Skip to main content

Βάτεψέ με Βατοπαιδί μου να τελειώνουμε

Όταν ξανακούσεις να αναφερεται κάποιος στο "Θεοκρατικό Κράτος του Ιραν", θα συνεχίσεις να το αισθάνεσαι ως κάτι το μακρινό;
Κάτι έξω από αυτή την χώρα;
Κάτι εξωτικό ίσως;
Νομίζεις ότι έχουν τεράστια διαφορά οι Εφραίμ από τους Χομεινί;
Στον τρόπο σαφώς - στο αποτέλεσμα;
Νομίζεις ότι είσαι στην Ευρώπη - ή εν πάσει περιπτώσει σε πολιτισμένο κράτος - επειδή θα πας στη Μadonna;
Επειδή έκανες Ολυμπιακούς Αγώνες μήπως;
Επειδή έχεις ευρω ίσως;
Λόγω του ότι ταξιδεύεις "ελεύθερος" μόνο με την ταυτότητά σου;
Επειδή έχεις Τατούλη, Παναγιωτόπουλο, Γεωργιάδη, Τσίπρα και απόφοιτους του Χαρβαρντ συμβούλους στα υπουργεία;
Κι ο Αχμαντινετζάντ το Χάρβαρντ έβγαλε...
Πάντως αν ειχε η Τραχανοπλαγιά DSL, θα σου απαντούσε ο αγρότης σε τί κράτος ζεις.
Συνειδητοποιείς πόσο γελοίος είναι ο Έλληνας;
Πόσο μεγάλη είναι η διαφορά απο αυτό που ζεί μέχρι αυτό που υποδύεται;
Πόσο σχιζοφρενικό είναι αυτό όταν είναι ακινητοποιημένος στον Κηφισό, μέσα στην Mercedes, μόλις 58 δόσεις από το να την αποκτήσει από την Τράπεζα, ακούγοντας Τράγκα στο ράδιο, πηγαίνοντας στο γραφείο του στα Οινόφυτα, παίρνοντας 1028 ευρώ;
Ότι τα υπαρξιακά του, του τα λύνει ο Λαζόπουλος εκτονώνοντάς τα αντ' αυτού;
Ότι όταν θέλει να εκφραστεί, θα φορτώσει 400 ευρώ στην κάρτα του για να το κάψει στον Βέρτη;
Ότι θα ξαναψηφίσει Νέα Δημοπρασία και ΠΑΦΟ(ρολογικό)Κ που λέει κι ο Πανούσης;
Ότι ο ενεργός/συνειδητοποιημένος/ψαγμένος πολίτης θα ψηφίσει Τσίπρα;
Ότι πιστεύει τα δελτία ειδήσεων και κινεί το μυαλό του στον ρυθμό που του δίνουν;
Ότι βρίσκει ψυχαγωγική την Σοφία Αλιμπέρτη και την Ελένη Μενεγάκη;
Ότι το πιο ενδιαφέρον πράγμα στην ημέρα του είναι ότι "αποκαλύψει" το μεσημεριανό Κατινάζ της ξανθιάς με το κραγμένο πουσταριό τριγύρω;
Ότι δεν έχει καμία ελπίδα κι αυτό αντί να τον απελευθερώνει είναι το κερασάκι στην τούρτα της απελπισίας και η έναρξη της εποχής της εσωστρέφειας του Έλληνα;
Ότι οι Τράπεζες σπάσανε τον τσαμπουκα όλων και επιστρέφει στον ρόλο του Ραγιά που "κοιτάζει την δουλίτσα του" και "το θέμα είναι να μπαίνει το ενσημάκι κάθε μέρα" ενώ οι από πάνω του κάνουν πάρτυ στην πλάτη του;

Καταλαβαίνεις ότι δεν έχει πια Χαρά;
Αυθορμητισμό;
Κίνητρο να δημιουργήσει πράγματα;
Προσωπική εξέλιξη;
Ερωτισμό;
Χιούμορ;
Πρωτότυπη Σκέψη;
Αλληλεγγύη;
Κοινωνική και Πολιτική ευθύνη και συμμετοχή;
Αντίδραση;
Προσωπική Γνώμη;

Το καταλαβαίνεις;


Καταλαβαίνεις ότι αυτή η χώρα τέλειωσε;

Comments

Οι κάτοικοί της την τελείωσαν.
Αυτοί που ξεπούλησαν την ψήφο τους για μια θέση στο δημόσιο. Και τώρα κλείνουν δρόμους και αεροδρόμια.

Αυτοί που αντάλλαξαν τη συνείδησή τους με το "βόλεμά" τους. Και τώρα κλαίνε και οδύρονται - αλλά παίρνουν καταναλωτικά δάνεια για να πάνε διακοπές.

Και καλά αυτοί. Δική τους επιλογή ήταν. Εγώ; που δεν ψηφίζω καν; τι φταίω;
paperflowers said…
Εγώ δεν το καταλαβαίνω αλλά το νιώθω.

Αυτό που κάνει τα πράγματα χειρότερα είναι ότι ακόμα κι όσοι θέλουμε ν'αντιδράσουμε, μένουμε στο αντί, χωρίς τη δράση.
Ίσως γιατί δεν υπάρχει όντως ελπίδα. Ή γιατί δεν μπορούμε σε τίποτα να πιστέψουμε, μεγαλύτερο από τον μικρό γυάλινο, ελεγχόμενο κόσμο μας. Ή απλά, είμαστε κότες...
δεν ξέρω...

