Skip to main content

Τσιριμπίμ Τσιριμπόμ...

Προύσαλης: Μέρα! Ο κύριος Πολυκράτης Σπανός;
Γιουλάκη: Ορίστε, τι θέλετε; Είμαι γυναίκα του.
Προύσαλης: Δε βλέπω το πρόσωπο!
Γιουλάκη: Ναι, αλλά ποιον θέλετε;
Προύσαλης: Ψηλός, όμορφος, βουτυράτος...
Γιουλάκη: Βουτυράτος;
Προύσαλης: Με μια αψηλή, τσιριμπίμ, τσιριμπόμ...
Γαβριηλίδης: Τσιριμπίμ, τσιριμπόμ; Excuse me, μήπως είσαστε από τη Νότια Αφρική;
Προύσαλης: Όχι, από τη Νέα Σμύρνη! Κατάστημα «Το παλουκάκι».
Γαβριηλίδης: Δεν το ξέρω.
Προύσαλης: Καθ΄ όσον δε συχνάζουν φιόγκοι... Μαδάμ! [Της δίνει ένα χαρτί)Γιουλάκη: Τι ΄ν΄ αυτό;
Προύσαλης: Η λυπημένη θλίψη...
Γιουλάκη: Λογαριασμός;
Προύσαλης: Πώπω, μαδάμ, δουλεύεις με διπλό καρμπυρατέρ!
Γιουλάκη: Δεκαοχτώ χιλιάδες δραχμές λογαριασμός; Καλά, ποιος υπογράφει;
Προύσαλης : Διάβασε το ΄στερόγραφο...
Γιουλάκη: Αντώνιος... Ο Αντώνης;
Προύσαλης: Ουδέν αληθέστερον τούτου...
Γιουλάκη: Ήρθε στο μαγαζί σας και αγόρασε δεκαοχτώ χιλιάδων δραχμών πράγματα;
Προύσαλης: Δεν αγόρασε... Ρήμαξε... Το κατάστημα πουλάει πενιές...
Γαβριηλίδης: Πενιές; Τι είν΄ αυτό;
Προύσαλης: Αναστενάρικες...
Γιουλάκη: Ε, δηλαδή τι έχετε; Κέντρο με μπουζούκια;
Προύσαλης: Είδες τι δυνατή που είναι στο σταυρόλεξο;
Γιουλάκη: Κι ήρθε ο Αντώνης κι έκανε δεκαοχτώ χιλιάδων λογαριασμό;
Προύσαλης : Με την αψηλή...
Γιουλάκη: Καλά, τι ήπιανε;
Προύσαλης: Δεν ήπιανε...
Γιουλάκη: Ε, τότε;
Προύσαλης: Ζύγισις, προσοχή, ανάπαυσις... Μπάινουνε τρεις. Το πρόσωπο που υπόγραψε, η τσιριμπίμ τσιριμπόμ κι ένας άλλος...
Γιουλάκη: Κοντός;
Προύσαλης: Στην αρχή δεν ήτανε. Ύστερα τον κοντύνανε...
Γαβριηλίδης: Λοιπόν;
Προύσαλης: Εσύ μη λες τίποτα. Μυρίζεις απίγανον...
Λοιπόν, στην αρχή καλά τα παγαίνανε. Και δεν ξέρω πως, σηκώνεται η αψηλή και βαράει μια στράκα σ΄ έναν στη διπλανή παρέα. Και ποιον διάλεξε να βαρέσει; Το Λεωνίδα το Μολυβάτο... Άκου δηλαδή εκλογή!
Γιουλάκη: Και δηλαδή αρπαχτήκανε;
Προύσαλης: Ε, δηλαδή, τι θα κάνανε; Θα κανελώνανε το ρυζόγαλο;
Γαβριηλίδης: Α, μα αυτό είναι βάρβαρο!
Προύσαλης: Εσύ πάψε, θα σου ρίξω φλιτ!
Γιουλάκη: Παρακάτω, παρακάτω...
Προύσαλης: Δεν έχει παρακάτω. Έγινε το μαγαζί σα δρόμος που του περνάνε καλώδια!
Γιουλάκη: Γι΄ αυτό είναι με τσιρότο ο Αντώνης. Και είπε πως χτύπησε στην πορτα!
Αθηνόδωρος Προύσαλης: Απάνω σε μπουνιές χτύπησε!
Γαβριηλίδης: Καλά. Δεν ήρθε η αστυνομία;
Προύσαλης : Όχι. Καθαρίσανε μόνοι τους.
Γαβριηλίδης: Καθαρίσανε;
Προύσαλης: Ο ένας δηλαδή, ο λέλεκας πρόλαβε και τουμπάνιασε με την πρώτη. Ο υπογράφων όμως και η κυρά...
Γαβριηλίδης: Η τσιριμπίμ τσιριμπόμ...
Προύσαλης: Φέρε τον έλεγχο να σου βάλω άριστα!... Έδωσε κάτι άγριες που τους έκανε αλόγατα. Πέντε, και σκονιάσανε!
Γιουλάκη: Σκονιάσανε; Δηλαδή γίνανε σκόνη.
Προύσαλης: Εσύ θα πας μπροστά!... Είχανε και κάτι βερεσέδια αστυνομικής υφής, φάγανε και από την αψηλή και κάνανε τον ψόφιο.
Γιουλάκη: Και μείνανε οι δικοί μας;
Προύσαλης: Στους τελικούς ναι. Και το χαρτί.
Γαβριηλίδης: Ούρρα! Ούρρρα!
Προύσαλης: Να πας να κάνεις ανάλυση!
Γιουλάκη: Δηλαδή τους κανόνισε μια χαρά η Ιταλίδα!
Προύσαλης : Ε όχι και Ιταλίδα! Αφού τα μιλάει και μόρτικα! Ξέρεις πως με είπε; Γιαλαντζή ντερβίση!
Γιουλάκη: Είσαι βέβαιος;
Προύσαλης: Ε, καλά τώρα. Στο πεζοδρόμιο μεγαλώσαμε. Δεν είμαστε τέτοιοι.
Γαβριηλίδης: Παρακαλώ κύριε! Είμαι ένας gentleman!
Προύσαλης: Ναι, το γράφει και στον τελεφωνικό κατάλογο
Γιουλάκη: Καλά, είσαι βέβαιος ότι δεν είναι Ιταλίδα;
Προύσαλης : Ε, καλά, ψέματα λέμε; Με το που μπουκάρησε μου λέει: «Γουστάρω τραπέζι κεντρικό». Κι έπειτα λέει: «Τσάκω ένα μπουκάλι ουίσκυ!». «Τι μάρκα;» Της κάνω. «Το Γιάννη που πορπατάει!» μου λεει.
Γαβριηλίδης: Johnie Walker!
Προύσαλης: Εγώ δεν ήρθα εδώ για φροντιστήριο! Ήρθα να πλερωθώ!
Γιουλάκη: Λοιπόν;
Προύσαλης: Λοιπόν, «Δεν έχεις κανένα αλμυρό ρε μισόμαγκα;» μου κάνει. Ωραίες κουβέντες!
Γιουλάκη: Μαμά ζαλίζομαι. Θα πέσω!
Προύσαλης: Που ΄σαι; Δε με ξοφλάς και να πέσεις μετά;

Comments

kaltsovrako said…
Απο τα καλύτερα στιγμιότυπα ever!
Godot said…
ναι αλλα δεν μπορώ να θυμηθώ το άλλο του Προύσαλη με Βεγγο-Ριζο-Αυλωνίτη στο γραφείο με την ξανθιά πρώην του Βουτσά που την μαζεύει και φεύγει.
Άλλη φοβερή σκηνή του Προύσαλη...
Λίτσα said…
ΟΚ, we'll take a raincheck μέχρι να θυμηθείς. Όσο για το παρόν, απλώς προσκυνώ. Μέχρι τα πατώματα δηλαδή.
εξαιρετικό λέμε!! το'χεις βιντεάκι μήπως?
α! και το άλλο
"η μόνη αφρικάνικη ασθένεια είστε εσεις!"
(απαντηση στο μπέρι - μπέρι)

επίσης
"να μάθεις κι εσυ να μου τα κάνεις αυτα"
(στο στριπτιζ της Κοντού, ο μπέρι-μπέρι στην μαμα)
mmg said…
:)))))))
mono giafti ti skini axize i tainia
gr8!!!!!!

Βεγγο-Ριζο-Αυλωνίτη στο γραφείο με την ξανθιά πρώην του Βουτσά που την μαζεύει και φεύγει.
Άλλη φοβερή σκηνή του Προύσαλη...

de ti thymamai oli,alla mexei simadepsei to

"o poftos","i pofti"
nicola beerman said…
...γελασα πραγματικα κιας μην το συνηθιζω...ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.
zero said…
Καταπληκτικο το ολο σκηνικο.
Πολυ καλο το ποστ.

ζερο.
Lamiotis said…
Που το ξετρύπωσες αυτό; Γέλασα πολύ...
sorry_girl said…
Χαχα!λα σουσουρελά λα σουσουρελά!

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…