Skip to main content

Marion











It's time to get serious....
I was often alone, but I never lived alone.
When I was with someone I was often happy.
But I also felt it's all a matter of chance.
These people are my parents, but it could have been others.
Why was that brown-eyed boy my brother, and not the green-eyed boy on the opposite platform?
The taxi driver's daughter was my friend, but I could just as well have embraced a horse's head.
I was with a man.
I was in love.
But I could just as well have left him there, and continued on with the stranger who came toward us....
Look at me, or don't. Give me your hand, or don't.
No, don't give me your hand, and look the other way....












I think there's a new moon tonight.
No night is more peaceful. No blood will be shed in the whole city....
I never toyed with anyone.
And yet, I never opened my eyes and thought: 'This is it.'...
It's finally getting serious.
So I've grown older. Was I the only one who wasn't serious?
Is it our times that are not serious?
I was never lonely. Neither when I was alone, nor with others.
I would have liked to be alone at last.
Loneliness means at last I am whole.
Now I can say it because today I am finally lonely.
No more coincidence....
The new moon of decision.
I don't know if destiny exists, but decision does exist. Decide.
Now we are the times.
Not only the whole city, but the whole world is taking part in our decision.
We two are more than just two.
We personify something.
We are sitting in the People's Plaza, and the whole plaza is filled with people, who all wish for what we wish for.
We are deciding everyone's game.
I am ready.
















Now ...
it's your turn.
You're holding the game in your hand.
Now or never.
You need me.
You will need me.
There's no greater story than ours.
That of man and woman.
It will be a story of giants.
Invisible, transposable.
A story of new ancestors.
Look.
My eyes.
They are the picture of necessity, of the future of everyone on the plaza.
Last night I dreamt of a stranger.
Of my man.
Only with him could I be lonely.
Open up to him.
Completely open, completely for him.
Welcome him completely into myself.
Surround him with the labyrinth of shared happiness.
I know it is you.

Comments

zero said…
Ωραιος!
Σωστος!
Αθανατος!
...και χωρις update!

ζερο.
Mirandolina said…
Ξεκίνησα λίγο πριν, είμαι στο δεύτερο μέρος από μια "τριλογία" (όπως θα δεις αν πας και δυο μερες πίσω), αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτε.

Είναι η πιο αγαπημένη μου ταινία απ όλες τις ταινίες εβερ :-)
Godot said…
απολύτως όμως
Godot said…
ck kai ton Karatzaferi ama thelw tha diafimisw. Den katalava giati i Tatiana mesa sou tsinise.
Chaca-Khan said…
το point δεν είναι στο google, είναι στο ad..
Godot said…
to point einai sto kritikarw ton allon. Kai diafimisi tou Carefour na valw esena ti se noiazei?
paizw me to template mou. peirazei? prepei na dwsw exigiseis?
den eimaste kala.
mmg said…
etsi.na vlepw aima na tsopanareei
ptwsh said…
Καθόλου. Μα καθόλου λέμε !
Εγώ να δεις που από βδομάδα θα το κάνω λατέρνα το blog. Τώρα ήρθα σε επαφή με την HTML και μου αρέσει παααρα πολύ. Από βδομάδα αλλαγές λοιπόν. Και εσύ godot...γιατί έτσι μας αρέσει. Βάλε εσύ του carrefour να βαλω εγώ της Μπεζεντάκου (τόινκ)
mmg said…
just notcd:poly b&w oi fwto mas re paidia.mipws waitng 4 gothot?
kalo sou-kououououououou
:)))
funEL said…
καλησπέρα σας κύριε ΝΟ GOTT.
Nα σας πούμε τα καλορίζικα για το καινούργιο σπιτικό σας και με το δεξιόν.
Βάλτε και κανένα κονοστάσι ...
Εμείς βάλαμε τον διαβολαραίο ανορθόδοξο νεοταξίτη Ιλλουμινάτι να ψηνεται στη κόλαση στη κοίλη γη, προς γνώση και συμμόρφωση.

+ευλόγησον+

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…