Σάββατο, Μαΐου 06, 2006

Μ' ένα 22 μπλέ...

Τρυπάω του χρόνου το φιλέ......
Τρυπάω τα δίχτυα....





υπάρχουν ακόμα.
Τα θυμήθηκα μια μέρα και τα παράγγειλα στον ψιλικατζή μου.
Με κοίταξε κάπως και είπε ότι θα μου φέρει μια κούτα.
Πήρα την κούτα από την ψιλικατζού. Την μητέρα του.
Την έπιασε αμίλητη, πήγε να μου την δώσει και την έσφιξε στο στήθος της.
"Αχ βρε Γιάννη μου!..."

Βούρκωσε.

"Τα κάπνιζε ο άντρας μου μια ζωή...
τί μου θύμησες.......
αχ τι μου θύμησες παλιόπαιδο......."



2 σχόλια:

Marina είπε...

Σπάνια χαρμάνια που δεν τα ζητάνε πιά. Παλιά κάπνιζα Αρωμα σκληρό..αλλά τελικά τόκοψα γιατί δεν έφερνε το περίπτερο της γειτονιάς μου..αλλά όποτε το πετύχω, ένα τσιγαράκι θα το κάνω για να θυμόμαστε τα παλιά..Sante, Kim, Old Navy, Kent

Godot είπε...

Δελφοί...