Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008

Ημερολόγιο Μαύρου Ύπνου

Τι σου είναι το μυαλό όμως...

Το πρωί λοιπόν, 7:15' και ενώ απέχω ελάχιστα από την χειμερία νάρκη, ξεκινάει το earth 'n' roll.
Μισοξυπνάω, σε εκείνη την κατάσταση που σκέφτεσαι μπερδεμένα και πολύ γρήγορα, απολύτως πεπεισμένος ότι είμαι στην καμπίνα μου στο καράβι. Άρα φυσιολογικότατο το κούνημα.
Έρχομαι λίιιγο πιο κοντά στο συνειδητό, σκεπτόμενος "κοίτα τί ανέσυρε το μυαλό μου - σχεδόν σαν όνειρο από ένα κούνημα".
Κούνημα; Γιατί κουνιέμαι;
Μάλλον θα φταίει η θέση - με κουνάει ο ίδιος μου ο σφυγμός. Θα αλλάξω ελάχιστα θέση και θα σταματήσει.
Δεν σταματούσε.
"Σεισμός"
Σκέφτηκα ότι τόση ώρα που πέρασε, θα είχε αρχίσει ήδη να καταρρέει το σύμπαν αν ήταν σοβαρός σεισμός. Επίσης δεν άκουσα και βουητό. Γιατί τότε θα είχα τηλεμεταφερθεί στο Σύνταγμα!
Δεν έκανα τίποτα απολύτως.
Τσάμπα πήγαν οι ασκήσεις ετοιμότητας, τσάμπα τα security trainings, τσάμπα τα πτυχία, τσάμπα τόσος κόπος, τόσο κρύο, τόσες κακουχίες...
Και ως άλλος Πεσόα, αφέθηκα σε αυτό το λίκνισμα, που με ξαναγύρισε πάλι στον υπέροχο Μαύρο Ύπνο...

2 σχόλια:

ell είπε...

Μαύρο ύπνο ε; Εμ, αμά διαβάζεις Πεσόα...

Godot είπε...

Αν διαβάζεις Πεσόα και γενικώς διαβάζεις δεν παθαίνεις τίποτα.
Ξέρεις πόσο κόσμο ξέρω που έχει διαβάσει το σύμπαν και δεν έχει πάθει - δυστυχώς - τίποτα;
Το που θα αφήσεις/διαλέξεις να σε αγγίξουν αυτά που διαβάζεις είναι το θέμα...
Για να μην πω τί θα επιτρέψεις/προκαλέσεις να γίνει μέρος σου...