Skip to main content

New Morning...

Ιδρώτας πάνω της. Σαν βροχή σε τζάμι.
Μια σταγόνα τρέχει.
Παίρνει αγκαζέ όποια βρει στην κάθοδό της και συνεχίζει πιο γρήγορα.
Στη άκρη της μύτης σταματάει.
Στροβιλίζεται, λικνίζεται με ένα αργό ανατολίτικο και ελευθερώνεται στο κενό.

Ο Χρόνος διαστέλλεται.

Αισθάνομαι με πάταγο να διαλύεται στο κάτω χείλος μου.
Η εκπνοή της μου δροσίζει το στήθος. Ακινησία. Με αλμυρό στόμα.
Ανοίγει αργά τα μαύρα μάτια. Δεν χαμογελάει · ακίνητο πρόσωπο, υγρές ρυτίδες.
Μαύρες ουρές, απ τα μαλλιά της ορίζουν το οπτικό μου πεδίο.
Στις άκρες τους σταγόνες ιδρώτα τα κοσμήματα - δώρα.
Ένα δάχτυλο χαράζει το πρόσωπό μου.
Έτσι γεννιούνται οι ρυτίδες και οι ουλές. Έτσι βαθαίνουν κι άλλο.
Εκεί είναι οι γιάφκες της Μνήμης. Ένα ζευγάρι χείλη την σφραγίζουν εκεί.
Αργή μπάσα μουσική, βαθιά, απειλητική... και ξαφνικά ένα κόντρα Σί πετάγεται στο δωμάτιο για τους θνητούς· που παρανοούν συχνά.
Για να πέσουν κι άλλες σταγόνες. Για να γίνουν όλα υγρά. Και να ανακατευτούν.

Η εισπνοή της με τραβάει προς τα επάνω.
Πως εφαρμόζουν έτσι τα σώματα; Κι αυτή η στιγμή του Κενού.
Αγκαλιά με τον μεγάλο Τρόμο που κερνάει σπασμούς στο σώμα.
Φεύγει ελεύθερο ένα «Ααααααα», γενναιόδωρο, ανεξέλεγκτο· και της αφαιρεί ότι την εμποδίζει.
Όμορφη...
Ανοίγει τελείως τις κόρες της επάνω μου κι αδειάζει το βλέμμα της επάνω μου.
Μισάνοιχτο στόμα. Ανοίγει το πρόσωπο ολόκληρο.
Η φωνή της:
«Με αυτό το Α....»
«Ναι...»
«Μόλις σε παντρεύτηκα.»

Σιωπή.

Ακούγεται το The Great Gig in the Sky.

«Άναψε μου κι εμένα ένα».

Comments

New morning indeed!
Τι ωραία που σάς ανακάλυψα, αγαπητέ Godot!

Πολύ ενδιαφέρον το blog σου!
:-)
Τώρα κατάλαβα γιατί ποσταρες το ποτάκι πιο κάτω...!!!

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …