Skip to main content

Κώδικας Λένιν

Ο Λεοπόλδος Φον Βίλκενμπαχ μετά από 45 χρόνια ερευνών, εντόπισε μέσω μιας καλοπληρωμένης πληροφορίας, ίσως τον σπανιότερο πίνακα στον κόσμο.
Το τί απεικονίζει παραμένει μυστήριο και όσοι τον έχουν δει κρατούν ερμητικά το μυστικό σε έναν στενό κύκλο μυημένων.
Οι πληροφορίες μιλούν για αποτύπωση ενός αγνώστου περιστατικού της ζωής του μεγάλου Σοβιετικού ηγέτη με τρομακτική ιστορική σημασία.
Πρόκειται για τον θρυλικό πίνακα που κανείς ποτέ δεν έχει δει και πολλοί θρύλοι έχουν συνδεθεί με αυτόν, με τίτλο «Ο Λένιν στο Βουκουρέστι», αγνώστου καλλιτέχνη.

Ο Φον Βίλκενμπαχ βρέθηκε σε ένα υπόγειο της πιο κακόφημης γειτονιάς του Ρότερνταμ τον Νοέμβρη του ’84 όπου εκεί επιτέλους θα ερχόταν αντιμέτωπος με αυτό που ισοδυναμεί με το Άγιο Δισκοπότηρο στους κύκλους των μεγάλων Μουσείων και Συλλεκτών ανά τον κόσμο.
Ο ηλικιωμένος παλαιοπώλης Έριχ Βαν Ζάντερ, άνοιξε στον Λεοπόλδο Φον Βίλκενμπαχ κι αυτός, ακολούθησε τον γέροντα στο υγρό και γεμάτο παλιά και άνευ αξίας πράγματα μέχρι που εκείνος σταμάτησε μπροστά σε μια μεγάλη πόρτα.
Η βαριά πόρτα άνοιξε με τον χαρακτηριστικό ήχο της υποπίεσης, πράγμα που σήμαινε ότι ότι ήταν πίσω της βρισκόταν σε κενό αέρος.
Τα μάτια του Φον Βίλκενμπαχ άρχισαν να βουρκώνουν καθώς ένιωθε πως επιτέλους θα έρχονταν αντιμέτωπος με την ίδια την Ιστορία.
Κάθε τρίχα του κορμιού του ορθώνονταν καθώς ο Βαν Ζάντερ παραμέρισε το βαρύ κόκκινο βελούδο αποκαλύπτοντας μια βαριά κορνίζα διαστάσεων περίπου ενάμισι μέτρου πλάτους και 80 εκατοστών ύψους.
Ο ελλειπής φωτισμός όξυνε κι άλλο την αγωνία του Φον Βίλκενμπαχ και ένιωσε την καρδιά του να σταματά στο άκουσμα της αργής και σπηλαιώδους φωνής του γένοντα Βαν Ζάντερ:

«Χερ Βίλκενμπαχ, σαράντα χρόνια φύλαξα το μυστικό από τις μάζες· απόψε, συγκινούμαι ιδιαίτερα που το αποχωρίζομαι και περνάω στα ασφαλή χέρια σας το μεγαλύτερο ντοκουμέντο και καλλιτεχνικό αριστούργημα του εικοστού αιώνα.
Λεοπόλδε Φον Βίλκενμπαχ, αγαπητέ μου φίλε, παραδίδω στην όρασή σας και την ψυχή σας, τον Λένιν στο Βουκουρέστι!»

Με μια κίνηση ένας προβολέας άναψε κάνοντας και τους δύο άντρες να κλείσουν τα μάτια στιγμιαία.
Όταν συνήθισαν το φώς, ο Φον Βίλκενμπαχ κρατήθηκε από μια πολυθρόνα νιώθοντας τα γονατά του να λυγίζουν και σήκωσε το βλέμμα προς τον πίνακα.

Απεικονίζονταν μια όμορφη ξανθιά γυναίκα, επάνω σε ένα κρεβάτι, ακουμπώντας μόνο με τα γόνατα και τους αγκώνες, με το σώμα παράλληλα στο κρεβάτι και μια έκφραση μαινάδας στο πρόσωπο.
Πίσω της, ένας νεαρός με λεπτό μουστάκι χωρίς κανένα ρούχο επάνω του, εκτός από το πηλίκιο και τις ψηλές δερμάτινες μπότες του Κόκκινου Στρατού.
Στο σώμα του αποτυπώνονταν εξαιρετικά η δύναμη και η ένταση την ώρα που το όργανό του σφυροκοπούσε την γυναίκα.
Η σκληρή του έκφραση αποδίδονταν με θαυμαστή τελειότητα στο ιδρωμένο του πρόσωπο. Από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας, φαίνονταν στο βάθος, ο μεγάλος τρούλος του Κρεμλίνου.

Ο Φον Βίλκενμπαχ ένιωσε τον ιδρώτα να κυλάει στο μάγουλό του και κατάφερε να ψελλίσει:

- Φίλε μου, είναι πολύ όμορφο αν και πολύ προκλητικό για την εποχή του.

- Είναι η κρεβατοκάμαρα της συζύγου του Λένιν καλέ μου φίλε.

- Ποιοί είναι στον πίνακα;

- Είναι η γυναίκα του Λένιν και ο μετέπειτα υπασπιστής του Νικίτα Χουρτσώφ.

- Και...... ο Λένιν που είναι;

- ... στο Βουκουρέστι!

Comments

zouri1 said…
palio to xero se alli version.
Εγώ σήμερα το έμαθα.Άτιμες αυπνίες πάλι γαμώτο.
Epsilon said…
Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιοί :-P
Υπήρχαν και τότε οι παπαράτσι δημοσιογράφοι? Μόνο που ζωγράφιζαν πορτρέτα αντί να βγάζουν φωτογραφίες! Επίσης να σχολιάσω και το κείμενο περι θεατρικού στοιχειώματος και να πώ οτι μου θύμισες σκηνή από ελληνική ταινία και πολύ το διασκέδασα!
roidis said…
xaxaxa! υπέροχο. βρεεε τι μου θύμησες.
(ωχ. καρφώθηκα ηλικιακά)
Lamiotis said…
Πάρα πάρα πολύ καλό. Απίθανο!

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

3. Όλα Τα Όμορφα, Άλογα.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.
2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

Ήταν 6.30 και το ράδιο έλεγε ειδήσεις. Το έκλεισα φοβούμενος μη μας ακούσω κι εμάς εκεί. Το παλιό πικάπ είχε ένα δίσκο πάνω, ξεχασμένο ποιός ξέρει από πότε. Όλη μου την περιέργεια την έριξα εκεί για να μη σκοντάψει πάνω της. Σήκωσα το παλιό καπάκι που κόλαγε, πάτησα το παλιό φιλντισένιο κουμπί και έβαλα τη βελόνα πάνω. Το μπλέ κέντρο με τα μαύρα γράμματα άρχισε να γυρνάει. Ξέχασα πως διαβάζουν δίσκο που γυρνάει αλλά το Anita O'Day ήταν εμφανές μέχρι οι στροφές να γίνουν 78. Οι τρομπέτες έπαιξαν τη σύντομη εισαγωγή και άρχισε η παλιά κυρία - αν και λεπτή - να τραγουδάει.
...His wife then draped herself in black / That showed her figure fine / Then she cussed him out / The two-faced guy / No insurance could she find! / And her tears flowed like wine / Yes her tears flowed like wine.....
Η Μάρα γύρισε ήρεμα κοίταζε το πικαπ και τα μάτια της γέμισαν εικόνες.
-Αυτό άκουγε η μαμά μου στα τελευταία της. Αυτός ήταν πάντα πάνω. Φών…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…