Popular posts from this blog

Ημερολόγιο Μακάριναξερα

Μο να σου παίξω μια στην τσεφαλή, τσε ετσά μη με ξανοίζεις!
Μούσκαρε!
Μέσα θε να με πας; Ε, Νά μου!



Ωραία χρονική στιγμή δεν "έτυχε" το επεισοδιο στα Ζωνιανά;
Με την εξωτερική πολιτική να χάνει με 4-0 στο 15',
Με το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και την "αναγέννηση" άντε πόρτας,
Με το ασφαλιστικό να σχεδιάζεται σαν tatoo στην πλάτη μας (με κοπίδι),
Με την Βουλή να είναι μπάχαλο,
Με την τροπολογία που δίνει εκτάκτως (ξανά) 900 εκατομμύρια ευρώ στους δικαστικούς (χτες βράδυ ξανα-πέρασε αυτό - ενώ εσύ κοιμόσουν).
Με την ΝΔ να προσπαθεί να δέσει τα κορδόνια της,
Με το πετρέλαιο λίιιιγο πριν τα 100.

"Έτυχε" κι αυτό:
Να πάνε οι μπάτσοι - χωρίς ούτε οι ίδιοι να το ξέρουν - στα Ζωνιανά ("αυτοί" το ήξεραν όμως) και να φεύγουν κάι κάι κάι....
(Μουσικό Διάλειμμα: είσαι σκέτο παρακράτος (δις), και προβοκατόρισσαααα, για αυτό σε χωρισααααααα.....)
η κυβέρνηση να βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο στέλνοντας καμια 200αριά Μπρους Γουίλλις στην περιοχή - σε ζωνταν…

Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοίταξα τον τοίχο. Τη μέρα από μακρυά φαίνεται εύκολος. Με την υγρασία και το κίτρινο φως έμοιαζε με στρατόπεδο. Στη γωνία περίμενες να δεις τη σκοπιά κι όπου νά 'ναι θα περάσει το περίπολο.
Έσβησα το τσιγάρο πάνω του σαν να το 'χωνα στο μάτι του πατέρα της. Πως θα τη καβαλήσουμε τέτοια μάντρα; Μου ΄ρθε κι εμένα έτσι στο ξαφνικό, κουβάλησα και τους άλλους. - Για πείτε καμιά ιδέα πώς θα την κάνουμε. - Εσύ ρε, σάλτα πάνω που έπαιζες και μπάσκετ. - Βόλλευ έπαιζα περισσότερο. Είχε και ελαφάκια γκόμενες. Μπάσκετ αναγκαστικά μη μου βγάλουνε και τ' όνομα. Δε γούσταρα το χαμούρεμα με τους ιδρωμένους αλλά ήταν κάτι μεγαλύτεροι και με θέλανε όλοι στην ομάδα τους γιατί είχα τρελό άλμα . Μου 'φευγε η ψυχή στον αέρα αλλά την κάρφωνα τη σπυριάρα. Τους άφηνα να με κοιτάνε σαν ασβοί και έπαιρνα ύφος χαλαρό, εντάξει μωρέ, δεν έχω κάνει ζέσταμα και δεν μπορώ με δυο χέρια τώρα και τέτοιες πίπες.
Πετάχτηκε ο Κιού με το τσιγάρο στο στόμα και τη στάχτη να του λερώνει το μπλουζάκι των Joy Di…

2. Ένα Βελούδινο Πρωϊνό.

1. Ντεσπεράντος με στραβό καλαμάκι.

Κοιτώντας από την μέσα μεριά του τοίχου, η διάθεσή μου άλλαξε soundtrack. Πίσω ο Μπερτόδουλος, η Τερέζα και ο συνηθισμένος μίζερος κόσμος μου. Δίπλα μου ο Κιού. Στο όριο με τον άλλο κόσμο μπροστά, συγκεντρωμένος σε μένα και αυτό που θέλω και πιστεύω. Αυτό μάλλον λέγεται φιλία. Και αυτός, φίλος.
- Να κεράσω σπασμένο τζάμι; μια δόση αποτυχημένου χιούμορ μήπως σπάσει την απότομη σοβαρότητα. - Δοκίμασες; αρπάχτηκα μαζί του κι εγώ - Άνοστο. - Άστο τότε. - Άστο. Κοιτάζαμε κι οι δύο μέσα. Το στομάχι μου έκανε κοιλιακούς μόνο του. Ένιωσα ότι είχα ιδρώσει και όσο περισσότερο το τραινάρω τόσο πιθανότερο να γυρίσω τρέχοντας με τα αυτιά κάτω στο σπίτι της χοντρής.
Στον πάνω όροφο, από την μπαλκονόπορτα φαινόταν το άρρωστο φως ενός πορτατίφ. Προφανώς το φως σήμα ότι κάποιος είναι σπίτι και υπάρχει κίνηση. Κάτω απ΄ το μπαλκόνι, η ξύλινη κατασκευή με τα βαρέλια. Το υπαίθριο κελάρι του σκατόψυχου. Από εκεί ανεβαίνει στο μπαλκόνι και γριά με βγαλμένο γοφό. Από κάτω …