες?

εμπήκα μωρε να δω κλαμένες χήρες, σκισμένα ρούχα, μαλιά ανακατεμένα, μαντίλια να κουνιόντε, την Μάρθα Βούρτση, τον Νίκο Ξανθόπουλο, "μάνα αμάρτησα για το παιδί μουουουου","ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ,ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΕΕΕΕΕΕΕΣ",......

....κι εσύ ξαναματαποστάρεις!....

ΕΥΓΕ νέε μου, η Κρήτη ποτέ δε πεθαίνει!!!!
:-)

Υ.Γ. τι θα γιορτάσετε στις 13 τσε θα πιείτε ρακές? την γέννησή μου?
:-)ΡΡΡ
Godot said…
ευχαριστω βρε παλιόπαιδα.
Μα φυσικά και θα ειμαι τριγύρω. Δεδομένον!
Απλώς ίσως λίγο πιο αραιά. Θα δούμε.

Desc: Θα φύγω κι αν σου βρίσκεται μια μαύρη πέτρα πρόχειρη...

Αφρο: 13 μωρέ εγεννήθης; από τσι 13 ξετσινάς να συνεχίξεις τη ζενιά; Ωφουουού ... Μη σε βάφτισε τσ' ο Μητσοτάκης μωρέ συφοριασμένε; (κάτσε μην κάνει crash το μπλογκσποτ-άκι)
Afrikanos74 said…
όχι!

απλά μου χάιδεψε το τσεφάλι όταν ήμουνε μικιός κι έχασα τα μαλλάτσα μου!!!
:-)Ρ

και Σαββατογεννημένος!!!
Κάτσε ...
μέχρι να φύγεις ...
... είναι καλά εδώ,
... πιες έναν καφέ ...

Υ.Γ.1.: Και σβήσε το σχόλιο μη ρεζιλευτούμε.
Υ.Γ.2: Εμένα ρε μαλάκα, αυτό το τραγούδι του Χάρυ πάντα κατάθλιψη μου έφερνε. Δε με χάλασες με το προηγούμενο ποστ -βάλθηκες να με νταουνιάσεις καλά και σώνει.
Υ.Γ.3: Χαλάλι σου κωλόπαιδο
mmg said…
:)))))))))
zetemomws
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
mmg said…
-katsouflaaaa??
-nai?
-(%$##$%$$^@&$*^&)tipoutanamou.edweinakoma
εγώ ως πιο ειδήμων θα κρατήσω μια ουδέτερη στάση και θα πω :
γιατί δεν θα ξαναποστάρεις? που νομίζεις οτι πας παιδί μου? στα γκράβαρα? έχουμε δορυφόρους εμείς εκει στραβάδι!!!!
Άντε... κανόνισε να σε δω πριν την κάνεις για τα ξένα και βάλε και γρήγορα msn αλλιώς πες μου να σφυρίξω κανα δυό φωνήεντα στον βλαμμένο τον Μπενέ....
Μαααααααακιααααα
ΠΡΕΖΑ TV said…
Kοιτα τι σου εμελε να παθεις καλοκαιριατικα...
Godot said…
mikri mou poios eipe paidaki mou pws den tha xanapostarw? einai dynaton? den einai stravadi - gaoudi legetai ston kosmo tou IT. egw tha sta lew?

PTV ti epatha kale? Gia kalo einai ypotithetai...

MMG tha fygw re! tha fygw na isixaseis! Lysaxes!

Afro... exorkismo grigora!
mmg said…
ti katsoufla ediwxa re!
oxi ti katsoula ;))))
Afrikanos74 said…
χαχαχα.οσο δεν φανταζεσαι!
:-)
Θα κάνεις τουλάχιστον κανένα μπάνιο εκεί που θα πας;
Λίτσα said…
Άντε καλά, τώρα το είδα εγώ το post. Αλλά έτσι κι αλλιώς σε λίγες ώρες μαζί θα τα πίνουμε πάλι.
Atron said…
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟΣ ΛΕΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΦΕΥΓΕΙ!!!

AAAAAAAAARGH!
DOH!
DOH!
DOH!
mmg said…
AAARGGGGHHHHHHHHHH

(the original);)
oistros said…
Πως αποχαιρετά κανείς?
Με στίχους... Άμλετ .. του Μάνου Ελευθερίου όμως

Ο ΑΜΛΕΤ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Ξεγέλασες τους ουρανούς με ξόρκια μαύρη φλόγα
Πως η ζωή χαρίζεται χωρίς ν’ ανατραπεί
Κι όλα τα λόγια των τρελών που ήταν δικά μας λόγια
Τα μάγευες με φάρμακα στην άσωτη σιωπή

Πενθούσες με τους έρωτες γυμνός και μεθυσμένος
Γιατί με τους αθάνατους είχες λογαριασμούς
Τις άριες μιας όπερας τραύλιζες νικημένος
Μιας επαρχίας μαθητής μπροστά σε δυο χρησμούς

Τι ζήλεψες τι τα ‘θελες τα ένδοξα Παρίσια
Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκές
Διεκδικούσες θαύματα που δίνουν τα χασίσια
Και παραισθήσεις όσων ζουν μέσα στις φυλακές

Και μια βραδιά που ντύθηκες ο Άμλετ της Σελήνης
Έσβησες μ’ ένα φύσημα τα φώτα της σκηνής
Και μονολόγους άρχισες κι αινίγματα να λύνεις
Μιας τέχνης και μιας εποχής παλιάς και σκοτεινής

Ο ΑΜΛΕΤ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Με πέτσινη ρεπούμπλικα και μαύρη καπαρντίνα
Τί παριστάνει ένα παιδί σ’αυτή την εποχή
Τα είδωλα του σινεμά δεν είναι στην Αθήνα
Παρά μονάχα μες στη γη και πέρα απ’ τη βροχή

Ντυμένος Άμλετ στη βροχή κοιτάζω μιαν αφίσα
Κι ένα χρυσό περίστροφο μια γάμπα που τρυπά
Και λέω πως οι άνθρωποι που όλα τα κερδίσαν
Σαν κούκλες είναι που γελούν μες στις βιτρίνες πια

Κρυστάλλινα τα πόδια σου και κρύσταλλα καπνίζεις
Με χιόνι τα παπούτσια σου και χιόνι το παλτό
Τη στάχτη του τσιγάρου σου, στα χέρια μου αγγίζεις
Μα εγώ μετρώ τί μου ζητάς και πόσα σου χρωστώ

Ντυμένος Άμλετ στη βροχή γυρνώ στην επαρχία
Ζητώ να βρω ποιός μου’ δωσε τσιγάρο μια στιγμή
Ποιός άγνωστος με πίστεψε πως θα’ναι επιτυχία
Χωρίς εμένα αν παιχτεί το έργο στη σκηνή


Καλό ταξίδι και .. μην κοιτάς πίσω
descamisados said…
Mαύρη πέτρα δεν σου δίνω godot, δεν έχω και πρόχειρη- και να χα σε ένα θα την έδινα; Tη χρειαζομαι εγώ. Nα περάσεις καλά, φίλε μου 9σε λέω έτσι, γιατί κάτι σφηνάκια εκπληκτικά μου τα χεις κεράσει στο μαγαζί, παλιότερα, και, OK, τέρμα στη μεμψοιμιρία που είναι δύσκολη λέξη και δεν ξέρω αν την έγραψα σψστά. Λάθος; Δεν πειράζει αγαπητέ. Aναμένω επιστροφή, ή να δεν το θες αυτο και τόσο,εμείς, πάντα, θα περμένουμε το godot.Mελόπραμα, αλλά αληθινό. Kαλά ταξιδια (και ξύδια), N. N.
Afrikanos74 said…
GOD SPEED my friend...nothing more, nothing else...Κρατα την αποψινη εικονα με τους φιλους καπου στον Κεραμεικο και που'σαι : οταν γυρισεις θα βρεις περισσοτερους!
Κ.Ρ.
Natalia said…
Καλά να περάσεις........:ο)
καλά να περάσεις...καλό ταξίδι και ταχεία επάνοδο...
Jamella said…
ανέβασα Βauhaus προς τιμήν σου.

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

5. Κινητή Άμμος.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό. 3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.
4. I'm in parties
Ο Μπερτόδουλος, τα έφτιαξε με τη χοντρή!.
Αυτό κι αν είναι είδηση. Θα μου μείνει αιώνια απορία πώς συννενοήθηκαν για κάτι τέτοιο. Τι έγινε εκείνο το βράδυ στης χοντρής Στέλλας. Ή Αλεξάνδρα την έλεγαν; Η Μάρα με εμένα ήταν η φυσική κατάληξη των πραγμάτων αλλά το παρελθόν μας ήταν κλειδωμένο. Τίποτα δεν έμπαινε εκεί. Μπετόν αρμέ. Όλοι ανακουφίστηκαν με το happy end του έργου μας, την συλληπηθήκαν για τον χαμό του Φίφη - ποιός χέστηκε, και ο προβολέας γύρισε τελικά στον Μπερτόδουλο και την μόνη φορά που τον βλέπαμε με γυναίκα. Την προηγούμενη φορά, τον είχε συνοδεύσει ο πατέρας του. Συνοδός. Μία στο στρατόπεδο και μερικές στο σπίτι.Έτσι τον έκανε άντρα. Χωρίς κόπο. Άνεσις. Η χοντρή έμεινε έγκυος από έναν Κώστα που μου είχε φτιάξει κάποτε τη μηχανή στο Νέο Κόσμο, και θεώρησε έξυπνο να το φορτώσει στον Μπερτόδουλο, που του άλλαξε η ζωή σε δεκαπέντε δεύτερα και αποφάσισε ακαριαία να πεί ν…